# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00067976:0133
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067976:0133?run=39
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 14
# Folio 67r, page id 00067976:0133
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067976&page=133
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067976/jpgs/default/00000133.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 62 lines, status machine
# Lines: 62 recognised, mean confidence 0.85
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

lomogenea sunt quae similia fieri possunt eadam magnitudinm sulva
metasum
a
bo la
 Itomogona sunt quorum unum
symmtola, vel metasnola sunt quomumus in altem abirept
mutatione continna in alterum abiro
unasuboae potest, talia sunt non tantum homigenea, hoc est similia vel assimitabilia
recta
curva
ut prrectenge et linea le, et linea, cira triangulum, et quadratum,
sphaera X cylinder
ut
punctum et linea.
sed et heterdgenea
imo et momentum et Tempus. hora et di
Mutatio continua est fluxus
t superfueres, et spatiam.
B
sa
ut feuxu puncti fit linea; flueu homogdna invicem mutantur ut punctum
in lineam circulus in quadratum, imo in conum. Transitus est aliud a mutatione vel fluxu, et fil
nomolum, etiam in essentis eilationes scit de specie in inter ea quae srecio ut ab Ellips ut a numero
uncihentad numerum. Sed talis non est continuus, nec a nobis fr mente fieri At ad a dEo; revera tamen fit etiam
quae aclidi
vocat
fomoptotum essintiis seu de specie ad speciem, ut in delipsibus. Videndum tamen an sd non sut transitus de essentiis ad
es
si
delere sine homicono; ut si de planta in plantam ver imo d aplanta paur
Lmotatuto
animat ad hominem tendas. Quanquam fort asse in his omnibus sit homogonum, nobis gnitum
A
ut quemadmodum conrantitutum, ita  et ormarum sit continuitas. Quarum sedes seu spatium erit
iti spatium locorum ess nihil aliud est quam divins oxerationis immensitas
e
Essentias)
et sane spattum, est  ordo continuus coexistendi. Et modus per hunc ordinem resdiscenendi
 scienta de
ocule sciliae
sit e dscum  adhibetur eum res dascernimus per situm.
Si duo i sint coexistentia
homogona et uno manente, alterum  manens per se quale erat mutetur respectu
altorum continue, donec efficiatur, ut ab ipso A nequeat ut quae datum quiddam
quod est in B, da coincidat dato cuidam in A. determinato modo mutationis ad
necessario; determinatus erit situs ipsius B ad ob.
In matatione situs e
continuam mutatio cencidentim eorum quibus aliquid coincidit
tu
spatium est ordo
situs est respectus unius ad alia in ordine
omnis mutatio continua est. Situs tam per coexistentia nunc, quam
ontinuus coepiorenum coexistendi.
coexistendi
per
rectus
futura haberi pt, nam futura ex praesentibus determinantur vicisim
s
qparabilia
qretemera
tam
bira