# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00067961:0011 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067961:0011?run=39 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 2 # Folio 6r, page id 00067961:0011 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067961&page=11 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067961/jpgs/default/00000011.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 69 lines, status machine # Lines: 69 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Euclides summum rigoram observare voluit in demonstrando: ideo probat quod in triangulo duo latera sint tertio majora, quod ut Epicurei ridentes ajebant etiam asinus novit. Interea non probat alia quae magis probatione indigere videntur exempli causa in prop. 1. lib. 1. ubi Triangulum aequilaterum des super data basi constituere docet, assumit circulos ex rectae (quae pro basi sumitur) duos ex boseos extremis et intervallo sius rectae ases descriptos, sese secare. Quod non equidem ita nanifestum est. imo protindum et de secare extra ipsam rectam troductam ill sane si quis ponat Triangulum aequitatem super data recta esse possibile, sequitur circulas se secare. praeterea si ponatur Teangulum aequilatemus possibile super aliqua recta dabitur et super qualibet recta licet majore vel minore, quia Triangula aequilatera pinila omnia possibilia sunt, alioqui non essent similia. Veum istendendum eset prius duo miangula aequilatera similia esse Sed his missis videamus an quod proponitu demonstrare liceat circumferentias Radi a Ostendendum est Circulosu dibi occurrere extra rectam ex cjus ex uius extremis et curius intervallo describuntur, utcunque productam. Hoc fiet si ostendantur duo: ostendatu u primum Circuli circumferentias unius (DB) esse partim in altero partim extra alterum, EA secundo eandem (hoc enim seco posito illa hujus ambitum secet necesse est per sectionis definitionim) deinde. diametum se radium productum secare circumferentiam in duobus tantum punctis et denique circulus quorum diametri coincidunt, coincideae, Nam ponatur intersecare se circulas in recta (AB) utcunque producta in puncto aliquo F. seu dari punctum rectae et duobus circulis istis commune. Sequitur circntorum alterum circutu liquem secere rectam in tribus punctis, quod est absundum ut mox ostendam sequi autem ita probo, Radius (AtB) Recta (AB) hoc loco radrius, si producatur pad A circulu (AE) sergit un uno adhu puncto etio cura extremitate velut centro productum descriptum secat ad huc in uno puncto tantumE (nam radius productus circulum secut tantum, in duobus punctis) et eadem recta quae radius etiam est secat eundem in uno ad huc puncto D. Manifistum antim est jam alteri circulo, seut BD, nosttur ex hypottesi ut de Nullum autem ex his punctis commune est duobus circulis et rectae simul. Nam duo quidem sunt centra mijus unum quodque sui cujus centra sunt aitu sunt aequalia circumferentia non sint duo reliqua circuli ergo circuli illius sunt unumquodque extra aliquam circulum, nam D est inradio BA B est in BA producto a centro versus circrumferentiam ergo extra circulum (nam recta prodcto radius productus centro versus circumferentiam est extra circulum) non ergo in lucum ferentia circuli AE. eodem modo nec E in circumferentia Circuli DE Fpotuisset adem aliter CD cndit ut cicumferrentia circuli AE, eodem modo cadet E in circumferentiam circuli DB. ergo vel coincidunt D et E adeoque probari circuli quom eadem centia et d punctum aliquod cncum forenti datur ego aliquod punctum commune rectae et duobus circuls perit ies inee tua cimb auco pitu oumum huut e Ergo an comune adeoeus ti a ficulo o rectae purncta commanii. Erunt