# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068016:0012
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068016:0012?run=73
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 19
# Folio 6v, page id 00068016:0012
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068016&page=12
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068016/jpgs/default/00000012.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 71 lines, status machine
# Lines: 71 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Cartesiani vulgo
 quonium scilicet ipsfere omnam problematum slutio contineatur, mi verba
fere non nnsi minoris momenti
ususque problemata attingunt
qui si vel trigonometriam recte
considerissent, aliter gentirent
Crtesii cui Cartesius ipse occasionem dedit,
 geometriam suam commendans
non sine jactantia quadam velut ad omma crpi
sane ipsa Cartesii r summi fusdem viri, sed
in suis laudandis alienisque spernendis immoditi.
verba incustoditae generalitatis et si dicendum
quod res est., ab omni veritate aliena, occusio
nem deder
Eqaidem  itatiae vera vera Algebrae
incunabula debentur. nec quod sciam vel a
vieta vel ea a Carresio et si dicendum quod
italiae superiore ps jam a superiori seculo
debentur. Verus enim finis Algetrae est, invenire
valorem incognitae quantitatis; im numeris
Sive rationalis, quando haberi radices sunt ratio
ates, vel
finita
quandam generalem, qua exacte exprimatur
radix aequationis. Haec Et quidem ejusmodi
formula jam satis habebatur, qndo ex
neteribus, quando aequatio non excedebat quadratum
sed quando aequalio est cubica, primus
fod mulam radicis invenit scipio e Ferreus
e et posteum Nicolans Tartalea, a quo didicit
Cardanus. Nam si aequatio cubica generalis
a secundo termino liberata sit.
X + pX  aequ. 4.
radix  generalis erit
X aequ 29+= n + L  +2 9- Y 19
quod inventum ego inter praestantissima censeo.
proximum est inventum Ludovici Ferrarii
Bononiensis. Qui Cardano familiaris fuit, et cujus vita etiam
extat inter Cardani opera. Is primus invenit
modum reducendi aquationem quadrato quadratica
quamlibet ad cubicam. His duobus inventis omnia
problemata solida per algebram absoluta
habentur, et revocantur vel ad sectionemangut
vela trisectionem anguli, vel ad inventionem
duarum mediarum proportionalium inter dua
datas.  Neque quisquam hactenns generalem
altioribus pro altiori aliqua aequatione radicis form la
dedit. Quanquam ego aditum uliquem reperisse mini
ad eam rem reperisse mihi videar, cujus et specimina
habeo. Vieta autem et Cartesius cum ultra progren
non possent, alio flexere ille quidem ad Exegesin numer
ille pero ad iste hic vero ad linearem. Id vero
quod proprie Algebraicum eesset nihil admodum
adinvenere, et si summis fuisse Geometras, et usum
iaprimis Algebrae verum in Geometria eos
pro parte aperuisse, non negem.
quae ideo adjeci
viq clarissime, ut populares tuos excitem.
ad colendam porro scientiam, quam omajores
ut
eorum tantis incrementis auxerent. Vale.
sed prolixi calculi necessarium
taedium devorare,
dum
vacavit
F autoritate tua
Et ut vix quicquadq memo
post eos in eodem
praestitum videatur
ubile
mere