# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00067993:0514
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067993:0514?run=44
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1
# Folio 256v, page id 00067993:0514
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067993&page=514
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067993/jpgs/default/00000514.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 44, 2026-08-27T14:25:39Z — 190 lines, status machine
# Lines: 190 recognised, mean confidence 0.75
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

E70 ahir L Vegert ingnze abe vntur or suvor om in murggenn
ampluca, nron eu 19 po tr deusss exe
veripnat neq oneis do c 9 mugenman vali in) a9 = po  t ad ripsalum (t3  en A
unt
Vol.
AY, rd v m typnoquateu viear 1) Z mun. L = E Cummieni qudn et + B = ut v Alluu do allerit
s6iuis ant wugilae. B o m n, eingus noror Wnt 5g Y
, vue euesp
o vpsorit muo
no
moinumer noms
un
unna mggon hener mhen
aner 
pom
Syunegens
de 
uggns
9 e 
et
hant .9 ex si egui rignagn abo vi
aemA  t v 1 v igus
sonogralet vera 2o9 + v hy acii
hupru nos
cupr
amjuson
dutent
qua
valiso dnit r
siis
eu
it
juram
donemedem ient nr
antisug sons sot m  nnsuriin
eta so, un) Touxinbler e
ureor unso ungurns ygo manvo
ipur que nig igadem oncorsau art
q mox 19. V0 LN issuneu
alerit mmeone mngnhuve0d aubus uo
hungrgo ouos pati
29 + Y
empuduren urgr in hro n
fuvo in auggrg guns
eut momuat 
tinus squumpran em nigrit pis
eliuozo in ugogon i
aju ont. 9 alo meq
neveb monena 6io onil
sunglut svit store venotuen
 + V mm V abd
mnun uanindurie da nontag
suvus
19 +, VI
umres virnsos in dub
garsuet dens vinhuvin
cyyoet oup 
quomd.eru Vd
2
2
es mmpor enab nos, vr =+9 + +B
4Z = +9 + 1V 
Chorire quas in Geometra adhibere ne quibus
Ellipsiu describere volumus cogitantur est
multis lineis rectis plicatitibus constaret
 im  ed
in eo negotio capsus sit, vir caeterantiue mannus docuit, eventus rediderat enim
6)F N 10  egn
9++V
aequalem inveniri non posse quod expresse quod in Geomenria diserte satis expressit, forte
ex ea quam sequebatur chometriae methodo, cui, nihil addi posse putabat aditus
speculationem nullus aperiretm: At aorennus certet ac Heuratius intellectu
Hugenius praecaris speciminibus, spem
Constat caulesium inveniendae dimensioni Eyclosidis imparem, donec a
p eius quantitas a Robervallio demonstrata, eia Mersenno, quanquam
sine trans demonstratione) transinissa est. quae
Fines Geometriae, sent classes problemalum (omme enim
theorema propter problema est) invenire, cilicet puncta,
describere scilicet locos, seu seriem punctorum infinitam
ac denique comparare, seu metirifiguras constituere
velut subjectum contemplationis invenire Joca
invenire quantitates desideratas, describere figuras;
inveere metiri figurarum  quantitates. Invenirequanti
tates figuras quantitatis desideratae. Elemcutaris
versat Horum porro omnium rucrsus tres sunt gradus, est
 enim Geometria vel Euclidea, vel Apolloniara, (quam
0
Vieta et sartesius resuscitavere,) vel Archimedea, cui mnterius
Guldunus cavalerius, aliique incubuere. Euclidea, ducit, metiturq
im quaesiterum t ratio quaesitarum ad datas haberi potes
rectilimas invenitus
e
seu quoties problema est planum ductuque rectaruum etcirculi solvi potest.
quoniam interu
et m. n medio  aliis quibusdam curbis, seu locis, quos vocant
ponatur D in medio 51 (ergo B0GI = FiMi ero descriptis, qui
invelur non posse
jam probinciar Apollonius
1 GVB0 = fLH ergo giC IBC = fl. B. praeca
s wmenab en
v
e vieta e Cartesius ampliscavere slasiusque amplificavere. Caeterum ad
GGeometriam Apollonianam ne dimensione figurarum curvarum, opus non est, Sinutrve Er
modo describi possit sed sufficit eas describi posse, et tangentes earum inveniri
quare saepe muitatysum a doctissimis viris sed qui scilicet hoc unum
breviu: Andius c B Bn
avus Gt aequatur momento arcus
E Ab. 11D. Ecce novam
CBEG (XA) = EF(E(= id
G() rudun in seu tota  Gi in
est portiones E alsi
 radium, aequali nomento ejus eare oF ex ctu
G= FG) Et, seu momenta portionum bnis ex BA basi
apiatuo noere distrcentram seputim cats es atidtiue
unsem
men nerm
Vo e
9t v
obonetu
p
in ommus. V.
v en squi
niai regtus iujorona
suit
= L etori
quishb art gr. in jeas
ampumpeadnivus
verte
ataque
itus.
+v
E=1
v 1) t∞
ti p
18 =7
extx bo  ox bn. ugitorah unjure
p
ut
aeris.  Hero i ech at 3 10. v m tynuepedent
nus lsur 13: d ort deet. C + v 10. B 2gn tyummi
  en wtnven enucaram mul .p 1. vagm. paten neem g.) o
symmhoenanns eene
vou
uegradsi
est
auper
dg. Din sansse3 uo nati
e.3. y risson. P Jesorat. 5). V ex synnegracen vipe thim Wguraran 1
1. r. V e Syuanguant end vyret puguurent
agitavere Geometiiam, Apolloniam pro absoluta
atque ipsum quod a jactam commune istud est eorum peccatum
qui Cautatium in Cartesii verba iuravere: i
ita enim ille saepe loquitur, splendidius quam verius; metho
suae Giometria ind omne sua p Geometrram ad perfecti
perductum esse, quae ab quanta ab homine optari possit
nullum ei esse problema quod eju epe aut solvi non queat
u cujus non  aut solutionem aut solvendi impossibilitatem monstre
prescribendi limites intellectur, definiendi
au
cud.ite
vicquid aliquando inventri posst
omana curvam recta
vod
AB
CB
rares est
ed quantope
CB CA
DB CD
Ergo AB DB = CBF
CBeCD = DBCA
AB cd = CBCCA
quonium rla EFGe CGH similii
IHB. etiam EFG et HIB similia
crunt, ergo. et rLBeCGt
ergo EB = AB = E) ideo
1B etB=
se
EG
EBCFG= EFLB ergo et
et EBL FM= NFLB. id
est cylinder disferentiarum sub
radio inter ali applicatas, id
est maxima applicidarum
in radium, aequatur momento
omnium langentium seu
Cesgunegran int nen
3. in op vd. V de
sunt, etiam EFG et etEHGsimte
ac perfecta