# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00067970:0014
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067970:0014?run=39
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 11
# Folio 7v, page id 00067970:0014
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067970&page=14
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067970/jpgs/default/00000014.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 94 lines, status machine
# Lines: 94 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

quae bis aequetur lateri ter aequetur
diagonali cujusdam quadrati certi mihique
satis cogniti, ut ad ipsum cum lubet
recurrere possim, ejus magnitudinem
ejus lineae magnitudo mihi cognita esse
dicetur, quae erit binarius partium lateri
congruentium, ternarius
partium diagonali congruentium. Diversis
autem licet assumtis mensuris tamen semper
eadem prodit magnitudo, quia eundem
ipsis mensuris iterum resolutis ad idem
denique semper dee devenitur; adeoque mensurae diversae
ipsum illum illum ipsum numerum eundem
resolutione prodeuntem jam involvunt.
quemadmodum unus idemque est numeriis
iterum in duas partes resolvas. Atque talis est Magnitudo distincte cognita. Alioquin magnitudo
tres quartae, et sex octarae; si quartam
exprimens magnitudinem est attributum rei per quod cognosci potest,
Ratio est numerus exprimens quomodi ntrum
unum  unam rem exprimens magnitudinem
28
rei unius exprimens rei magnitudinem
qu aequalis numero rei unius
Ratio ets ipsius A ad B essi dicitur
se nihil aliud est quam numerus quida quo
exprimi potest magnitudo  ipsius A, posito
que itae est  eteenit quo
exprimitur magnitudo ipsius A. si magnitudo
ipsius B pogatur esse unitas. Unde
patet Magnitudinem a ratione differre
ut numerum rac concretum a numero
abstracto; est enim magnitudo numerus
rerum nempe partium; gratio vero est
quodus
numerus unitatum. Satet etiam magnitudinem
eaudem manere, quacunque assunta ,pe
ve mensura per quam rei magnitudinem  eam
exprimere volumus; rationem vero aliam
atque aliam fieri pro alia atque alia mensura
assumta
jus
patet etiam (ex definitione divisionis) si numerus, magnitudinem exprimens ipsius A
une
 provenire numerum, qui est ratio unius ad alterum.
Egal Hequa lia sunt quorum eadem essi
ita sit
magnitudo, seu quae nullo amissus vel accepto
congrua recdi possunt.M est
qu Minus dicitur quod alterius parti aequale est
id vero quod partem, habet alteri aequalem
dicitur Majus. Hinc pars minor toto, quia
parti ipsius
Haecante
nempe sibi, aequalis est
Signis autem his utemur:
Di pars vunius
a aequ. b
a maj quam b
a min. quam b.
parti alteri toti aqualis
est, reliquae partis ma in majore magnitudo
dicitur differentia.
Magnitudo autem
totius est summa magnitudinie partium, vel his
vel aliorum partibus ejus aequalium
quibus eademres diversimode
exprimitur
neum padreiti
llius pars;
quidem nula habita
ratione tale ut maneat licet
partium habitudo inter se mutetur
Vel etiam Magnitudo est attributum
quod iisdem manentibus punctis, manet
homogeneis ad rem pertinentibus aut
substitutis congruis, manet idem. Homo
genea autem ad rem aliquam perti–
mentia intelligo non partes solum
sed et extrema atque minima sive
puncta. Nam puncti aut linea
repetitione quadam
sit linea, tamet
continua sive motu, sit linea.
Aliter magnitudinem infra definio, ut
sit id quo duae res similes discerni.
possunt, sive id potius quod ol
discrimen quod in rebus sola comper–
ceptione discernitur. Sed omnia haec
eodem recidunt
saepe autem rest
ita transmutantur, ut
ne unica quidem par. fonma
figune posterioris, prioris congruat.
parti congruat