# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00067993:0175 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067993:0175?run=39 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1 # Folio 88r, page id 00067993:0175 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 87v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067993&page=175 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067993/jpgs/default/00000175.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 104 lines, status machine # Lines: 104 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Consequentiam autem istam ita ostendo: cum enim duae Quantitates propositae ex Hypothesi, infinita repetitione unitatis cujusdam communis gignantur; numeri repetitionum, quanquam infinitia ert inter se commensurabiles. Quod si jam duo Numeri infiniti homogenei, per alium infinitum, homogeneum. Homogeneos ioco qui sunt ejusdem vel ut superficies ad superficiem, scilicet finita ad finitam, quae omnia eodem recidunt, nam et linea finita ad lineam finitam, est ut ratio ad pationem id est ut Numerus, sive ille sit surdus sive rationalis, ad numerum Deinde: Eodom modo et duo Numeri commensurabiles per ee aliam quendam commensurabilem divisi, producnt duos alios commensurabiles. Ideoque etiam duo Numeri infinitis Numeri Repetitionum supradicti quanquam infiniti, attamen inter se commensurabiles, divisi per alium quendam Numerum infmitur commensurabilem, producent duos numeros commensurabiles finitis seu rationales; ac proinde etiam ante se ante divisionem, ut producti ex applicatione divisoris communisu ctorum, agreta commensurabiles,) alia linea commensurabili, c in finit homo gnter constat utique producta a id est alio Numero infinito hamogenea commensurabili) divisae intelligantur integrum sive um. idem que esse numeros commensurabiles, sive rationem eorum a esse numerum rationale est, si pro linea spatium intelligatur. Schol. Huius Lemmatis ut appareat suniversalitas, ususque amplissimus, notandum est sanc praelura quotiescunque Curvae propositae aequatio. Cartesii more methodo, per relationem V. ad X. sive appli– una alterar catarum ad abscissas abscissarum, ad applicatas interveniente tantum alia quadam recta constante, a. sive Parametro; expressa est, et vero fieri potest, per naturam aequationis, ut altera v.g. X. sola paraque a id est ab omni potestate alteriusye aut sui ipsius ducta libera; ab uno aequatio nis latere constitui possit; ab altero vero aequationis ipsa X. non reperiatur; et quicquid ab alero dlatere reseritur, nulla surditate affectum sit; eriter brevius: quoties nalor alterutrius indeter minatarum, v.g. X. pure et absolute sine asymmetria exhiberi potest. tunc posita X velut applicata rationalis sciliceddation y. velut abscissa, semper dici poterit; si abscissae sint ut numerus ad numerum, re etiam applicatas at inio et portiones a tigura per applicatam abscissas, abscissa, applica et curva contentas fore commensurabiles. Exempli causa, si curva sit Parabolica aequatio X ed AA vel E5, y. Quod si jam figua Ad SW A. abscissae sumantur X applicatae y - Ed AdiS sit parabolica, cujus Axis AW. Gemissiat positis licet omnibus abscissis AE, arithmetica progrestione, seu instar numerorum naturalium deiriceipis ab mitate Qit Docemur autem Parabolico ATSdA, abscissae intelligantur esse basi, applicatae vero LS axi parabolae parallelae rescentibus, applicatae non erunt mensurabilibus nilum simpliciaus excuploste proinde Abscissae Trilinei applicatis parabolae, et contram aequales; positis AL - y. arithmetica progres concavo sione cresientibus seu AA, v.g. AX et YI aequalibus, etiam applicatae Ad = X. erunt hoc Parabolae ac parabolo. modo . F = x urmoat sirgoinsionimes v. apaltus, patet spatium abscissum aequari. summae rectangulo etsi X arithmetie Numeri punctorum Radii commusurabile commenturabiles, id est iifinitorum n infinite parva dimensionis, seu qui sunt inter se ut linea ad lineam, vel ut Ratio ad Rationem, vel ut linca ad Lineam inem sunt inter Itasi duae Linea Idemque est in parabolocidibus simplicibus, ut voco, in infinitum compodutis In Hyperbola autem, Hyperboloeidibus in infinitum omnibus si 54. 8558 v.g. dd in Cubica simplice V9. aequationu aX = y. vet aliud est in implicibus. intellgam esse sit curva, A et TS, a6voYOI spatiumus sit vg. LBEd F duatus asympoti aujus TS. parallelis TX, YV, purtioneque Nsymptoti alterius IX et curua V comprehensum noil refert quamnam comprehendentium altitudnnemne (_, au basin YIN appelles X. an as utraque enim abscissi, TY an W0, assumantur, utraque enim indeterminatarum X vel y. absolute sine emplicari potest. Posito enim TN vel TY Fsse X. et LV vel. IIH esse V nihil refert, applicata cum aequatio sit a = xy. erit y = a, et x = a. Isemque est in Hsperboloctilibus simplicib a symmetria Secus in compositis. Unde aeterum cum ex inverntis profundissimi Geometrae P. Grequernodum 1S. Vincentio P. Sarrasa analogiam Logarithmorum ad spatia Hyperbolica deduxerit sirit sommensurabiles eos Geometrice hactenus nemo construxerit, cinter se fore estiditue adis enum eros ogarithues corum, quanquam Continuatio Demonstrationis Theorematis Ad1 Lemmate ergo praecetente demonstrato, ad Theopematis ipsius IH demonstrationem, nihil aliud desideratur quam ut costendamus, si in fig. I. curva ABL sit arcus circuli, AD tangens in A, et AE axis, diametri portio; I HV ad AP RW, ut numerus ad numerum inua Resectam Curvae, Resectarumaredationem. Ava AVSS, relationem recectaq sint ut muneri AB Ed siit ut igt terminati ad omnia puncta Laneae Rectae AT, vel quod eodem redit, parallela ejus aut SWo, aut perpendicularium AI. TS. ejusmodi aequatione exprimi posse, quae patiatur ut sumtas in Trilineo AYS8∞V 2 (velut altitudine set AA = AD = Ed resectis, v circulis velut abscissis Dhujus figuro eosecta e cme Iuo cum seuper figua qulto fuo sit commen surabilis erii eliam secto Quadrantis quadrat e ideo Cicimfe rentiae en Diumetio com neusarabilis ieriposse, ut etsi miss una indeten arthmete prpor tianadit crescente, altera X crescat commensur abiliter non tame serpir expectandum esse, crescente.