# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00067941:0097 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067941:0097?run=39 # Title: Leibnitii Protogaea. Concept und Collectanea dazu, nebst einer von Leibniz corrigierten Reinschrift. (shelfmarks Ms XXIII, 23a; MS XXIII, 23a) # Folio 51r, page id 00067941:0097 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067941&page=97 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067941/jpgs/default/00000097.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 72 lines, status machine # Lines: 72 recognised, mean confidence 0.87 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. quid genem quodu emanibus debetur u nurta inchorum genus ere itis natu– agnam palia tan- savis i Chri- mniana Achate 1cCs3e marmori nostri mâ ante rato, ab 5 Alexan in aurum em gra ssim celebram a auts vone- esa et siinitia, signa tum oppono, qui nuxer libello eoito asserrravit multa tatia ostentata sibi sed quanto at longius tontius aspiceres eo minus in similitudi contra ne abfuisse; cum in veris exvviis quo scrutabere seris diligentius, eomanifestiora originis argumenta suppeditentur; totiesque deceptum se magnitiois narrantium ver– bis non facile amplius fidem habere. In nostro monte S. Ancreae fodina sam samis nomine quae nunc quoque coltur cruc finum cum sxinea corna ex puro argen- to elaboratum exhibuisio fortur etalio praebui, gento hominem cncularium habitu fos– soris portantem alveum metallo plonum haec longitusine eligiti, sed racta imaginati onis judicia sunt non oculrum. (hiristianis et fossoribus facile occurrit animo, quon cotidio colunt aut vidont. plerumue eti am ars asjuvat naturam ne loudae nar rationis argumentum pereat. Adimitur aliquid ubi adclinon potest, et subtili– us artificium cirrumfaranei habent, quo Mandragoram ruonic adicsimus ita ppraeformare exradico scimus ipsa at croscendo 5ese in hominis sp eciemab solvat. Caeteroqui rudias a supple to fa casres fornaljersdifiri mutit a olent superstitiosae mulierculae certo anni die orum ponctare in cyathum vitreum aqua plenum; exoncruti Se bas ovum certo ann d vana olivinandi.