# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068023:0001 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068023:0001?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 5 (shelfmark Lh 35, 5, 5) # Folio 1r, page id 00068023:0001 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068023&page=1 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068023/jpgs/default/00000001.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 88 lines, status machine # Lines: 88 recognised, mean confidence 0.78 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Esto curva conica, ABC, cudius vertex A. Ordinata DB abscissa AD, X, ordnata DB V2aX + ~ X Ordinata proxime major: Srax + 2a β3 + a X f a Xβ f a β omnibus in quibus n + 32 rar+qx sin Z et qu. a + a X Srax+. aax 2aX + a X ) differentia Y β. Unde a - . . .. + . - . + 7yC, et quadrando: (2a X A a x + 2y C Trax+ ax + 3 B quadrata, fiet: a + 24 X + a X sa Axis AD tangens AE. basis ubicunque sumta CF. earum: 2ax + 2aB + a X +2a XB + ta B - 2ax + a x 2aX) + 2a β+ aaf+aX et 1 a q 2 rejectisque fa pa X +Y Praxtax et quarando. sC rax + a X Hint ut obiter dicam, quad ratura habetur a V. jam andatu fratur ad AB +4 a + 2 a x + a1 9 rax + a x 2X. aufetur ap quod ita commode fier: producti 2ax+ 2X in anseanda adB, residui radix exprimet Elementa addenda issins curvae Conicae. n fietque: il BqX X( rati ( 1 s rax + ax. dCAZ Z. Quod estu Elementum Curvae Conilae de + a unde _a + A vel a 2a quo a. Hac ergo, frgum pendet a quadratura iset curva ipsarabolae + cax Ducatur in distantiam ab axe, seu ortinatam parabolicam Tax fiet unde pro parabola. a taax, quae progresio est ad Parabolicam, ideoque habetur superficies circa axem, Ut habeatu superficies XX circa tangentem, ducatur in x seu SX, fiet: a et 2x + X, quae est progressio ad Hyperbolam Rocta AF, vocata f, erit DFB f- X in quam si ducatur Elementum curvae, fiei aequatio: a rua, s X _+2aX, 2fa isX F N, Fi hax Dt quam proide figuram ex Hyplibola pendere necesse est schediasmata de superficiebus Conveidum et Spherocidum tem decurva Ellips ypert ta 3. octobus. 1674 ap Imum justellum essem Doctesim de Analyssi et Arithmetica infinitora Termo incidit. Doctissimus Geometra, Ismael Bullialdus e utilitatem characterumo anclyti– corum confessus caeteroquin negavit per Aloi D Algebram dari posse theorematum ab Arcrimede, de Sphaera et Cylinoro, dequs Converdibus et Sphaero eidibus demonstratorum. in. quo ei assensus sum. Inde cum procederet sermo, dixi pleraque ab Archimede in illis libiis demonstrata recidea ad quadraturam parabolae: Aphimedem vero solida quidem Conveitum et sphaerverdum, sed non superficies dedisse, earum autem solutionem tum H Nobi Celeberrimum Hugenium, tum et me habere Respondit Bulliatdus si quis eas det sed demonstratas, rem inde ex isubtilissimipr eorum quae de inde ab Archimede in eo genere data sunt, dare in me suscepi. dedisse ipsi videri. Ego vero unlourae CEX