# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00067996:0007 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00067996:0007?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 1 # Folio 4r, page id 00067996:0007 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00067996&page=7 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00067996/jpgs/default/00000007.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 80 lines, status machine # Lines: 80 recognised, mean confidence 0.84 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. enim Hinc methodum aliquam detexisse mihi videor, qualem pabitur natura re: 1 7Y+ a 5 F T + 2T+1 (3 Inveniendus ergo F talis, ut 2F + 1 sit aequulis integro V. fier: 5V - 1 pT. (7) H. F. (18). Erit Ergo V - 1 p integro 2X. (9) (20) Ergo 2V +1 - sive V. .1 2X + 1. +1 I: 5 X 42+ ligo Jpi 10X + 5 - + 5X + 2 (2) 2 (23)- 1d X + 4+1. sive 2T+1 TX +3 (. Si jam X ponatur esse unitus ut F in minimis habeatum, erit T, 7. per ag. 21 Quae solutio generalis plane et vere analytica et penc dixerim sola minus in est. Et vero repetitioores istro divisionum non magis ad problematis ad inarithmetica communi ad reductiones tanrum ad comunem mensurum, quand terminos minimos, quando id fieri potest. Hobet dllud vo qmemorabile in primis est, quod hac arte nons. probleum generaliter solvitur etiamsi divi sores sint primi inter se, quod ab aliis desperatum: ac denique quod statum in mininis solvi potest, si scilicet X ponatur aequalis unitati sproponamus primum casum, cum divisores non sunt primi inter se Dende ctium tres, qualuor pluresve divisores ac residuos progredianur: 1 1 3 pA f4 + pinamus ignorari 34 u f. 5 + V in resid. 4 resid. 4. 5. et dari 8 divis. 6. divis divident cnc quotrenles xa repeteodo aequationem 4 et datos in numeris inb (24) exprimendo fier ex ea: 8 L -bss H - 2. 15) sive bM = sL i2. 26) sue 6M 2 + 8L ex sive CMpp B L +2 sive L + 2 L + 2 M 1 (25) Jam 2L +2 6 1 vel et 3. W = 1 ⊓ L. esi fuisset in aeq. 25. 6M - 8L p 3. 90) fuipser execntae mipossibilis, idque calculi monstrasset, nam aequatio 3o ita sterisset 3W - 2 L: quae aequatio, si W, et C. integri esse ponuntur, est impossibilis. Sed quod omnimo praximum est, manifeste apparet nullo limite claudi hanc methocrum, et semper effici posse, quantuscunque non reductione sit, numerus divisoram, et residiorum.Ideo etiam generalitur un at effici hec problema potest: Numerum invinre integrum quem muetiplicatun dato, ulli per datum nuxeris unimente, productus per ulim quendam datum divisus det in terrum, et replicando: s Absoluta est ergo mettotus det in quam, qui rursus eodem modo adtu trectatus, adhibitus alii vatis det rursus interrum; et. et ita in infinirum. sd nec hesert incogutus intiare nomi antors vel simt neminalores Lumeralorem modo scilicet facta non ascendat ad quandam po- restatem de interiis.