# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068020:0012 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068020:0012?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 2 # Folio 6v, page id 00068020:0012 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068020&page=12 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068020/jpgs/default/00000012.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 98 lines, status machine # Lines: 98 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. seu in altitudinum ratione reciproca duplicata In appluatorum ad axem recipocae. Habent muneu hoc applucabos Hy olae, ut Parabota hanc propraetatem sane memorabilem, ut progressio ordinatarum, sit progressioni incrementorum perquae ipsa ordnatae in assurgunt recipioce proportionales Nam quod eo magis annotandum est, quo difficiliis foret in casu necessitalis analytice invenire figuram solvere hoc problema: invenire figuram in qua differentiae ordunatae sint incrementis ordinatarum reripio sint recipiact proportionales merementa autem ordinatarum seu Z sunt EF vel (E)F Redeundo jum ergo ad figuram 2. Ponendoque pondus operculo sive simavis Embolo) AB esmpositum habere in quolibet patio puncto ut 2. vet L. incrementa virium ut reci reciproca applicatarum parabolae ad axem seu ut; at decrementa virium ut enum erit vircum sprogressio V seu ut rectas KN. Mp. mutationum, ex ut Erit propessio ex intrementis derrementisque composita se differ progressio 5 V sive ut sive ut applicatae Hyperbutae ad arem. parabolae ad avem. sed a se invicem subtrahi debent: for scilicet unde 1 - 2 y sy + d cor. - sy sive ut , sive ut sy Sy Error est, non in se invicem duci sive- y vy sive D, cory = 1 = 1p 4 8 srop c. coy 5y + 1 figura conducidis cuidam aut cissoeidis non absimilis ju Homogeneam intremento virium in dicta fius. quod incrementumi decremento tanem vinci mami sestum est, tunc scilicet dum y bit ei quam 1. Sed jam suspicari incipio in tioma 2. adjectaque ei ratiocinatione egregie a me erratum esse Nimirum sivis compressionis usque in M esset ad vim compressionis usque in F ut d MP ad DFH. sequeretur vi quae sit finita seu ad datum assignabitem, ut Triangulum DCG ad aliud v.g ad d MP comprimi posse aerem inspatium infinite parvum seu quod ideq est annihilari, quod est absurdund Longe alia ergo ratione calculandum est Pone aerem esse A spatium ABCd natuialiter inplentem sit 43 esse ab porcionem ejus infinite parvam esse + Ponendo AB,, a, et BCp infinte parva, pV fici AEFD,, Xb eodem sergo aaere intra spatium EF erit dis aeris qua Elaterio siu compressioni resistit, ut b divisa per ob. seu it ret _ Resti Resiptentia ergo erit ergo erit tacsa quantum invenit aer a Vb seu spatii AEFD, distribrenu per omnia puncta spatii EBCF. qaestimanda ergo quantitas tum resistentiae tum a magnitudine aeris D AEFD, tum a parvitate spptii EBCD, tum a quantilate resistentiae quae in singulis hujus spatii punctis reperitur. Magnitudo aeris AEFd, Vb: magnitudo spatii est aβ. ab = v A EBCF, est ab yb. poncudo AE, V. resistentia iquoli aeris in puncti aeris ad recipiendum in statu ordinario possti ad recipiendum aliud punctum aeris sibi aequale aeris in spatio ab: vb. ad recipiendum aeris tantundem est abd - ybd.d resistentiam ders in spatio EBCF ad recipiendum aerem spatii ponatur esse d Resistentia erpo AEF D est ad ut spatium AEFD, ad aese spatium EBCF, seu ut ob ad ab - yb ad y v seu ut y ad a -y. Resistentu ergo. abd rbd Di quaesita Resipentia ergo quaesitu ate abd - vbd a - Y Ergo resstentia quaesita aeris scilcet naturalis in spatio EFBC CBCF ad recipiendum aerem Spatii AEFD, etiam naturalem, erit s V7 ybd ut patet; sed si aer Sed quia progressu temporis locive fit, ut aer non maneat in statio l naturali, sed ut intrudendi pariter et recpilus sint jam tum plurimum compressi, Deoque aliter plo instituendus est caltulus Nimirum recta AB divisa intelligatur in parpes aequales in finite parvas A, EY, IL, etc spatimi aer AEFD erit B V b. resistentia aeris EBCF ad eum recipiendum; est ad 7 resistentium ipsius EBC aeris EBCF, ad recipiendum aerem sibi aequolem, ut AE⊓ V, ad EBB a-D seu A S VYS Intruso jum aere AEFD. in spatium EBCF Erit jam aer spatii EBCF Cnominando quodlibed ejus punctum d) abd, loco abd - Vbd. ac proinde ut esst abd ad abd -Vb ita erit e bVn aer spatii EIKF(post intinsiver aeris AEFD, in spatium EBCF):) ad bY d resistentiam aeris aerem spatii aequales sed noncompossione carentis AEFD, ergo resistentia aeris in spatio EIKF, seu np ab8 gdi ab - vb 1) a - 7 Itaque si jam Eadem porro ratione, intruso aer EIFK, i compressu id est ne Ai XD id est aere 4bd naturalis, qui est ad aerem IBCK, G 9Bd est compressum p abd, est t IX , V ad ut Ei 3 ad 1B, a - (7. et qui proinde est p ab seu nbV seu aeabd in aerem IBCK, qui est _, a - V b. seu ad a a 2 b intrudenduis sit a - V tunc in spatio a e a -2Y, 2b. habebitur aer totus, qui antea fuit in ABCD, se Brevius ergo ita ratiacinstinua: Primum aer omnis: ab implet spatium ABCD postea idem nempet abd: et its abd aer a ab implet spatium ab a -V, b B EBCF. resistentium aieris vim aeris daens, e resistendum fatentia sax compession in spatium dimdum seu ad recipiendum aeris tangudem, vocemus d. erit (factam ex ductu S, ressten tiam cujus libet puncti aerei ad recipiendum sibi a abd Ybd seu ad aequale in spatium b. )b) o