# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00067976:0109
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067976:0109?run=39
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 14
# Folio 55r, page id 00067976:0109
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 56v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067976&page=109
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067976/jpgs/default/00000109.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 63 lines, status machine
# Lines: 63 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

specimen ratio cinationis fine exemplo novae, ubi ope novi cujusdam
axiomatis introducitur calculus cujus ingredientia non sunt magnitudines
sed puncta C. qua mho
s linea ex duobus punctis determinata est recta.
seu recta linea est
se d institui potrit
Analysis Geometrica plane nova et ab Algebra toto coelo
diversa, qua situs immediate exhibetur
Locus ex duobus punctis determinatus est Recta. Seu in recta
talis procedit consequentia +  Y ut Y sit punctum  Y est unicum
suae relationis ad puncta A et B duo quaedam puncta. Et ideo si
talis procedat consequentia AY A. B Y e A B. C A. B. Y ∞ A. B. (Y)
Hinc sequitur puncta A et B
Ergo Y ∞ (Y). Y erit Recta
esse in recta nam A est unicum suae relationis ad A, ergo et unicum
Hinc sequitur ququalibet
eadem ipsa
suae relationis ad A et B. Idem est de B
etiam duo puncta in recta hoc habent, ut quod libet aliud in eadem
recta sit suae ad ea relationis unicum. Nam sint duo puncta in
recta L et M, dico punctum quodlibet Y in hac recta Y esse suae
ad ea relationis unicum  Nam  Y. A. B est unic. et L. A. B est un
et M. A. B est un. Ex jam ex determinatione ima tollatur literae
Ex Hypothesi
 et B ope deternima livits secundae et tertiae nempe pro A ponatur
LB ex jam ex quavis determinatione tolli potests
minationis alterius. Hinc ex 1 et 2. tollendo A ope 3. 
seu pro A ubique ponendo M. B ex 3 per 3, ifiet ex tunc ex 1. siet
Y. M. B. Bgun. hoc est Y. M. B  est R est un. R.usu  ex
 fiet: L. M. B. B est un. hoc est L. M. B est un.
ex2
 detorminatione 4 ruisus tolli potest B ope determ. 5
pro Et habemus duas determinationes 4 et 5. Iu quibus abest A
e
et
site
sam id g.
superest ut in harum una tollamus et B ope alterius, quod
fiet in det. 4. tollendo B ope 5 seu pro B ponendo L. M.
fiet tunc ex determ. 4 fiet: Y. M. L. A2. est un. seu Y. M. L est un.
quod erat demonstrandum.
(quorum tertium ex duobus determinatum non
est Neu quae gol sunt in una rectas est,
Locus ex tribus punctis determinatus est planum.
Hinc similiter colligitur tria haec puncta esse in eodem plano
reliqua. Quod eodem quae eodem modo demonstrantur Utrumque
et tuia quaelibet plani
quaes
prorsus eo modo demonstratur in plana, quo simile aliquid demon
stavimus in fecta
Hinc porro colligitur omnem rectam
ut
+ seu
determi-
nantia
substifui
possunt
in locum
determi
nat
etra
determine
tione