# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068010:0041
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068010:0041?run=73
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 13
# Folio 21r, page id 00068010:0041
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068010&page=41
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068010/jpgs/default/00000041.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 48 lines, status machine
# Lines: 48 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

 Examine per Abjectiones Novenarii pro
Algebra ita perficiendo, ut vix unquam error contingere
possit.
uit aequationes da quotcunque aut quales cunque semper pro literis
assumantur numeri, et quidem servatis characteristicae artis legibus
et ultimo denique nmmoro ita simul assignatis ita annerorum valorib
praeterca ita, ut maneat vera aequatio vel omnino vel saltem
secundum neg leges abjictionis exempli gratia sant aequationes
1227
1227
3
E
122. 22 + 133. 33+,23. 2. 3. + 12. L+ 13. 3 19 aeg. 0.
6
 1536)
122. 2. 2 4 233. 33+ 223. 2. 3. + 22. L + 23. 36 Aaqu.0
2536
ubi quidem observatae sunt leges characteristicae ut patet. Sed ut leges
aequationis in numeris serventur Loc neundus esset calculus, et multiplicanda
2. 2 id est 4. per 22.,  producto addendum 33 in 3,3 seu in 9. rursus
addendum A3 in 2. 3. seu in 6. denique A2 in Z et B in 3 et habebilur
valor ipsius = a et quo substitutia somissis praefixis 
omnium
1 et 2. quae aequationem solum designant) habebitur vera in numeris
exsumma
aequatio sed quia num fiet enim aaego - 536. Itaque pro ia scribemus. 1536
22
d + 297
221
e
+ 138 + 4 + 5
et pro rascribemus = 2936. sed satius tamen
puto non negligere 1 et 2. ut discriminari
possint etiam in proba) quae ex
diveris aequationibus oriuntur Sed quia ita valo
ipsius ia vel 2a nimis alte assurgeret ideo venit
in montem scribere tantum non valorem ipsum numerorum
omnium, sed residium post novenariam abjectionem
tantum
122 est 5. per 2. E. seu 4d at 20 nempe 2. 133 est 7 per 3. 3. seu per 9. dat 0
ita 123. 2.3. dat 0.  12. 2 dat 6. et 13. 3 dat  3. quos numeros super scribemi
surumus omnium et 2. ergo prora scribemus = 2. seu + 7 signo tamen distcriminis
superscriptr sunt 3. 0. 6. 8. 8 summa B5. ergo ra est  5. Itaque
in resultante calculo semper res procedere ebet secundum probam
novenariam ut appareat aequalitas. Nolando pro is quae signo
afficiuntur debere loco rejecti, residui comp assumi eique complementum
ad novenarium.
gerum quia sola proba per povenarium