# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00066559:0054
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00066559:0054?run=39
# Title: Aufzeichnungen von Leibniz zur Rechenmaschine (shelfmark LH XLII,5)
# Folio [26]v, page id 00066559:0054
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00066559&page=54
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00066559/jpgs/default/00000054.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 141 lines, status machine
# Lines: 141 recognised, mean confidence 0.86
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

In proba multipt. et div. Rogit dere multi plcandi
ic divisoris f abjectio ost.
die sate gestein b hart
diman sie d ergese
und waendeosohe muher-
es
est apartuns
erae nin ead in plano reill abrenist
mub eina ellissin machius bestehend
aut quasi partibus circuli descripti in
linea per centrum rotae transeante hori-
zonti parallela radio qui sit rotae
diameter est auro doch ob must so prae-
ecs daran gebundn
2 1
lupsis dob vado
6
39.
5
+ 63
Ost gunus wein die
diametius fabi
S verenu, ue in himis
longa multiplicaven
unom lucct linem ob
robae Ari-
temetrcae addutionis, fallere nescrarm
et praetea monstrantem praecise
sedem erroris, in qua scibosde con
sumna haereat. et quod tamen caput
rei non est non difficiliorem quam
est cois abjectio novinari:
Cum
enim par sit difficultas fere abjicere
N. men unise 16 ante probum problicam
per totum confuse, et abjicere columna–
fim, abjiciati igr columnatim refi–
mit eum anabus probir, den selbn
eose informun dien, di at gi
nerscit, und dm mnt emus ander dos
dabereose dion uit grossu ex implotus erhum
lasens unil zu sehu, det eo Kuabrhefeetin
ngdn ind toch suher nechin wird, odeo
die fxem
Ensgumusreiur.
Iem artificium e in subtraction adhi-
beri pt. Nam in subtractive continua
subtrabuntur ab uno Residuum ergo
cum reliquis isubtractis aequati
mum quaret cun quae abjectio si non
hont concordat cum abjectiod ex sumuoa
columnae, (cui finisubiribate sbe
quenti unueris quem ei addimus
uita i seimus summam cujusue summ
summae, viu
Ecre usum duplicitatis
linearum, ut et alibis
in divesionibus divi–
signum ubi multi–
plicandae etrum Ana–
cystis subscriptones
inquies pt error esse, et tamen color-
tvertibilis. Respondeo potest sed nun–
quam in praxi nisi studio depraves
Qui ui Etsi Cenim vig. 16. derit
25 etiam et 34 etiam et 43.
ad
tiam, et 61. etiam,  et 70 etiam
et demus 7. Sequitu tum qui hie errasset
qordia errasse
is simulu et quidem quasiistudio, illa
proportionaliter, ut quodi uni addi-
misset alteri ademisset quod scio
vris in phaxi ex mille exempris semes
Htmnc. C. Aliud in cabjectioe per
gotum, ubi mnumeris modis, et quidem
rursus facillime in ipsa abjectione,
labi possumus nullo indlicio ubi No-
tandum praethea quod sequenti summa
additum est paced iu rsus pro abjective
ei subtractam intelligi debere, ut in linea
2 3a
proba multiplicavis habet
2
5
y 50
haec
similiter hic procedatu per probas
particulares, mo, multisilicavis
Columnae particularem, udgs. summa Multiplicam
lolamnae a sinistro secundae er 16, tertiae
24) error in ea coputave est. At
dare ut ergo proba proinde non sit
t. et
ee
una s aus  subugl actm
umb d uni
c
repat damnu nosum numeror a se invicem, adduntu reliqui
parte liners habita exa
mume
ex salvaeterectionis
metipli
A f.
1.
ec modo.
ins
1. f. 1.
1 2. f. 2.
dib + X. f. 8.  summa 8f. 8. etc.
hic in paricis res facillina non est
operie pretium, ut in prolixis oid.
Nihil certius faciligus. Est enim e
magna commonitas. a quod Multi-
mhltiplicavis. Sed non hit nostra
Y g. . 3. 8. 7. abjice contrae 8-. seu 2. ve
9387 1. abjice contra2s
demonstratio est, quia quae libet commna
Jam probo per abjectio  p rarpo.
nem novenam, aeque vera est in addi
tertun ive saltem addenda abjectior columne
dende addition
f. 1.
86 Y summae. 
LX. f.
Y6Y f. 1. Y f. 2.
plicanidus non nisi una abjectire indi–
get pro oibus repesitionibus. Multi–
plicans, quam semper minor povenario
eut ipse noveriarius plane nulla.
divisionis bulgaris pluba eadem. iversa
ponatr enim producis pro multiplicando pro
prosunu
est propria additio particularis.
intens promultiplirante vel contra divisus
rum ad denu
deatent.
in
e
cen
in