# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00067964:0104 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067964:0104?run=39 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 5 # Folio 52v, page id 00067964:0104 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067964&page=104 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067964/jpgs/default/00000104.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 27 lines, status machine # Lines: 27 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ergo duns perpendiculare a puncto E in recta AB eductam ad rectam cD aequalem perpediculari a puncto F in recta Cd eductae ad rectam CD sed ut punc demonstraretur rectas AB et Cd nunquam concurrere, opus effet ostendere multa ad huc zatrocinatione opus foret veut i quis prius ostenderet perpenduularem esse minimam quae a puncto ato E, ad rectam C Cd duci potest, atque hinc colluere rursus IE est minimam quae ex puncto 1 ad rectam an duci potest, su it esse necessario majoiem nempe ut angulus rectae E1 ad Cd est rectus, ita ostendendum essese etiam angulutus recta E ad AB esse rectum. si non sit esto ipsius it gulus ad AB in s ad AD rectus quo ostenso probari posset regulam normalem ad AD, in ad AB incedentem puncto L per A et grectam AB, adeoque per punct transituram per KF, Et, et adeo desgipturam esse ectam Cd. Heece ergo en KE simplicior ergo rabio est hoc theorema demonstrandi; et quidem talis ectae AB et CP congruuut ad pantus congruunt alicubi concurrunt alicubi velut in N, ad partes B, D eadem ratione concurrent inp ad partes CA, quia congruunt AEFC a ubi in et D, F, E, B. Ergo rectae AB et CD concurrent in dubbus punctis N et p adeoque ireci quod fieri nequit. Demonstrata hoc modo d propositione 7. recte ostendit Phirmius dicto 5. 10, et sequente I1, quomodo hine consequuntur propositiones 28 et 29 L