# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068003:0006
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068003:0006?run=73
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 6
# Folio 3v, page id 00068003:0006
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068003&page=6
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068003/jpgs/default/00000006.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 96 lines, status machine
# Lines: 96 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

hypographis repertae f aut paulo post, florebat quidam Frate
Lucas de Burgo, qui primus est lypis ed torum est typis et cujus scripta Algebrore
typis editorum prima sunt, etsi alias ante ipsum scripsisse ex ipsomet appareat.
c perro Arabes eo rem perdu hactems eo res saltem perducta erat, ut 
aequationes quadralicae possent soloi Primus morealium scipio Ferrens ocendit ad
altius ascendit modumque invenit resolvendi aequationes cubicas neque enim ullum vel vesti-
gium talis inventi ante ipsum hactenus apparet. Artem autem arcanam habunt
dum vixit nec nisc paucos discipulos docuit. Ex quorum unus forte in certamen
doctrinae ti descendens cum Nicolao Tartalea Mathematico ingeniosissimo proposunt ei
problemata quae ad aequationes hujusmodi reducebantur. Tartalea aemulatu
accensus  seg et vinci impatiens, summa animi contentione idem inventum
proprio marte feliciter extudit. Quod cum increonisset, Hieronymus Cardanus homo ma
maximi dectrina ingenii et vastissimae doctrinae invento diu anhiavit trustra, donec
autoritate Gubernatoris Tartaleam Mediolanum acciri curavit, ab eoque demum arti–
ficium expiscatus est . Quosemet cognito rem vaviis quo semel cognito rem
variis additionibus et applicationibus locupletatam publicavit in libro cuititutum
dedit artis magnae, ita tamen ut sibi inventionem nontribueret. x hoc cardan
opere apparet sublationem secundi termini, aliasque emendationes et transfor-
mationes aequationum imo et artem compargudi aequationes cum aliis similibus
ad  Cardano fusse mot non fuisse igut omninognntum
Fait autem invenis quidam Carduno familiaris en  nomen  Ludovico Ferram
 cujus Florente adhuc aetate extincti ditam scripsit ipse Cardanus quae inter opera
ejus extat. Huic Hic Ferrarius praectaro invento Algebram uno adhuc gradum
promovit primusque omnium invenit resolutionem A quarti gradus seu aequa
tionis quadrato quadraticae, docuitque eam reduci posse ad a quadvaticam
interventu cubicae. Originem inventi totumque processum distincte exposuit
Raphaet Bombellus in Algebra it alico sermone edita. Itaque fatendum est
Algebram  Ita totam quanta nunc habetur, quatenus in generalt aequa
tionum resolutione consistit in perfecta aequationum resolutione seu inventi
generalis radicum valoris consistit. revera italis deberi. Neque enim vel veta
aut vel Cartesius vel hilum adjicere potuerunt; itque idque adeepererum est ut ne
nunc quidem, quisquam dederit  aliquid unde vel spes itgad quinti aequationes
sunde solidac perveniri posse. Tantum ad huc ab est, ut Algebra perfecta
dici possit. Itaque unde etiam intelligi potest tantum abesse ut Algebra sit ars
inveniendi, ut contra ipsismet Algebristis haereat aqua et opus sit succursu
augilio superioris alicuius artis aliquando expedianttratum
Combinatoria, per quam aditum ves
peu sertes  aequatinum resolutiones, quam
tum possibile est nam Scipionis Ferrei et Ludovici Ferraris artes 
equati  vide ad
s neculiares L suis egradibus, in altioribus cesseant. Cartesii quoque metha
pariana Tarunt
proquarto gradi (quae
casu tantum succedit in hoc
et methodi tales valde imperfectae sunt, quonia
qui eas aggrediebatur, praevidere non poterat se per eas exitum faisse consecuturu
gradu, at pro sexto curim
esse. Quod in tenebris nicare est.
Dbet quoque nonniiil Algebra Ludovico Nonio Lusitano, qui de ea tupen
seculo non male scripsit, observavitque in fallor radices, esse divisores ultimi
eus jam veteres Algedraic
nsurpabant, inprimus quando occurrebant secundae radices a quas vocant, id est
quando plures incognitae erant supponendae, quin et Gosselinus quidam in sua
Algebra loteliae parifi 1575 edita literis utitur pene ad Vietaeum morem
pertilis ta ieta Nihilominus Franciscus Vieta menito Algebrae
Speciosae, quae nunc frequentatur verus parens merito habetur i exim
calculum a numeris  tam cognitis quam incognitis ad literus cotu ad
notissive species traduxit, ut jam certae semper formulae generales et quasi canones habeam
tur et ita artis combinatoriae usus esse possit in Algetra, nam revera auxili
hujus artis combinatorio (quae de formulis earumque similitudine et habitudinibus in
universum agis) debetur quicquid speciosa uti super commonem Algetram
praestifit. idem ela Hime jam facile fuit vietae sua praecepta de legibus Homo
geneorum, aequationumque examine condere, quin et Geometriam ex Algebra et
Tursus hanc ex illa illustrare. dum magnitudines per lineas, potestates autem
per proportionales exprimit per rectas in continua serre progressione
geometrica assumtas, exprm exprimit. Im quod aero ad idem vieta
dit analus sin scilicet aequationum generalem
ut scilicet ex termino absoluto radices quadraticae, cubicae, biqua
traticae, sunde solidae etc affectae in nameris aequanum ex termino absoluto
egregium inventum primus d
aequatiomtus numericae perinde extrahantur ac vulgo radicess quadraticam
cubcam etc qaram ex numero extrahere solemus vel exacte vel quantum
satis per approximationem quando exacta radix non datur. Ipsi autem Anatus
Algebraicae per se sibstrahendo animum a nuneris ab applicatione ad numeros
nihil vieta adjecit nisi forte huc referre velunue quod
Xx + x  aequationes ex
de quod radices plures ejusdem aequationis, et genesin aequatio
sub finem operis hlbetur docuit A aequtiotum
ultiplicatione radicum in se invicem nonnihl cognovit ut ex ejus sectiomibus
 Tabula sub finem operis posita intelligi potest. (earum vietaea
prodecuti sunt Alleaumins sindersonus, Alb. Girandus Ougltredus, qui eleganter contraxit
a edii s daite qui praetem de asstasionem
 oa tutus
i
4 per venire posse
de quo aliquando plenius, ubi
calculos exequi licuerit, quanqua
ilti sua ipsam humc arte mite
qud fortasi alio oceationem
+ consiliarius et Magister trom
tcesia po sisfi u sers
quanquam eadem per
numeros suppositifios instar
literarum adhibitos multo
adhuc majore fructu conseq
liceat i alias ostendam