# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00066619:0007 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00066619:0007?run=39 # Title: [Differentiae in seriebus numeralibus constituendae ad instar regulae Slusii in figuris] Differentiæ in seriebus numeralibus constituendæ ad instar regulæ Slusii in figuris (shelfmark LH XXXV, V, 12, Bl. 1 - 4) # Folio [4]r, page id 00066619:0007 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00066619&page=7 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00066619/jpgs/default/00000007.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 180 lines, status machine # Lines: 180 recognised, mean confidence 0.78 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ositae paratum tuns enque oitiones et t ntant ti alitum educ solvenda dat ees a E A posito Z dari. 2 t VAx + dy 2 ex data X. pribe seu dy + Z dx. fiet 2dx dy + dX + du x V7d Jdx fiet dx + dY ps d dx + 2dxdy ut ista tractari possint circambi ax, vel du et a similia, ut dxdus, quoniam illa ex simplici inventione differentiarum duci non possunt,e ideo spribatura siedi possunt variae aequa tiones simplices differentiales eaeque cooi multiplicatae per ax vel du aut eorum potentias componi inter se ad inveniendas aequationes novas poterunt ejusmodi excilari aequationes ope Theore matis Huddemiani quo nihil refert quae adhibeatur arithmetica progressio, ita uga restam aequatio multiplicari secundum unam progressionem poterit in hunc duci seum dum aliam, nec ideo multiplicatur numerus radicum problematis quia Uina algi aequivalet, imprimis si sumil in eam ducatur, et ei addatur, ex his compositionibus credibile est varia formari posse blaata, apta solvendis method. tungentium inversae problpuatis seu 3 + y dy y0 pone Z dariex data unde dabitur problema. Sin detur Z ex data X, difficilis y BC + BP rZ, fiet dx p Ax solutio est ponamus x anthmeticam fietue: - t HZ seu ( sincus B SZ datur autem ex hypothesi quadraturarum. tantim ergo hujus modo sum salitui, haberi poterit per series infinitas. didendum, si sit yaydx Y X liceatne ponendo a X ut conpputem sentrmeticam in de facere, y dy pi X, su C ut x. ita puto. BCBC Ergo ACY ABBe. AD fe BD, 1- f et B venc. ets er Aerfetc rceti AB + BC + EBD, BC 2CBD ef2 et c dy et angulus expressus per f, fiet lemento currae: dy + ax = 2ax dy S.-fv p honc Z dan ex duta X, fier cmone invennefiguris proport Max inu foret momenti ad per fectionem heometriae A Cp Ax. 1 e fier 4 dy 4 si - f dy-dysi- f +1- fr 1053 (SZ- fv. seu +_ + X sins am si. y arichmelic tunc fit res ita D C curva AC santio ABDA propoctionatis. ad huc res fieri ptr, ut hnc curra til, proportio nalis spatio HLM pesito Dl esse certam curva ex iato portiba puncto D describendam, B tuvrs Ha occm renlm fiei ex. gr. Curva AC. proportionalis i unde amplissimus patet cumpus spatia ad inens revocundi repenendi curvam dalotum elementorum ex datis sihi uadraturis. videtur male proposita quaestro, neque tatis esse Aiquatio: x t d B Z X vel p Ztys, sed pZ. V fier ax + dy B Z ex si Zdatum exdata 3 fiet: XpS (Z-1 vel si datu Z ex X, fiec y) sigo. itaque ad quadrandam pambolam per extensionem curvae in rectam opus est quadratum cyperbolae alunde autem quadratura Hyperbolae invenori potest per curvam parabolas argo per curvam paralisua t venri potest quadtum parabolae; sed non contra Resumatur aequatio: X y2 C. 1 pontnt meutrque esse progressim anmelicae, scilicet +n ity H LX. ty t Eu intia seu pran desi y dx est + lonen dac 2dX du e et sumendo dan ex datay cabetur sodo ex quadraturis, sa Si Z datur ex data Xx tunc ita procedendum dus dx - IXxF b priclo ponendo esse anumetrcae pro– jossionis fiet. posteriore e e ponendo X authmeticam 3. solutum est ergo problema sae neqie terneus 3n2 ponatur ta quam explicari ex alia ta et ejs Z2 dy iet habebitur deta curvae rum s summa s ty nodi, it folinula sit quidrabiis adrntur a figurae e spatio EFGE, verur fiat, D sin aliter explicetur y scilicet masus per aliam s2 e x tersiene in