# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00067986:0006 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067986:0006?run=39 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 24 # Folio 3v, page id 00067986:0006 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067986&page=6 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067986/jpgs/default/00000006.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 70 lines, status machine # Lines: 70 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Itaque quoniam totum extrema et media ratione secan dum a est datum; alterutra autem partium est quaesita (inventa enim una habetur altera, quia est totius et alterius differentia) hinc si invenerimus a posita unitate, valorem majoris b esse sin a pos 2 15 = seu 15 -1. sive a posit esse ad b ut 15- 1 est ad 2. nihil amplius quaerimus: unde manifestum est, quando quaeritur ratio a ad b et a est data b quaesita nihil aliud seu unmlerum quaeri quam valorem ipsius b posito a esse unitatem sive rationem inter duos numeros, sin (integros, sone sive lancrenodem eandem habeant formam comparationis quam habent a et b. Modum autem inveniendi hos numeros surdos suo loco trademus hoc uno tantum annotato, methodum quidem comparationis per se valorem exhibere quae in continua divisione seu subtractione possibili residuorum consistit, utilem esse quidem ad inveniendas communes mensuras valores adeoque et valores numero terminorum comparandorum exactos nuou quando sunt commensurabiles, Sed quando sunt incommensurabiles non nisi per maximas ambages ducere posse ad numeros veros surdos, qui alia rationem tamen ex conditionibus problematis facile inveniuntur quod in exemplo praesenti ostendam. Totum a, (AB est ad partem majorem b (BC ut pars major, b (BC) ad minorem a - b (AC). sine secundum superius explicata erit a aequl b quoniam vero a-h multis aequi multiplorum eadem ratio est, ideo erit aequalium aequimultipta sunt aequalia, Hinc. ab aequ. b b a - b se est autem ab aequ. a. seu si quid per idem m multiplicetur et uisus per idem dividatur, manet quade erat; ided a . et b b est bb hinc fit a aequ. bb rursus multiplicando utrobius per a - b fiet a2 aub a aub aequ bb, aub, est autem 1 - b ergo a a- baeso aa ab et bb aub est bb per rationem supra allatam,hinc fit, aa ab aequ. bb quod perinde est ac si multipieavissemus duas tractiones per cruc habi tistatis proportionatibus si qua ex quatuor terminis a. b. b. a - b medus duos factum ex duobus extremis bb. aequarissemus facto ex duobus extremiis aa - ab. de qui omnibus suo loco. Habemus ergo dationem transmutatam in aequationem bb licet uffectam habemus enim non quidem cognitat saequalem ipsi a aa = ab aequ bb. seu bb + abaequ. aa et quoniam a est cognita, a incognita habemus quadratum ipsigiongnistis b una conde facto ex audem cognitae d in imcogritus A quomodo enim 5, seu ne radix quadrata quinarii (sive numerus qui per se ipsum multiplicatus faciat tum in lineis exacte, tum in numeris quantum libet propinque exhiberi possit jam constat habetur. quoniam autem aequatur propoltionem