# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068014:0018 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068014:0018?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 17 # Folio 9v, page id 00068014:0018 # Scan: The same scan as fol. 8r (00068014:0015), where its text is given. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068014&page=18 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068014/jpgs/default/00000018.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 69 lines, status machine # Lines: 69 recognised, mean confidence 0.83 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 1+ I aequ 1 + Z + Z. Z. 112 + Z. Z- 1. Z-2 1. 2.3 ax Z.7. 13-2.3-3 fera 1.2.34 1- 1 aequ. 1 - Z + Z. Z-1 + Z. Z- 1. Z. 2 = Z. Z - 1. Z. 273 1.2 1 - 2 + l. 1- 3 +3 = 1aqu0 1. 2. 3 l. 2. 3.4 -4 + 6 - 4 + 1 aequ. 0 narum aequationu divisibilis per c=1 aequ.d Hi numeri si multiplicentur per progressio nem het HaceteaqCu4C quamcunque productum fit aequ.0. It1 + 1 - 1 aequ. 1+1 Ergo 1+ 1 aequ. 2 + 2Z. Z- 1 + 2. Z. Z- 1. Z- 2. Z. 3 dsc -- Z1 C 1. 2.3.4 seu 141 aequ. 1+ Z. Z-1 + Z. Z- 1. Z- 2. 3-3 Rursus 1. 2 1.2. 3.4 Ergo 1+ 1_ aequ 2Z + 2.Z. Z- 1. Z-3 seu -21 + 112. 3 2. Z. Z. 1. 7.2. Z. 3. Z-4 l2. 3. 4.5 1+1 aequ Z + Z. Z- 1. Z.3. + Z. Z. 1. Z- 2. 7. 3. 3. 4 Ergo il 1. 2.3 C1. 2 1.2. 3.4 aequ Z + Z. Z- 1. Z.3 + s 1. 2.3 3. 2. 3. 4. 5. sc est aequ. y. 7 - 1. 7-2. 7.3,7-4 D L 1.2. 3. 4.5 Cimpar Hinc sequitur si Z. sit numerus primus, adeoque posse dpr D - 1 dividi per y. nam terminus ultimus, qui valet 1. detrahendus est. Ergo si q numerus primus, etiam O-1. dividius potest per Z. Ergo et + D - 2, seu 1t1 -2 dividi potest per 7. quod et aliunde patebat. si vero Z sit numerus par res est paulo subtilior non enim coincidunt numeri in termini in O et D. Si numerus aliquis dividatur in duas partes aequales sitque una divisibilis per imparem, etiam totum per imparem divisibile erit; et contra si totum per imparem divisiblle erit et pars erit per imparem divisibilis Z-1 Ergo si 1+1 -1 divisibile per imparem erit et 171 =2 divisib. per imparem Z. jam 1x+ v divisib. per Z. + si Z 1 primitious et 1+1 - 1 divisib per Z si Z primitivus. Z 1+72 - 2 divisib per Z6 si y C primitivus ) Ergo condivitui 1+1 122 = 1 divisib. per Z. 4 si g. + primitivqs hoc p se patet 1+ 12 -2 divisib per L- 2 si Z. 2 primitivus