# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00067991:0001
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067991:0001?run=39
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 29
# Folio 1r, page id 00067991:0001
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067991&page=1
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067991/jpgs/default/00000001.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 66 lines, status machine
# Lines: 66 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

in horto Aretaei viri in Republica primarii
in hucelii honto
Cum forte qpud Enfebium convenissent amici aliquot smeti eruditis
 Pacidius qui caeteris studiis quibus darebat magnam rerum
mathematicarum cognitionem adjecerat et forte incidisse platonicae
reminiscentiae mentio quam minime contemnendam pasidius defendebat
accidit ut intraret Enfebii filius filiolus, ingenui vultus puertiberali
facie puer, et ipsa curiositate ac discendi cupiditate egregium aliquid
promittens. Hunc ita educari curabat pater, ut magis pudere et
laudum stimulis, quam metu et virgis duceretur. Ad hujus igitur
intrantis aspectum. Earselius a praesenti rerumpublicum rerum
sermo
acivilium facie ad militaria, atque hinc ad machiuas et rem
mathematiam lapsus per multa inventa atque invenienda vagabatur
cum superveniens Eusebius animos alio vertit. Is magnis olim
rebus gestis nunc in flexu aetatis honestissimam quietem divinarum
humanarumque rerum contemplatione distinguebat.  ubi s ubi ergo
consedit versus ad eum Aretaeus quaesivit a qua meditatione recens,
veniret. Constabat enim praeclaua eum agitare et profunda, et
nec tamen ab usu remota, sed quae ad vitam dirigendam plurimum
possent, Tum Eusebius, malle se quidem audire qui auditorem esse
eorum quae ante adventum suum agitata essent, colloquentibus haud
te
dubie digna; sed quanto ip Arectea
detrectare. Nosse illos quantopere ipses delectaretur Platonicis
dialogis. Agnoscere enim sese in illis magna quaedam et solida, longeque
diversa ab inanibus illis atque inflatis psendoplatonicorum myste
hyperbolis: venire autem a lectione Phaedonis de immortalitate
qnimae sive diatagi de mo dialogi qui inscribitur Phaedo, seu
de  immortalitate animae, ubi socratis novissima referuntur. Et
sibi quidem  argumentis Socraticis nondum omnim satisfactum esse,
videri tamen in illis semina quaedam latere firmiorum quarundam
quarandam rationum, sed quae ad huc elaboratione indigerent. Prae
caeteris autem argumentum a reminiscentia sibi placuisse
nam si quidem veritates in anima latent, quas neque a seu sibus
neque a praeceptore accepit  ac si non tam docente quam
examinante indiget, ut abstrusissima perse inveniat, dicendum
c sansibus
est naturam ejus  minime a corpore pendere. Tum pcidius Charinus
quid ex reminiscentia concludi possit, se quidem nondum satis
examinasse de ipsius autem reminiscentiae veritate minime
attento danem et ammom adhibente longe majora quam
quovis puero, quod socrates, apud Platonem in dialogo qui Meno
inscribitur, ubi puerum interrogando ita ducit, ut ipse per se
agnoscat diagonatem in quadrato lateri incommen surabilem esse
sam Haec dum A. Loquente adhuc pacidio accidit ut intraret
Aretaei filiolus liberali facie puer, et ipsa curiositate ac discendi
cupiditate egregium aliquid promittens. Hunc ita educari curabat
pater, ut magis pudore et landum stimulis, quam metu et
virgis duceretur. Ad hujus igitur intrantis aspectum Eusebius Charinum
Pacidium interpellans. Quid inquit opportunius ascidere posset
aut propitia magis fortuna accidere possit interventu hujus puelli
quo sane aptiorem edendo specimini nec ipse optare posses
ea si tudesenit uo t artur sid et ulis odtio, et
e
nas
ac supervenisset
Fadem et Eusebius qui
magnis rebus gestis nnc
in flexu aetatis  honestissima
quietem divinarum
humanarumque contemplatione
distingrebat: multi
multus erat sermo
de natura animae
F recte intellectae