# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00067974:0025
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067974:0025?run=39
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 13
# Folio 13r, page id 00067974:0025
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067974&page=25
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067974/jpgs/default/00000025.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 64 lines, status machine
# Lines: 64 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

binarum
si rectarum conccursus, aut teri binarium rectarum
Concursui, et cun Aagulus appellatur.
in quantum
Si lunae rectae concurrant, nec referat quantae
siut rectae, concursus angulus aspeleatur
si Itaque si binae rectae concurrentes, congrua sint
aliis binis rectis concurrentibus , modo
quantum satis prodlucantur Angulus dicitur aequalis
idem. Si
Itaque data re recta AB, datoque angulo ABC,
datur recta indefinita per C, quae angulum datum facit
EX his intelligitur si angolas eoden
ad AB
si anguli eodem modo determinentur aequales fore, ut
si data sit AB, et datum punctum C, per quod ex B ducenda
sit recta de terminantur angulus. Hinc datis duobus trianguli
lateribus positione duobus trianguli lateribus AB, AC, cum
datur tertium, nam datur angulus,  ad B vel ad C
sid ut ut angulus alio major minorqus intelligatur
id unde sumatur Euclides non explicat. Meis
tamen Mens tamen ejus haec esse videtur ut spatium
remende plame angulos in plano consideret
et angulus alterius partem pars incellie
quantitate definiat parte plani quam abscindit
ut rectis A BB, BC, id infinite productis. quod
pris quam se indit DBC intra priorem cadat, Aagalut est
pars proris,
sed ita opius erat explicare
piint naturam plani
Concipimans rectae ita cadere in rectam
Si con recta ca binae indefinitae concurrant,
et rectae omnes omnes rectae puncta quaevis
duarum rectarum conjungentes cadent in
planum, et planum constituent. Sed quia
evetieri Et hinc planum erit locus omnum
punctorum ad tria data non in eandem
rectam cadentia unicorum _ sumatur utcunque
in recta AC punctum D, et in recta punctum
dutatur recta per DE, t in qua sumatur punctum F
dico id esse unicum ad puncta A, B C. est enim
unitum ad _ A et C, et q uricum ad B et C
ergo D. E est unie ad A, B, C, et quod est unicum ad D. E,
Sed quia videtur pleonasmus esse dum rectus
est unilum aud A, B, C
quoscinque puncta rectam AC, BC, aujum entes
suminus, quia stcam soc un punctum semel vantit,
cossemus sumere certa lege si placet eD, CE aequales
et ita jungere quascunque dE
Optimum autem
ex angulis resumere rectum. Cum recta una
ad utramue alterius partem se habet eodem modo. Et ea
modo
sve Atque ita ABC et CBD
dicetursecare priorem ad angulos rectos
sunt aequales unde et AEF ABE, et BEBD sunt aequales
est BC.  ~. B)C.. ABE ~ . DBC.. Rarsus ABCF CBA = 1
videndum an ostendi possit etiam ABC = ABE. Esto ABC p ABE
erit ABC = ABE =  CBD EB DBC= DBE
Sed ut hinc ducamus angulum ABE esse aequalem angulo ABC
quod si definiames accto opius priusest consiteratione plani de qua mox
ABC + d BE = ABE + DBE
quodsi definiamus tangulum rectum cnum ambae recta altera alttram secat
unia loder moto edendom ut si pleorisunus, vel sutreptio despater  e