# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00067976:0123
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067976:0123?run=39
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 14
# Folio 62r, page id 00067976:0123
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067976&page=123
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067976/jpgs/default/00000123.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 51 lines, status machine
# Lines: 51 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

melior via per osecta superficiem spharicam, quae data osculatur. vid. quae posit
cum Epistolu Mispitalii posita 697
in superficie data, Cv.g. sphaeroidis)
datum.
in superficie
ctum ducere omnium possibilium (minimam
in sphaera est circulus maximus
a
dato
puncto ad pun
in plano est recta
An recta tangens punctum A. ex quo duccuda minima ad B, gyra
bitur circa punctum contactus tanquam centrum, ut faciat planum contactus, et
in plano illo ex puncto A ducatur recta occurrens puncto equo perpendi
cutaris ex B ad planum idem BC s ipsi plano occurrit. An haec erit prima
directio lineae quaesitae
sed quomodo continuabitur 2
An eadem prima divectio prodibit si quaeramue Ad talem, ut Adp
sit minima, erutu AC quod fiet cum Ad est infiniti parva; sed tunc gursus ex
infinitas talibus infinite parvis (prout aliud atque aliad planum assumitur eligenda est
Minimum an idem cum determinato, ut si attrahi fingamus punctum A a puncto immoto B
minima
ita ut A manere cogatur in superficie procedat n nmp conabitur ire in ea recte fangente, quam
dixi, nempe quae ducetur ad punctam C, quo  ita ut BC sit perpendicularis ad planum tangens
u crce Et haec est via determinata quae etiam erit minima
regulariter, sed video tamen posse decipi naturum, seu attrahens, et non reperim
ut ea revera minima, non sit, et si enim nunc appro piaquet A ad B, quan
rum potest, potest tamen in locum sic devenire, ut in quo pmultominus approsunquet
quam  appropinquarm, si initio minus, ut in summa multo longius iter insumat
quam si initio minus appropinquasset. Et talia ubi determinatio ab initio
ad es statim haben nequit, difficulter solvi possunt. Interim utile
acle
pro via directis sima quae
Methodum dari pro linea attractionis odp differre a minima
ACB(C)
ademenst sint duae superficies, unn inila spatium clandentes, una includens altera
sola
 lineam
inclusa habentes duo puncta communia A, et B, demonstrandum est minimam
est
cacus immina ex A ad B
in superficie inclusa, posito superficies  ad easdem partes 
cavassi
sibc demonstrato sequitur lineam rectam esse minimam
nam AdB potest esse recta, quae 1otati A et B immotis dat
captificdem incluscem infinite parvam, seu non nisi reclam, ACB rolatu
Hoc
tat dictudentem, ergo si ACB non pt esse minima.
suppono
1. rectam inter duo puncta esse unicam, adeoque rolatum cutra se
manere