# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00067962:0058
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067962:0058?run=39
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 3
# Folio 29v, page id 00067962:0058
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 30r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067962&page=58
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067962/jpgs/default/00000058.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 77 lines, status machine
# Lines: 77 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

lic
In eo non assentur Clario, quod putat necesse
ut quod anque lum facit recedat post contactum a linea r
U
cum quaangulum facit; nam fieri potest ut cum ea pergal
exempl. egrateu si mobile A descendat per lineariqu
e
s. globus qabe e
Euclinatam BC atque inde pergal in recta horctontali C
curvam illamatangente  patet lincapi mobilx
AC7 facere angulum cum ecta 2d CE EC, etsi co est
haec consi continuatae coincidant  sufficit erg
inclinatio lidearum ab una parte, ute fit angulus nec necese
10 Curus recta super rectam insistens engulos qui sunt decoceps
est
sit
ut fini ab utraque
id est ad easdem partes aequales inter se fecerit rectus est uterue
aequalium angularum. et quae irsistit recta dcitur perpeniicularis. At
autem esse dicuntur, qui sunt ab eadem parte rectae ad quam anguli fiunt
Euclides
sine ejus scilicet sectione, ita ut suffict sufficiat occursus
et
no
quam et sic exci concipere possis, ut ab utraque sui parte Normalis est
posse et sic re hng
possis.
recta, quae ad eam cui insistit aburroque sui latere se habet eodem
defiuile
et F
sit recta AY Y cujus partes 4.
punctum commere habentes A, seu sit recta V sive YAZ, et sit BA. Y ∞
modo ad eam cui insistit
BR. Z erit BA normalis ad YAZ. Hinc si B et BA Se habeat ad quodd. G Y.
velat _ Y velut velute Hinc si qudd. P.  Y sit B C. et quoddam Z sit D
si sit BA. P ~ B A. D et sserit BA normalis ad Y ram cum ex Cd deteruhet
si BA
et (nam ita  AC = AD
C d. Et in universum x B, ex B. A. C, d, tota figura
De. H. Obtusus angulus est qui recto major est. intellige angulin angilu
sit deterrinata, ergo et eadem utrrus habitudo
recta Y itaque
ubi recta rectatinsistit, ut in praecedentus fefinitione, alioqui angulus
semicriculus habetur major recta nec tamen obtusus est
def. 2. Acaotus iero qui minor est Recto potuisemus etam obtusum et acutum
sine gentione recti efinire ex 1 principio unde definitus est rectus. UF cum duo
anguli deinceps aequales, angulus uterque sit rectas, sin inaequales al sit major it
si
rita Euclides. Sed
 def. 13 Terminus est quod alicujus ex tremum est hoc non tam
acntus, minor obfolus, minor acutus.
Dt linire est quam squonguam vocem aferre. Terminum ergo vel extre
mam definio quo duo diversa extensa se contingere possinit, ita ut nec coincident
c nec misceantur, seu nec partes abeant coincidentes e ta non habeant partes
coincidentes. Ita ss au uperficies superficiem alti  contingat, vel
puncto vel linea continget ver superficie, priorib casib est ter o locus corfactus est terminus
sed si superficies alam superficie contingat, utique continget parte suii, ut si duae,
sphaera in alteri superficie sphraerica convexa concava volvatur
ile Eodem modo et Linea vel parte sui vel extremo contingere alium locum est
potest. Sed itolatum solidum a solido non non nisi puncto, linea aut superficie, non
sphaerae concentrias 
ifsui continutre potest. Et, si partem habeant coircidentem, unum
solidum in aliud ingredietur, nec fine divulsione poterunt sejungi. Et hoc casu totum
ex soliets conflatum foret minus duobus solidis sepunctis, quantitate scilicet parti
posses etiam distinguere tater ea quo Extrema absolute
1s
t
solido aut parte
communis 
siptrema absolate  sunt li punctam linea
en Hingi potest ita ut duo
ideo quad aliquid commune habe
dici possunt, et quae Ex trema alicujuse
 superficies, quibus scilicet unum extensum ab alio
cpo sinta sejungi, quod si duo extensa sana sua intenitate
desacrti non possint, quin loca perdant partem conmunem habebunt
modum dabit defintendi totum et partem