# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00067991:0002
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067991:0002?run=39
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 29
# Folio 1v, page id 00067991:0002
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067991&page=2
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067991/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 65 lines, status machine
# Lines: 65 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

et hujus diei fortunae gratulabor, quo tam illustre tamque
fructuosum Mentis nostrae facultatum capere experimentum licebit.
Charins pacidius non se quidem abnuere ajebat, siquid id Aretaei venia
fieret, dilationem tamen plagitare, nec tantam rem in conspectu
tautorum Virorum imparatum aggredi, audere. Sed contra Ensebius
urg instare acrius, caeterique certatim rogare, ne tantam omnium
expectationem diutius tenere vellet. Ipse Aretaens quanquam
cunctantius ne filii magis sui profectibus quam amicorum voluptati
arins
favere videretur, preces tamen suas jungebat. Itaque Pacidius do mani
inquit magisque cupiditati vestrae quam existimationi meae consulo. sed
nobis imputabitis, non m praestantiae ipsius methodi, non animae
denique humanae, si nihil spe vestra diguum audietis. Dum vero
harinum pacidium caeteri curam in supervacuam abjicere jubent, certi quid
ille etiam imparatus posset; atquei atque ultio citioque floribus el egantissinae
arbanitatis certatur. Interea pubrum Aristaeas jam pudibumd
decoro rubore genas suffusum,  intellecto quid ageretur fugam molientem
ac
larinque
charino
missis landibusque futuris animatum facidien tradit. Pdius autem
praemiis
laudata ejus forma, ubi blanditiis quibusdam atque interrogatiumculis
familiariorem sibi ac fidentiorem reddidit, tum itaque ita infit
Valde mihi opus est auxilio tuo, bellissime puer, ingentem enim pecuniae
summam perdo, si me deseris. Ego  qui ingenium tuum novi cum
amico aliquo deposito pignore certavi, te scire artem computandi. Ita
enim mecum cogitabum, vel iste puer jam didicit hanc artem, vel certe
si modo eum faciliora primum interrogem, et postea paulatim ad altiora
ducam, ipse divinabit, quid sibi sit faciendum. Itaque stipulatus sum ut
nonem m
mihi liceat te interrogare, ttu autem probe considerans propidebitur
respondebis, quod si bene respontalis quicquid tibi optimum videbitur.
quod si bene, tunc maxima laetitia praesentem hic patrem tuum ejusque
amicos afficios, mihi autem insignem utilitatem afferes. Sin minus
sed reprimam me, ne videar de ingenii tui praestantia dubitare
Tum puer subtimidus oculisque dejectis: Mi domine nondum didici artem
computandi: praeceptor enim meus  in sequentem annum distulit, dicens
me nondum satis habere judicii. At Pacidius quid vero, juquit, si ego
ossenderem, te non tantum eam discere posse, sed etiam jam scire,
nonne mirabile hoc praeceptori tuo videretur. Tum puer: obsecio te domi
ut hoc mihi ostendas, praeceptori me vero ineo nihil dicas. Nam et ego
cum eo pignore deposito certare vellem, ea conditione, ut si artem compu-
tandi me scire demonstravero, me statim doceat artem delineandi, quam
mirificevalde amo. ille enim dixit ime prius discere debere artem computandi, atque
ita secundum ipsius calculum per duos ad huc annos differenda ears delineatoria
quod mihi valie grave est. AA. morem tibi geram modo efficiamque
ut mox ad artem delineandi peadmitlaris, modo nunc atte te attentum
praebeas. Pt sed  ad quaestiones meas. PII. Sed quid si tuae
quaestiones nimis essent subtimes, nec a me qui puersum, intelligerentur
A. accede huc dicam tibi aliquid in aurem. Quoties aliquam quaestio.
nem non satis intelligis; tunc cave dicas eam esse nimis subtilem,
nam amicus ille quicum etai certo, et diceret te artem non intelligere
sed dic potius me eam obscure proposuisse, eq debere explicare
campana
Dum ita loquuntur, capana minor, editis quatuor, ictibus
omnes horae quadrantes effluxisse motestatur. Itaque pacidius occasione
clare
arrepta, puerum mox secuturos campanae majoris ictus numerare
verbis communibus, quae inter vos pueros in usu sunt; te enim rem quidem
tenere, licet non noveris vocabula quae in Pariis linguis varta sunt
Ita cuspam à te in me transferes. PU. probe teneo.
harii
Ftu vero prae omnibus
pueris tota urbe cenrias