# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00067993:0101
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067993:0101?run=39
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1
# Folio 51r, page id 00067993:0101
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 52v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067993&page=101
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067993/jpgs/default/00000101.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 89 lines, status machine
# Lines: 89 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

superest ut dicem
Libellum argumenti Geometrici aediturus, quo circa vetustissimam
quaestionem nova quaedam inventa continentur, et ad multa
incognita atque intentata aditus aperitur, primum de instituto meo,
et quamnterni, scribendi ratione; inde de quaestione suscepta t
ac denique de usu ac statu prasenti Geometriae pauca praefabor.
guatuor propemodum auni sunt ex quo Geometriae operam
seria dare vepi quode n adquod
nam prima atus partan quam veleres hitfnoise desterebaente chaliercae
inntilium ignorantia felices mathematicis destinabant, Scholasticae philo squeiae
lice c linguarum stdis studio, et anivenioribus quas vocant,
jiteris, et quadam polymathiae affectatione absumta est. Inde seriqu
magis et tetrica excepere; scholasticae scrlicet spiiae subtititates, et
Jurisconsultorum,  placita, in quibus ut incerta _ arbitiaria multa,
Ita tomen luentem passim in mediis tenebris egregiarum rationum lucem
deprehendi Nlabum connexas veritatibus veritates, et velarum inprimis
b quorum momindenta in digestis supersunt accuratar subbilitatem mnrabar
De indebam neque b dubium erat, justum esse quod publice utile
sit utl de utili autem et in universum de bono et malo
deque bonorum at de Lanimorum motibus, de republica, crta quaedam
fheoremata condi posse videbam, foecunda et late nitentia, necminus certa
et prorsus certa. Haec quantum guer avocamenta licebat rimatus et
velut quoddam rationii filum seculus; perpetua analysi semper dacebar
ad tmata asiomata scientiae cujusdam generalis; de in quod est  aut
eo quod est aut non est de simili et dissimilis causa et effectu, toto
et parte, magno st phavo quas philosoperi Regncs, Inrisiconsulti
phicosophi aexiomata Jurisconsulti regalis pla Bracardica vocant. Sed cum
distinctionibus innumeris obscimassent; mlom satis agnosceliam
uba
olebam vero praeclara primae rationis, et naturalis judicii semina
incullis iagiss sparsa inter distinctionum inmimerabiltum spinis honere, suffocari
et quae naturae beneficia in venenum ingeniorum versa esse nam
cur incerto vocabulorum usu, nullis definitionibus constritutis, intorta
ut conlo intorta leviter regula quidvis concludi poterat, nec autor deexat
absurditati quantaevis, praeserum in tanta librorum maltitudine eorum multitudine
quorum venalis penria a verati venalia responsa autorititem
soptui esserer, lita jum rix plerique jus inis veteris obscunitate
ludibriorum et sophismatum materium maguis voluminibus
collectam
dabant Videbam A in Inde judices sape umbigni plasi rationum
sed et Nec sudice tantum sed et sed et
quod in jure Regula, id in humana vita et conversatione, proverbia
ambigui, copere
sse, et recontus quasdam quasdam ratas sintentias aubigne atque irtificiose
conceptas; et ex la quibus deliberantes se aliosque decipiunt
quae fieri non possent, si vellent homines homines constituto vocabulorum
Jusu ratiocinam quam ladere, mallent. nec sontectias admitterent msi
nec sententias admitterent, quarum untiversatita au certe probabilitas
demonstrata haberetur
guatuor propemodum anni sunt ex quo Geometriae 
operam dare serio coepi, quid na ab incunte
veribatis iiquisitione de lectabar
spinas  perreptaveram puer pene melaerum studiorum periculo, nisi
atate
ameniorom literarum amoenitas, et necessaria nostris ibsmisprudentia
ad gratiora hominibus et in usu versantia revacasset. Quorum ubi
nomnihil compos factus sum vidi mulatam potius quam imminutam
p meditandi materiem esse, et praeclaran ciorlis scientiatBerationibus Y judiciis labinum
di theoremata posse, quorum igporantia poss aut neglectu pass. in in multa esse prorsus certa de nonnullis ipsam probabilitae
monstren et in gradus distr
ere ot
deliberotionibus et judiciis hominaes ciricum venicentur: et quoties non dsae si
posse quasdam regueas, svent qui ocas
nisi problabilia dici possunt esse quosdam ipsius protabilitatis gradus, qui
satit exacte ipsam probibilitatem demonstrari, et in gradus sato excore distingui  quantum a avocamenta cicelea
jus certum reddi passe
pagitantemophis enstrnto
poss consullam esse. Na c meditandem et ad juctatam potius sermonibus
et regulos pollaras
Ot
pripersalis
alementa agiposse
coomptas l’Ednd, deueu
aepus aub neguna cioe sndulio seravi tex plesut
H pro vn neraet
stndiorum hacal
Apossibil. impossibili, necessario, conlingente
Het quaedam splendide
mannifice dicta
axiomalix specrem adoruata
jamque soperatis difficultatibus gupata
dutredinem itta in escatus eram ut
degestaveram, peue
um ee
ese
ab
gm
entia
van