# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00067993:0010 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067993:0010?run=39 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1 # Folio 5v, page id 00067993:0010 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067993&page=10 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067993/jpgs/default/00000010.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 29 lines, status machine # Lines: 29 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Ego cum (aete sed quomam hac methodus ad eas tantum curvas specto quarum ordinatae sunt frationalis absissis positis rationalibus, i quod in circulo aiti non fit, ided sitata a me est curva rationalis circul cujus area crculo ordinatae aequipollet.Ejus nde logar illumo termiam, dugit perelegantem Ego recisrocam excogitavi rationem ex dato logarithmo inveniendi numerum; et Sed qu Jacobus Gregorius scotus elegantem modum dedit, quo series convergentes ut ille vocat, quales sunt polygonorum extra et intra curvam possunt terminari, et locus mn convergenti non nunquam Geometrice, semper mechanice terminari, id est inveniri quantites in qua una serres alteri occurrit quod etiam ad quadraturas nonnunquam uile est. Quoniam an ptrimus appovunquandi xexemplum dedit Archimides magnitudine circuli, quod nostr tempe adiu vestigus institit Ludolphus, sed posteriores Geometrae vieta, suellius inprimis, Hugcuius et Grego Lucobus Gregorius preclara in eam rem compendia reperere. Wallisius elegantem didit modum appropinguandi in numeris rationalibus; sed illa toti tantum circulo non vero et partibus aptatum. Gregorius serierum convergentium, utum ad quadraturas ostendit. Nam Selygono serem duas unam polygonorum inscriptorum crescentem, alteram polyponorum circumscri- plorum decrescentem, vocat convengentes, quarum concursus est in ipso circulo; ubi modumque tradit qua series istae sallem per appropinquationem terminum sed alia restabat via per series infinitas quantitati quaesitae perfecte aequales, quae tantum praestant appropingoationibus, quantum possint. aequalo deleminationi Nam cum circulum ajo aequari huoc quonttiseriei i infinte infinilae 1+ 1 + 4 - = + - ec. posito quadratum circoniscriplum esse + utique plus aliquid dico, quam gi modum appropinquandi exhiberem. Oanis eumt series continet approx inquatonem quantum licet ecta exuctam, sid proterea veram quandm exactamque aequalitotus