# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00067964:0037
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067964:0037?run=39
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 5
# Folio 19r, page id 00067964:0037
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 20v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067964&page=37
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067964/jpgs/default/00000037.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 57 lines, status machine
# Lines: 57 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Terminus est quod alicujus extremum est.
Extremum quid sit non explicant  ita autem concipio: extremum
est quod tuobus commune esse potest, quae partem communem non habent
Hanc definitionem ejusdem per se ipsum esse nemo non videt. Mihi
extremum vel terminus ita definiri posse videtur: Extremum est, quod
duobus commune esse potest, quae partem communem, non habent. Sint
duo corpora diversa, nullamque partem communem habentia, ea si sese
attingant, locus attactus dicetur eorum extremum utriusque.
Figura est quae sub aliquibus terminis comprehenditur.
cum lineae non soleant appellari figurae, et si terminos habeant, et
sub terminis comprehendi confusa sit expressio; et superficies quoque
 non ita comprehendatur suis terminis, quin tota detecta sit,
ideo alia definitione opus esse, figuram igitur appellari posse puto
cul terminu est centensust quod motu extensi generatur, motu
scilicet quo puncta ejus quod movetur in se non subeunt
Circulus est figura plana una linea comprehensa quae peripheria
XIV
appellatur, ad quam ab uno puncto (eorum quae intra figuram
posita sunt) cadentes omnes rectae interse sunt ae quales.
Haec definitio bobu est, sed non satis perfecta; quoniam dubitari
ad huc potest, utrum talis Line detur figura sit possibilis. Malo
antur circulum definire, quemadmodum Euclides defini infra definit
sphaeram. Nempe motu, scilicet si recta moveatur in plano, uno extremogescente
uno extremo in mol generabit circulum. Hoc enim possibile esse
constat. Potest quoque circulus definiri nullo ad planum respectu.
nam si corpus aliquod moveatur duobus punctis quiescentibus punctum motum quodcunque
describet circulum. Posset etiam dici circulius, circumferentiam esse lineam
cujus omnia puncta se eodem modo habent ad aliquam rectam
In plano locum habebit talis expressio  si YA ∞ YI
si VAHA VA = BA, V est circuli circumferentia
sine respectu ad planum V. A. B ∞ C. A. B. Nit V circulu. circumferentia
Notandum hic obiter non veu omnem lineam esse in se recurrentem,
quae non nisi jolus quam a puncto aliquo dato non recedit ultra
hatem distantiam, potest enim rettolvi spiraliter. quadam asymplotu ratione
VI
tianeter est recta qu per centium circuli ducta exutraque parte
Hoc vero punctum quadim
in circuli peripheriam terminata, quae circulum bifariam secat.
Quod additur circulum a diametro bifariam secari superfluum
est in demonstratione, cum ex eo ipso, quod per centrum transit
consequatur. Demonstratur autem hoc modo: si duae partes in quas
cidiameter secalt circulum collecentur ab utraque ab eadem parte
catcer ita vel congruent, vel non si congruent, recta ex centro
ducta occurnens uni, adhuc cadet intra alteram, et producenda est
dum alteri occurrat, ergo distantia umus a centro major unius
caeterae definitiones satis clarae sunt. Tantum noto
quam alterius, quod absurdum.
ad definitionem 29. dubitari posse an detur aequlater quod simul
quadrilaterum aequilaterum quod simul sit rectangulum, sed si cogitetur
moveri rectam super rectae aequali ad rectos angulos insistentem in plano
moveri quod atique possibile est, manifestum est tale quoque quaddatum esse
idem vitiam est definitionis parallelarum, sed si cogitetur finitam
rectam alterece super recta indefinita eodem servato angulo moveri,
et altero extremo describi rectam lineam manifestum est, eam rectam
possibile.
esse et priori paratte aequidistantem. Rectas autem am vas esse, vel ex
hoc patet quod ad describentem eodem modo se habent.