# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00067993:0210
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067993:0210?run=39
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1
# Folio 105v, page id 00067993:0210
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 106r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067993&page=210
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067993/jpgs/default/00000210.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39, 2026-08-27T09:55:26Z — 65 lines, status machine
# Lines: 65 recognised, mean confidence 0.88
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

quod si acus angulus. semirecto im multe minor sit Si cangulus sit semerecto
major uno autem trcangali angulo BAC, habito, et ulter B c A habetur.
cum simul compositi faciant rectum e si Alterater itque eorum semper
Eandem ob causam alteruter eorum semperent min seere semirecto non
umajor. Eum e Eum ergo assumi consultum est, pro angulis Trianguli ex
datis lateribus indemiendes. Quod si tamen itium is. etium uterque eorum sit
semirectus, seu si eitiam mmnor a semirecta si parum,
cuam faus s aliquandi dupius
Stribus terminis anguli
ad summum angut du duas aliquam ad dum mum
bisectionem exhiberii et dimidsi anguli ex dimidii anguli tangente in numeris
dato reperiri arcum.  unam anta ant si magnam exactitudinem ulum
desideramus quaerimus, repetitam Ta bisectionem adhiberi, et dimidiamucum
3
investigari
ex suo tangente in numeris dato quari, quae semper magna facilitate fii
cujus duplus erit quaesitus. Sed haec in Appendice de Trigonom eria
sine Tabulis fusis erpoabuntur absolvenda, fusius explicabuntur.
clam fulu
propositio..
eius ets partium
Impossibili est, Quadraturam circuli Analyticam 
universatem, seu, magnitudinem arcus ex data tangente,
geveraliser
generaliter expressam c invenire; quae transcendens non sit, sive
quae aequatione sinita ordinaria per expressionem quae n
transcendens, sed comunis ommnis finita, communisque formae,
adeoque genef perfectioris sit generis quam haec nostra, qua
ivenimus  posito Fangente t.  radio Y, arcu a,  esse
esse a aequalem =-
1t 1d 3Y
+ +5= +7 + f9
erc
514 776 1 y78 an 1∞10
Aisaec propositio velut Cdronis erit contemplationis hujus nostrae. Eam
si fieri potest
vero rita demonstrabibumus. Sonatur relatio inter arcum tangentem
et ratium finita quadam aequatione esse expressa,communis formae
esse expressa, qua in qua ut c A 1 aq. cognitae b. vel
a+ cd aequibum vel a + da + da aq b. vel a a  da caa
caa suce vel quan iasenita. Pomantur numeni, b. 5. d. C. et esse
et
cogniti, ex ipsis scilicet T. Y. cognitis formatae a autem arcus quositus,
  quantilas incognita aequationis ad gadum quadraticum, aut cubicum, aliumve
altiorem, ascendens quonium ergo aliquam ejus modi aequatio num sefficae
aoevo id ex hypothesi ad arcum quem liber ex data trmente inveniendum
 sufficit, ideo sumamus in exemplum uaam ex illis, un a+ da +ca
a itoque secti A inventio arcus ex dato langente, erit problema  sualbo
Solidum
quae necessamo qeci C+ +t f aequal. b. vel C+ + dF + e t a + Ha + ma aeq. b.
TYI vel c+ + dl  eta + ff+gta+htae + pae + nae +ma aqulb.
er ita porreita enim in qualibet gradi per omnes formas poib simul com–
in quolibet gradu formulo generalem exhilentur, ad quam
seciales, semper potermit, reduci eos t literes
duoonslectendosi
b. c. d. C. f. cn
no aequationis sucitalis poposide sro n numeres quibusdam cognitis (radio pro unitate assumto), aequationis specialis
e
propositae, substituendo, cum suis signis,
aut etiam aliquas harum literamus
quarum termini scilicet ii speciali deficiunt, nihilo aequales ponendo. Ut
si sit aequatio specialis
3t + 4 t - 6t - t a  r0 +5a aq. 10
hanc com tertia comparando fiet C aq. 3. et daeq. 4. et C ag. 0. et f aeq. = 6. et gaegli
et h aeq. 0. et p aequo. et n aeq. 0. et m aeq. 5. et b aeq. 10. Idem qualibet