# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00067993:0023 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067993:0023?run=39 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1 # Folio 12r, page id 00067993:0023 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067993&page=23 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067993/jpgs/default/00000023.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 101 lines, status machine # Lines: 101 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ipsi 1B, D ordinatae ad direstricem priorem AB, poterit sumi pro abscissa, et ipsa 1F. D aequalis ipsi AIB abscissae ex directrice priore, erit ad conjugatam directricem ordinata. Hae consideratio magnos habet usus in omni Geohietria, sed inprimis in materia de Quadraturis. Ordiniatas porro ad Directrices conjugatas, etiam ordinatas conjugatas appello. Trilineum orthogonium vel aliquando simpliciter Trilineum, cum quibusdam voco, spatium axe, ordinata aliqua normali et curva comprehensum, ut A2BLCI CA comprehensum axis portione seu abscissa A=B, ordinata 2B2O, et curva A. C CA. unde necesse est curva perveniat usque ad axem:, axis pontionem A2B vocare, solent altitudinem, ordinatam trilineum terminantem, 2B2C, basin At A2BL CG Rectangulum circum scriptum vocant, quod communem habet altitudinam cum figura frilinea basin vero aequalem maximae ordinatae: quaesi etiam ultima trilinet assumti est, tunc manifestum est hoc rectangulum (vel si ad ordinatas obliquas extendas paralle logrammum) circumscriptum ex quatuor rectis comprehendi se ex quibus duae sunt ordinatae conjugatae, et duae abscissae conjugatae, quoniam semper abscissa unius directricis ordinatae ad alteram relatae aequalis et parallela est, circumsir ita Trilinei Orthogonii A2B2C. CA rectangulum pacalelum est A2 B2CLG A. Complementum Trilinei orthogonii, seu Trilineum complementale vocant, quod Trilineo Orthogonio adscriptum, complet Rectangulum circumscriptum ut si Trilineo orthogonio A2 B2C. CA adscribatur Trilincum complementale A2G2C,CA constituetur rectangulum circumscriptumis A2B2C2G. Unde sequitur ea sibi mutuo complemtuta esse, et esse ad Directrices conjugatas, et eandem curvam habere communem, et ubi unum est concavum, ibi alterum esse convexum et altitudinem unius aequari basi alterius et contra, aliaque id genus, quae cuivis manifesta sunt. Intersectio Directricium conjugatarum seu initium commune trilineorum se mutuo, complentium, sive punctum inquo n ili ordinata fit infinite parva sit evanestit, ac curva ad ad vr axem pervenit solet appellari vertex trilinei vel apex, qui etiam est punctum fixum sive initium abscissarum sed non solet appellari vertex curvae, nisi quando alterutra directricium in eo curvam tangit Per summam Rectarum ad quendam axem applicatarum intelligimus sigurae perpetua applicatione factae aream, ut si dicam summam omnium AT ad axem AB in telligo figuram ex omnibus AT in respondentibus punctis B, axi ordine applicatis factam, ut; A1 T translatatim B D aequalem, atque ita applicatae sit ad A1B abscissam; et ita de caeteris. Angulus autem applicationis solet intelligi rectus. Sed nec necesse est ut axplicatae ipsum axem attingant veluti: summa differentiarum inter AT et BC, quae aequantur ipsis DC dabit aream figurae DICZC3C3DED, D. Hae autem loquendi formulae permissae erunt, supposita indivisibilium methode, seu dimensione arearum per summas linearum demonstrata secundum ea quae diximas prop. 6. prorsus quemadmodum permissum erit, figuora) quales descripsimus prop. 6. et 7, quoties curva 2 d. D A in angutum A pervenit, appeltare figuras segmentorum, ubi demonstratum erit segmentis figurarum generantium esse proportionales. Quod nunc faciemus. PRoPOSITIO VIII. da sisdem positis quae in propositione praecedenti, eadem locum habebunt licet initium utriusque curvae in angulum rectum incidat, sive licet puncta 1B, 1C, 1D, inter se et cum puncto A, concidere intelligantur, adeoque figurae quam voco segmentorum portio seu trilineum orthogonium A A A3B3DDA aequale erit duplo segmento figurae generantis A3C2C A. Hoc uno verbo confici potest, ex eo quod quae propositione 7. demonstravimus generalia sunt, et locum habent, utcunque parvae sint rectae AIC, A, B, 1B, D, 1B. C ac proinde etsi sint infinite parvae, sive etsi puncta coincidant, ubi sector 1CA3CLC, C A degenerabit in segmentum A3C2CA; et quadrilineum sive Zona huius sectoris dupla 1D1B3B3DLD, D degenerabit in trilineum orthogonium AsBA A3B3D2D A, ergo hoc trilineum hujus segmenti duplum erit. Si quis tamen lineam infinite parvam ferre non possit, hunc non ideo minus convincemus. Neget esse duplum, et differentia inter unum duplum et alterum simplum sit Z Assumatur recta AIB tam parva, at st rectangulum A1B,. C+ F sit minus 1 uad aliei s etie fig. 8. si quis per summam omnium rectarum, verbi gratia omnium BC, sii est ipsarum 1B.C. et ZB2C et 3 B3 C_ etc intelligat aliarumque infitarum intelligat summam omnium rectangulorum, ut oB. BI C D, B1B(C= H3B 2B3B3C etC. sub ipsis rectis 1B. C 1) 2B2C. 3B3C etc. et constante intervallo semper aequali oB.B. 1B2B. EB B et indefinitae parvitatis assumto comprehensis. Quicquid enion de tali summa demonstrari poterit, sumto intervallo utcuna parro, id linea 18 ssuttu demonstratum erit, cum ea asumma ista (intervallo sati exiguo sumto)talis esse possi ut abarea ab ista summa rectangulorum differentiam habeat data quavis minorem quoties autem talis reductio ide si quis aequalitati affertisones postra neget facile conoiuci possit ostendendo differem in quam intercedere di nallam quavis assius esse minorem, adeoque i bile Ieum