# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068020:0001 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068020:0001?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 2 # Folio 1r, page id 00068020:0001 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068020&page=1 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068020/jpgs/default/00000001.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 136 lines, status machine # Lines: 136 recognised, mean confidence 0.83 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. X6I. 1674. de Methodo congentium inversa exomplum. fig. 1 confer quae dixi Xb. 1674. DeDiasimate de calculo Elustico et schedrasmate de progressionibus et Geometria arcana et nethodo clangentum inversa sit scurva B(B) ejus natune, ut si ad rectm quandam irectricem referatur A() C(C) ordinatis AB, AIB) l et perpendiculares ped a vam ducantur ipsia lipe AB, (A (B BC (1) (C) sint issi Ecipro ae, proporto na ntelligatur alia haberi figura, unius ordinatae sint quaeritur modus hanc curvam describendi. AC, vel contra: eam fimam manifestum est n tus habens aequalia ectus H(H) rectum tini bolam sit enim in figo 2. Hypertota cujus centrum D. vertex E. asymploti dF, DG. puncta (4). H s nde asu t ordmatae in duas asymptotos, HL vel (H1) (L) in DF; et Hin vel () (M) in DG. itant H L (vet ( () sil aequetur ipsi M D ((M)D) et HM (vel (M).) ipsi aequetur ipsi LD ((1) D.) ordinatae ad unam asymptoton abscissis: constat ex natura Hyperbolae, ipsas H M, e (H) (M) (: sive L D, () d.) esse in ipsarum .Itaque si ipse AM D M D(M) (vel H L, (11)(2).) ratione reciproca aequentur ipsis AB, ipsas DM aequales fore ipsis AC. vel contra. Sed haec quanquam vera sint nondum video tamen quid ad Hypertolam figurae propositae descriptionem faciat Hyperbola. Ne tamen nihil dicamus, comministamur figuram quandam, etsi nec ipsam satis exploratam cujus ope describi possit proposita forte enim ejus natura erit tractabilior 1B (1)∞ Cn) pous at fig. 5. unvo HE super no H. H) () volvi perpetuo contactu, et curva puncto B consturite vescripta in esse adi intemi, ut perpendientares (B)), et BA sunt ipsis a interteptis (s) rovet HA reci progi proportionales Junc puncta B,jerunt incurva quae sita cujus bitur descriptios mon HE tatis no muto certo in ipsa distante B. ab Sis proinde habe s sed quaritui in naturae ut sumto E, vel ab eo semper puncto ductae perpendiculares ad tangentes sint milliceptis in tangentibus inter punctum verurrentis perpendicularm et contactus curvae reciproce proportionales. Sed hoc hyperbola non praestat ut jam palebit. Na AA f 3. Estoltypetola EAG velex 2, Hr centrum D. usgum totus DG. ad quam ordrnata A M ex puncto Hyperbotae A. Tangens Natt occupens osymetoto DG in N. erit MN e MD. ex natura Hyperbolae. ergo et AN p AD. et Trangulum DAN isosceles et Anguli ADM DNA Re item SAIM M NAM. Jungatur EA. quae panducta occurrat duabus asymplotis _DF in Q 3 dG in P erit per 8. sec. Apoll. ZE p AD. Ex Tangente AN erigatur perpendicularis XR quae ipsi AM vidinati productae occurnt in R. erit angulus ARN anguli ADG duplus. quonim anguli RAN et R N A ego ale inter se sume aaequantur angulo D AN. ergo angulus Akit duobus reliquis Ad N et AXd inerse aequalibus. Sed haec abiter. Quemadmodo et si tange, AN. uui nsimploto DF occurrat in s, fore AN AS. Ego AS AD. Tiangulum ergo ADS iosceles Jum ingulus DAt p angulus ARNV. non Ungs. DAs est angulo D AN qui ei deiinceps est coelemento ad tuos rectos at cidem anguto DANi in Vlo DAN etiam duo anguli, ADN et DNA su gpte simul sunti, id est angulus ARN. coplento ad duos rectos. Ergo ang. AkN p argulo DAP. erg Anguli A5d et AD nco D AA et angu AsD vel vel ADS argulo D AM vel NAM aut angulo RAN arit RNA Triangula ergo AD) et RAN similes. citque ut D5 ad DA vel AN ita AN ad AR aideoque BA medium proportivnalis inter D (per prop. Theorem. 8. lib. 1. Witti) et AR C 4 V recta AN sumto puncto pedio W. jurgatur WNA sit Tangens verticis Asgmptatis utrinque ocudirens erit A IS ad SD ut sAt ad AX NV ad VD. qu RW. ob angulum RV RW WRA aequalem angulo seu sumtis diversis in curva punctis A. eruus RW in reriproca ratione ipsorum ANV. vel contra. Eodem modonem AX ad 5X vel ad Xd, sumto puncto X medius in recta R Sd seu et juncta Ax, quae perpendicularis ad sd. et parallata asymptotu AX. unde mamifestum dudio X d et Ax eeram ese aliis alio sunto puncto A, recipioce proportionale. Sed quod unum volebam non evenit ut scilicet ducta en 1 perpendiculari in longentem SA, nerpe DY sint ipse D Y ipsis AY reciproce proportionales. et calcular sac facile pot est vator ipsius DY panteo ac ipsius AY. non DE DYC NACDN AM MN, AM, D ergo DYH ACn X et YN AM Md seu DY, YN . DY Am. Jam Yp p, NY- AN AY = AD B AY - AiN + Aropon- Samtri An anclyticum: PM X. AM ) DX. Ego D5, 24 AY SANL Am Jaco Ergo AVeAM Ergo AY MMCDY + AM +. DY DY AM AM Nama DY SN psat VN 1 erg DY cun AYCNon = sAH 1 Ergo AX AmDY + SAmC d+ nr ar erg sam + samt +i. sed sutuirem reducere ad calculi habero potest absolute superficies uvae Hyperbolicae ava quamlibet Asemptilon volutae. P Esto enim punctum quollibet Ect A. Tinngulum choncteripicum BY A, erit a . Ergo D E SNN BY A DN AB. A(3. sive om Omn. Y sa + XTC Omn. sA ABC p jum oma As X est pro altra sumptoto 2aX porro sf A B. sioc DY DN 2 D) quadrale, sius et ad AD YD eat SN 4 X4, a 17 2t2 H Sa Jam AD Ac + P S a und esctt fet D d AYa X+ X rao t dveud ad A B, at rai ad Y a CC1 a est don suit ergo se datie neciprocu at +X4 5 ) B)