# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068032:0011 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068032:0011?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 14 # Folio 6r, page id 00068032:0011 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068032&page=11 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068032/jpgs/default/00000011.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 80 lines, status machine # Lines: 80 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. A calculo diffecehali semper datur Tpansitus ad seriem infinitam. Sed repessi etiam nomnihil difficilis, quem antequam attentemus, considerandum est, quod sipra pag initiali hujus plagulae ostendimus: esse ddx aequ 2 dx dex. et d dx aequ. 3 dx x. Unde videtur ope potentiatum a diffecentur et differentiarum differentiis, erc. Iolliposse et harum potentiarum differentiis, tolli posse omnia rectangula ex differentiis; et differentiarum differentiis et horum differentiis in se invicem ductis. Unde quilibet terminus aequationis differentialis hoc modo reductae non posset constare nisi ex duobus quantitalibus una secundum X altera secundum y in se invicem ductis. Patet etiam aequationes differentiales esse plarium graduum, neque enim invicem misceri possunt nisi quae aaeque altum faciunt gradum ubi nota esse dx du et axdus et x dax ejusdem gradus. Itaque datu serie infinita per singulos gradus esset eundum et in singulis gradibus omnes termini adhibendi. quod non est difficilius, quam si omnes Caterum hoc modo spanciores quodus miscerentur, imo facilius. multo habentur termini in quolibet madu quam si rectangula aeccederent Ergo has ex serie infinita invicem stungendo hos valores diffeentquantitatur differentialium cum iteris arbitranis apparebit quando perveniri queat ad destinctionem A calculo differentiali transeundo ad seriem infinitam, ab hac Edari posset repessus ad aequationem Exponentialeu In omni aequatione A ad Curvam algebraicam ut a +BXt Cy+ dA texy quaerindo servi diff ubi fit dx+ cdys + dX ty + d ydx f 2CX a + 2fy dy ers. alternera incognitatam, ut X, vel y. tolli poterit, et restatii fotu aequatio, in qua erit solum una incognita ut X. ejusque et d. dx. ec occurrent differentiae differentiaruum, sed solae ipsius potentiae. Idemque et in curvis Trunscendentibus, semper intelligi potest sed ibi difficilius, quia opeduarum Generalis aequatiomum non possint tolli inognitae exponentem ingressae. hinc habebitur aequatio exprimens aequationem differentialem immutabilem curvae Analusi seu relationem inte walli inter langentem et ordinatam, ad abscissam vel ad ordinatarm Vata quavis aequatione Hinc obtata quavis series infinita ad hanc differentiali fingatur ad huc alia differentialis pro arbitro quas duas jam conjungendo si haberi potest aequatio pura sine differentialibus vel saltem sublator allemera incognitarum si incidimus in aequationem tem curvae anatus Algebraicae hale- generalis; habemus quod quaeritur. Videtur tamen in eo esse difficultas, non enim puto aliam adhuc differentialem pro arbitrio fingi posse, alioqui quaelibet diffecentialis conveniret cuilibet curvae. Sed puto pjo arbitrio fingi posse relationem inter X et ax. Imo et inter X. y. et dx. gria ex aequatione ipsius curvae semper reduci potest ad X.. Hoc Sed tunc revera bergo faciendo, e hanc aequationem videtur adhucatio tesse assumendu infinite parva ut az. adeoque idem test ac si assumatur aequatio exprimens relationem inter X. y. et +x. nec opus opinor ingredi ipsam 3. id enim tantum centum augeret pone enrim fingi aequationem inter X. y. Z. et reduci adi differentrales, ex differentiali ubi X.9.) Ex. dg. itque.le prioris aequationis tollemus ) ex posteriori neco itaque licet imitio sumere generalem in qua solum X. y. dx. az. imo licebit fingere aequationem in quae x. y. ax. dy. aZ. quod ex eo ipso qatet quoi liet fingere aequationeu x. y. g. unde tollendo Z fiet relatio inter X. y. du dy. dr. quae quide non est generalis, poterit tamen opmor reddi generalis ad huc addatur sungatur aequatio iitio data vel f ejus differentralis. Imo saltem constat licere fingere aequa tionem in qua x. y. Z. et ipsa Z. et ejus polentiae ,nde verte ipo ae b Deda aate s qrocelio t p NNAB. dividatur valae ipsius co nempe a+ bX + CXXper a + Z+ serie infiatta, series proveniens erit valor ipsius itau qui comparatus cum priore vatore ipsius , dabit a. b. c. d. erc. Et hinc admitabilis habetur via miro compendio non tantum binomium, sed et brinoniam erquodcunque polynomium exprimendi sper quantitas, per seriem infuntam si funta sit sit integer alias per finitam qua opus. Hoc et mirifici usu radices irrationales compositas, quomodo trinomia et alia se habere debeant, ut tollatur impossibilitas apparens. Veor