# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00067987:0002
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067987:0002?run=39
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 25
# Folio 1v, page id 00067987:0002
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067987&page=2
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067987/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 64 lines, status machine
# Lines: 64 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

prout vulgo docetur. Hinc
pluriumve
ratione vel
Cum de duarum Rectarum inter se propor-
tione agimus intelligimus eam quam servant
numeri illi qui eorum magnitudinem secundum
certam quandam Mensuram sive
Unitatem exprimunt. Ut si
dicamus, eam esse rationem rectae
A ad rectam B, quae est rectae B ad rectam C
sensus est numerum illum inde finitum quicunque sit,
qui magnitudinem ipsius A exprimit esse ad numerum
qui exprimit magnitudinem ipsius B, ess ad
ut numerus rectae B ad numerum rectae C. Quod
ex eo intelligitur manifeste patet, quia rationes
seu proportiones proprie non sunt linearum s
nisi respectu magnitudinum quae lineis insunt. Magnitudiness
autem lineae nihil aliud esse quam numerum
partium ad certam Mensuram seu Unitatem
relatum supra definivimus.  idemque
sensu ipso constat si numeri illi sint fiant
definiti, quod fieri potest, quaties Mensura
est determinata, et magnitudo rectarum A. B. C
sit cognita ut si Mensura seu Unitas sit
uto
Pollex ponaturque reperiaturque A esse duorum
et B esse pedem sive B esse duo decim pollicum,
denique C esse hexapedam seu sex pedum sive
du septungtata duorum pollicum, trigi sex
septuagintaduorum pollicum, nam ut est numerus A  2. ad
numerum B  12, ita est numerus _ B, 12
veram Mathesit. generalem, nempe de Magni
tudine in genere, seu de Numeris partium.
et oe vulgo celebratam Mo Analysin
speciosam nihil aliud esse, quam Calculum Arithme
ticum in numeris incertis peractum ad instar
numerorum definitorum. t Geometrica
autem problemata semper ad calculum quo
dammodo revocari possunt, quia sem per
puncta quaedam dantur et quaeruntur et
puncta determinantur per rectas minimas
sine distantias, id est per rectas minimas
quae a puncto uno ad aliud punctum vel
ad aliam lineam duci possunt: itaque quando
quaestio
problema est des determinatum, sive
quando ex datis conditionibus savi potest,
tunc cens distantias illas datas quaesitasque
considerando ut numeros magnitudinem
larum distantiarumarum exprimentes, dunc problemta
a consideratione Geometricom revocatum
erit ad considerationem nude Arithmeticam
ue a atatem i aeqe aotis recere
sie ad numercum Y C  72. Nam ut
12 est sextuplus ipsius 2. ita  72 est sextuplus
iptius 12. Ex his intelligitur.
Ex tis intelligitur ipsam Arithmeticam, esse
indefiniti
nathesis generalis
Logistica vel pecus es pa Algebra speciosa est nihil
alidquam Arithmetia nameri indefiniti
mum
ad eandem mensuram relatam,
uol linea au sigura