# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00067976:0207
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067976:0207?run=39
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 14
# Folio 104r, page id 00067976:0207
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 105v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067976&page=207
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067976/jpgs/default/00000207.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 58 lines, status machine
# Lines: 58 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

puncta oia congruunt
quicquid sicum habit, locus
est punctorum
omnia puncta sunt in eodem
loco
fird in loco existens quod non est locus nisi sui ipsius
Punctum est, in quo quicquid est ipsi puncto
ngt coincidit. A ∞ Y erit Y ∞ A.
adeoque si Y sit punctum erit Y ∞Y
 loca
si duo sint situm habentia poterit aliquid sumi in uno et
aliquid in alio, quae congruant. Sit  A ∞ Y et L ∞ Z
et omne Z sit Y et  L ∞ 2 datur  X  ∞
et  sic ut si omne X sit Y; et omne Z sit 2
sitque X
Si nihil aliud saltem erit punctam
a s quotum caincidentioes deteriantibus
Similia sunt quae specie eadem sunt
Recta est quae planum interminatum in duas partes congruentes dividi
se puectum aita  Sit recta Y, partes plani 
sint L et N; essiguato L, ita ut jot sumtis i secta punctis
quohunque ut B, C, d. et puncto in pluni parte una E ujo dari posse
in altere plani parte aliud punctum respondens F, ita ut sit E. B. C. d  ∞ F. B. C. d
se dato E. Y. datur F sic ut sit F. Y ∞ EY
Pen duo quaevis peut  n itaque in plano extra
rectam non datur punctum, quod sit sui ad puncta in recta assumta
situs unicum. Dabitur Erit enim in alterutra plani secti parte itaque
in altera dabitur aliud eodem modo se ad rectam habens. itaque si quod
datur punctum sui silus unicum ad puncta in recta sumta, id in illa
sed in ipsa recta omne punctum est sui ad puncta in recta sumta
ipsa recta erit
situs unicum. Nam puncta quaecunque in plano sunta E et F eodem modo ad
rectam se habentia, sibi accedere possunt satva eadem habitudins donec concurrant
assignari
quod fiet in recta, et nullum punctum in recta intelligi potest quod non ita intelliga
nossit ex daorum aequi se habentium concursu nasci Mallem commen hanc propositionem
demonstrare perfectius
portasse meliar erit talis notio rectae im
quoad um
atque aliter, sed simili modo se habentis ad punctum aliquod quiescens.
 Hinc psequitur punctum esse situs sui unicum ad puncta in recta data
si nt enim plura GH eodem modo se habentia ad A et Y. itaque mobile discedens ab A
non potest prius pervenive ad G et H, nec simul ad ambo, Ergo ad alterum solum
itaque motus quo ervennire pt ad G cum eo quo ad  H in recta, nihil habea potest Coc, praeter punctum A
olioqui semper maneret cou: ob similitudinem progressus. Ergo  revera sunt duae recte
concurentes in A. Melius quia ad A et Y se eodem modo hF G et H, Ergo mobile punctum
id erp. nuti ab Y egredicus dvatium facit et ila non ita movetur ut ab Ausque ad Y contra Hppoth.
An sic, reieundo ad priorem notionem. In plano sumti puncto
quaeramus locum omnim punctorum eodem modo se habentium ad punctium propositum
seu circumferentiam circuli seu ponamus punctum in plano moveri ita ut semper
eodem modo se habent ad punctum datum An  aliquod in plano exestens
aliguo puncto immoto nover. Praelerca quaerunque locunus puctorum quae sint sui ad duo precta ii permo untu
de maximo congra–
ente duorum hocou
Omnia quae in loco
sunt se possunt
langere
situs cnica