# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00067993:0066 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067993:0066?run=39 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1 # Folio 33v, page id 00067993:0066 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 31r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067993&page=66 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067993/jpgs/default/00000066.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 88 lines, status machine # Lines: 88 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. SRososirio XLV Si arcus sit a, ragius r sinus complementi C, prit C aequ. 4 - sea aequatur dugloseguento, a Reenst retio ixfgnca In eodem schemates si arcus EF sit a, (et FG vel HD sinus complementis t et F. aequ ir aro. Hoc itsa demonstro: si (EF seu) AB sit a erit sinus vesus F vel DG vel) BC, et. Ergo plumma omnium sumum ad arcum applicatorum, seu area spati ABCA ) erit at ior 12,3 aodesc per (quexadmodum iam diximus in demoxstratione dictae, propositionis 47 praeceden tis.) at eadem area spatii ABCA, est aqualis rectangulo TE H, seu YE id est DR EH, id est in e PAED - HD, sive in AR - HD. Ergo HR DB quad = DR in ND, aequo spat. ABCA, seu exaB ACA HG aequ. DR = spat ABCA, sine e D id est sC aequ. r- ABCA id est eistr aqu ir 2g, 12SC prospatio ABeA ponend valorem inventum erit aqu. =xe 9. E D. Seholium Hac expressio pracilente tcunque sripdici et pulitira melion adhiuc et tractabilior est, cebxiusque axpropinquat veritati. Posset aliunde demonstrari, et ex ipsae se contra derivari praecedens, sed cauf viam indicavi clariorem. Sotet Hinc atiam ex arcu habetur sinus versus EH. potito enim arcu a, erit EH sumus versus aequ. 11938C. l ic liende elm ie uner ERo Positio XZIX. S Si sit quantitas Aaequalis serici decb - c + d - e + f - g etc ne n et it ita decrescenti in infinitum, ut fiant termini alqui data quavis quantitateminor ab major quam A, ita ut differentia sit minor quam c +bac minor +b C+d major et generaliter portio seriei decrescentis alternis additionit n +b- ctd-e minor n et subtractionibus formatae terminata per additionem erit summa serie: n major, terminata per subtractionem erit minor; error autem vel differentia semper erit minor termino seriei, portionem proxime sequente. Deobsteatur Demonstratio: c+ e+ g dc. est majus quam de f+ li B quia cum series decrescat erit d minor. quam C. et f minor quam C. esc. porro ipsi b oii demendum est c+ e+ g esc. addendum d + fhec. iut fiut aequale ipsi A, ex hypothesi, ergo plus ei aedenuadimendum quam addendumum fiat aequale ipsi A. At si cui plus demendum quam addendum, ut alicui aequale fiat, ad eo majus est, Ergo b majois quam A. Eodem modo demonstrabitur esse b- c +d, reportiones similes A. Contra d+ f+ h 8. maj. quam e + g+ l. quia dmaj. quam e, et fquam g. 8c ipsi vel b - c + d- e +f d. maj. quam b- c addendum da f +h dc. demendum et 9+ lec. quie d mje uie ut fiat aequ. A plus etgo ei addendum quam adimendum ut fiat A. Ergo qu b = c min. quam A Eodem modo b - c + d- e, vel b - c + d = C. aliaeve portiones similes, min. quam A. Hinc jam demonstro porro differentiam inter A et b. esse minorem quam . nam b maj. quam A. et A maj. quam b- c. ergo differentia t de ecia esse e ceres eneqei qulint diffareetia miter media, unaus extrem iie b a medio A, erit minor differentia extremorum, b et b- c seu ipsa c. Eodem modo demo nstratur differentiam inter A et b -c esse mininem quam d, nam bc est minor quam A. ut estendi; et A min. quam b - c +d, ut ostendimus, ergo differentia inter extremi unius b. c. a medio A, erit minor differentia extremorum boc et b-c +d, id est ipsa d. Eademque in caeteris demonstratio est. ec HL. Si arins sit ier fea BC) Nam summa sinuum versorum ad arcum plicatorum, seu spatium A1B. GF positisaeneu iisdem quae in prop praecedenti) est a (Iid axtic. 2. propi psaeced.) sat summaratorum sinuum versorum de ad arcum quemadmodum Geometris notum est, et facile demonstrari posset Scholium Hinc pulcherrima et expeditissimas habetur tis arculius segmenta ixt Heter exee sub artubus et chordis comprohensa et quod hinc que seguitur datam a circulo aut ejus segmento portionem recta abiscindendi conferatur prop.. t Diflittum i seu perea quoniam summa findum complementi ad arcum dat sxosvo eade a rectan gulum ex sin in radium. deoque pdsito radio 1. dat sinani.