# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068004:0012 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068004:0012?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 7 # Folio 6v, page id 00068004:0012 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068004&page=12 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068004/jpgs/default/00000012.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 63 lines, status machine # Lines: 63 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. nec aequationus illas moratur, in quibus sunt erratunales Vd Eadem et priorum Algebristarum sententia fuit. Sed vider summum Virum Renatum Cartesuum aliam institisse viam, atque ab ipso pauter ac doctissimis ejus commentatoribus radicum irrationalium usum atque inventionem plerumque elevarii. Sed ita sumus hominis, ut nostra tantum admiremum. Cartesius enim cum resolutionem aequationum per irrationales sive etourationem promovere posse desperaret, rem ad geometricam constructionem traduxit praeclaram certe, et summo ejus ingenio dignam, sed qua, ut supra quoque dixi non mens illustratur, Sed manus dirigitur. Si quis enim lineam quaesitam mihi exhibeat atu materialem instrumento aliquo ut circuli aut parabolae sectionisu determinatam; praxin ubsolvit, animo non satisfacit qui tum demum conquiescit, cum quae sitae quantitatis valorem sumplicissimia ad datas relation, expressam habet, qua intima ejus natura detegitur, et omnes problematis recessus patefiunt. Videbat scilicet Cartesius semper esse in potestate curvas ivenire construentes. (tametsi ut alibi dixi instrumentum ctenus aliquod simplex ac generali mentem non sustuleri) non esse in potestate invenire valores; certis eum ad re valores irrationales imeniendos artibus est ac suppositionibus mira quadam ratione excogitatis, in quas non incidat minus; nisi aut immenso labore omnia pertentet, aut singulari quodam et quoniam, ut postea dicam utile est, c de inveniendis ope artificio regatur, quod non ab Algebra, sed a superiore quadam scientia proficiscitur. Fateor Cubicarum atque quadrato. Quadraticarum radicis facilius fuisse repertas, illas a scipione Ferreo, has a Ludovico Ferrariensis quoniam ob calculorum simplicitatem, pancasque admodum combinationes, variis modis ad idem perveniri solet. Ego certe gerem n minium modis inter se diversis ad Scipiones Ferrei, tribus aut quatuor rationebus ad Ludorici Ferrariensis regulas perveni i idque aliquando cum alia quaererem. At qui regulas quint sextique gratus universales invenerit, dum certe laudabo, totum enim fere ingenio atque industriae, vix quicquam fortonae debebit Hoc ergo agere debent, quicunque Algebram a se promotam gloriantur. Cartesius ut defectum irrutionalium radicum suppleret, viam rectissimam Cartesii e methodus analytica hoc tantum ac vix ne ac ne vix qui dam praestat, ut sciumus an aequatio aliqua rationalis dividi possit per alium rationalem. Et ad id ipsum investigandum opus est calculis aliqa a immensis, nam ut Huddenius ostendit, ut sciamus (an aequatio aliqua sexti gradus per aequationem cubicam secundi termini rationalis dividi possit, opas est aequatione gradus decimi quinti, cujus divisores sed simplices tantum quaerendi: ac ratioralis quaerendi sunt. Fateor Huddenium aineuso summo ingenio ac miris artibus, tabulam inde pruisse, cujus ope omnia pertentaudo sciri possit an equatio aliqua rationalis quinti sextiqe Gradus sit divisibilis, sed aq quis u tenti putabit ullam aequationem ut per tot examina incredibili labore ducat: et quod futuram patamus in allioribus, ubi tabula pesa ad hunc constructa modum immensae magni tudinis futura esset. Praeterquam quod ita aequationes illae in quibus crrationales supersunt, non possunt examinari. Neque enim sine emp exaltatione aequationum tolli possent irationales: exaltationes autem illae plerumque ducunt ad gradus quorm de quibus regulas nondum habemus. At radices tirationales formula irrationalium Radicum suo gradui generaliter accommodatarum ingentis Tabulae instaqu una habet et hoc nobis praestat ut depressiones omnes certa se securaque ratione sine tot tentaminibus inveniantur; per extractiones radicum quanvo fieri possunt. Divisorum enim inquisitio res est varia ac multis tentaminibus obnoxia; praesertincum de divisoribus irrationatibus agitur at Radicum ineventro