# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00067976:0040 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067976:0040?run=39 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 14 # Folio 20v, page id 00067976:0040 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 19r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067976&page=40 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067976/jpgs/default/00000040.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 50 lines, status machine # Lines: 50 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. quia ergo C et G sunt in loco quosito re puncta sna omna habebit, in loce quaesitus praecerea quod vis punctum ad D. B unicum (adeoque et ad D. B. C) unicum cadit in rectam CG. Esto enim aliud H. inde ad noodoi inde ad punctum quod vis K in vetra CG suctu inde educatur recta aliqua quae tam CG quam AB in diversis punctis secet ut CG in K, et AB in L. Di cum H ex hypothesi et H per demonstrata sint sin situs unica ad rectam et C, etiam reda per KH similiter erit adeoque et punctum L quod est absurdum, solum enim punctum G Hinc ergo sequitur rectam per il Cici in recta AB tale est. esse locum quaesitum. et puncta omnia in eam cadentia esse sui sitque unica ad rectam et C, itemque puncta sui situs ad haec quia etiam C. G. D ∞ C∞ C. G. B. erit anu CGd = ang. CGB. unica in eam cadere. cumque hi anguli sibo sint deinceps (nam B. D. G est sunt in recta) erit angulus ad G rectus, et CG perpendicularis ad rectam DB punctum quodvis rectae DB praeter centrum ducta major radio rinsigit positione data cano- in eidem Erit et CG minima ad DB. quia G cadit extra circulum. Unde recta ad omne si a puncto quoris rectae reducatur perpendicularis YY ex recta aequalis ipsi datae cuidam, LM. L. erit L, aqualiter ubique distans ab Y seu quaelibet et quidem ex puncto quovis Z minima ad Y est ZY antum ostendendum et Z esse rectam ex punctis in duobus A et B in recta Y educantur perpendiulariter AC et Bd aequales ipsi L aequalis ipsi L. ita ut ad easdem partes, ita ut sint in necta Z. in jamum Hoc varus modis probari potest intelligatur enim rectam AC moveri per Y eodem semper manente angulo recto extremitate sua C desentet Z ergo F erit linea via scili puncti c. in reta _ linea Z sumtantur duo puncta C et D aequidistantia a recta Y. dico rectam per ipsa transeuntem etiam eqridistare a recta Y. Sit enim punctum E in recta per CD. dieo EF minimam ab E ad esse = L. Nam E. C. D un. et T. A. B un et AC BD = L. ungu EFA = EFB suA DBC D bet ese EF - L = AC-Bd Ex ea quod sequitur ex gali axiomate, si determinantia C et D similita scongrue se habent ad Y primum sit F med inter A et B. ajo et E fore med. inter C et d Ergo E. F. A ∞ E. F. B rursus F. B. D ∞ FAC Ergo E. F. A. C ∞ E. F. B. D. Ergo EC ∞ E. D seu EF = Ed imo et angu FEC = Ang FEd. derique sed et FD F. B. D ∞ E. D. B. Ergo FD = EB. porro et angus. DFB = ang BEdedem unus E Bd ∞ ang. FDB Ergo _ cum BE et dF se secent in pi, erit triang. MDB isosceles, seu MB = mD. similiter contendetur Amegnla MFB et AEd esse isoscelia, ac proinde MF = MB, et ME = md jam et ang. FM+ = angu. AM d opposito Ergo hg. FdE ∞ BMd. Ergo FEX Md quod ostendendum erat. jam similiter ostendetur idem de quovis puncto medio inter E et D et Cet E.