# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068021:0001 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068021:0001?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 3 # Folio 1r, page id 00068021:0001 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068021&page=1 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068021/jpgs/default/00000001.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 94 lines, status machine # Lines: 94 recognised, mean confidence 0.81 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Methode Tangentium XB. it74. inquisitio in Methodum qua Cartesius inversae exemplumsi invenit proprietates suarum ovalium Adde alia de huc pertinenti desriptione trochoidis curvae h6. 2. Geom. Esto Curva FC AEC, cujus duectrix AMdi ordinata C M. perpendicularis CP. recta quaelibet ex puncto determinato F ducta ad punctum curvae quodlibet FC. et et ab atro puncto veterminato ductur CG. Ex punctis FZ Ex p. ducatur perpendicularis ad ratium FC nem pe Pq. et alia ad GC. nemipe PN. Ponatur jam evenire, ut PQ sit ad PN, ut in data ratione D ad e. de oproinde, ut a Corrtesio in dioptricis ostensum est, si AEC sit superficies ex vitro, C radius; omnes radios, ex puncto F ad quodlibet pur curvae punctum C. Cendentes, refractam iri ad G. positi ec d ad C esse rationem quae refractiones metitur. Quaeritur jumq quaenam sit curva hujus naturae. Cum Cartesio AM vocemus y: et (FC vocemus X+ C + Z. 1 3A b. unde cF FI CnII pQ unde G EK ex esto AF⊓ f cm FM ySty Fr N E H Triangula rectangula sFQ et BC MF similia sunt + 2CZ+~ FDeCn CF jam F P f + v. Cque ∞+20 GPH b = v. fa c9. ) nguy 5- fV GPCM cr C9 FPCG CF 2GPH C CG1 b MG⊓ b - y 3) - 25 y + b - 2b0 (+ y Ergo F+ v, (Z +2CZ - 15y +c0 sue 2 +2cZ - 2+ y +c2 - 2b.. -f ~ Y C2 vla inde F YE B FDCM. item angula F NG et CMG PX+ 5P CCH. FM H f eM cM sc p2 e 2b.. c+Z, d, b - v -f 2 H e, f+ v 1. C V - ipy (Y) A 52 Cp sive Z + 2CZ( y 2FY +C+ quius dudibus ponendo CPps. Quae posseri porro his duabus aqua Jam _ Cn + MP Y tionibus junctis etidi poterit y nempe ex priore ~ C+Z, d, b- v. +c 17+2 e, f+P, AAb + 2 quo valore in posteriorem inserto aequatiorem, sita, incognitarum capitalium rescubit restabit 7. ordinetur ergo aequatio secundum, Z, et cofer ubi duae erunt incomihe incidentes (e v. et S. Quae invenitentur determinande confhendo aequationem hanc cum isa productam (poest elisam y) cum aequatione duarum radicm aequalium 22 = 209 + e2. atque ita invenietur V, quod sufficit. Inventus valor ipsius V. inferatur in aequatione O. et habebitur aequatio in qua sola ex incognitis restabilnt Z et V, nempe capitales et habebitur aequatio naturam explicans figurae quaesitae, unde et modus eam describendi non difficulter habetur. Ex his apparet inquisitionem istam methodi tangentium mocusa esse ex faclliniis redgatur cram ad aequationem unius madgnitae capitalis lao methodum tangentum inversam reducendae no duas radies aequales determaxduabus incidentibus. Epade suonethodo existentibus incognitis non dubites, quae a Cartesio umis sa sunt verae) C + d, b - v