# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068035:0010 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068035:0010?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 17 # Folio 5v, page id 00068035:0010 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068035&page=10 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068035/jpgs/default/00000010.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 116 lines, status machine # Lines: 116 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. et proinde curva erit ex nunero reciprocarum namirum sit si sit. p BCi P X2D aq y2 t si VB2 et Z1 1. fiet p X2 y2 Qu.Z idem quod p X y sive P aeq. y. sive p aq. yx. rost. Potito ergo GF _q. X et FC aeq. y. Se exite e (F ad GC, quosacto curva CC1) erit Hyperbola, ajo fore sex theoremate) EF intervallum tangentis CE, ab ordmata FC, in ave divectrice G sumtum, ad GF abscissam a puncto firo G in cipientem, ut est Z. v ad Z. id est hoc loco ut 1 - 2 ad. 1. seu ut -1 ad 1. id est GF et FE erunt aequales tantumque signum negativum denotat FE non versus G ut abscissam GF Sed in contrarias partes fuisse sumendam. esse patet aliunde constat. idque etiam in Hyperbola verum Demonstratio: Sit curva Analytica simplex rationalis C (C). directrix s A B (B) ab punstum fixum A abscissa ex directricera puncto fixo incipiens AB. ordicent vet A(B ordinata BCde G (B) (, g. qoo si jam sit qua ajo si sit BY ad (AB5 ut non directri A FF) punctum Fixum A. abscissa ex directrice a puncto fixo incipiens aseundum exponentem EF. A(F) ordinata FC. (F) C. asl C∞ pereto sitque ut FG ad F) C,; ad ut AB2 ad AB, 2 id est patentiae ipsarum absussarum sumta dignitates potentiae ipsarum abscissarum soundum exponentem et _ sit et Z. atque V, numeri jptegri et z differentia inter y et v. sit 1. vel si differentia oda inter Z. et V sit majoi quam 1. sit saltem Zaq. lnde tet necesse est, ut curva sit rationalis, seu ut alterntra incognitarum, abscipsa scilicet vel ordinata ad nullum (quam sumplicem dignitatem assurgat; ac proinde sit cD. differentia ordina in numeris haberi possit tant ujo fore et curvam in puncto C tangat recta EC, directrici occurrens in E. ajo fere EF intrrallum tangentis, ab orimata FC; sumtum in directrice; fore ad AF B. . secundum quam exponcus ensecundum quem sumtae sunt oodia abscissa ad exponentem 7 seandum quem sumtae sunt dignitates ordinatarum. EF ad talis assumi qualem diximus esse ad AF. juncta osteydendum tantum est junctam AEC tangere curvam in puncto C. nam unde e corverso si EC tangire supponatur sequitur ipsam EF esse qualem diximus alioquii duae rectae eandem curvam in eodem puncto tangent quod absurdum esse dudum ostensum est. Ex assumta autem EC qualem dixinus ductam EC no tangere sic ostendemus; ponatur non esse tangens ergo secubit adhuc alibi _ ut in (C) ducatur ex (C) ordinata (C) C) c sit prioc ea AF sit appelletur X posterior vero A(F) sitque F X, + posita F () earum differentiam A vocari f. ubi si quidem A(F) sumamus autem facilitatis causa calculum casum priorem, quoniam omnia eodem modo differentiam inter zet vel se ent lad yqd ady ut Ponatur hujusmodi rectam it major quam AF erit A(F) aequal X+f. si sit minor erit X- f. Eodem modo ordinata posita y. ahitelligi possunt in posteriore adeoque sumamus A(F) aequal X+ f. ut in figura. vi Eodem modo abscissa prio ordinata erentiat. iqua Setat apeata aequal deonamus jam posita tate erit 1 1. 3 nor quam vi se+ oetut ut scilicet valor ordinatae pure et rationaliter haberi asossit derit. F ad (F) (C) ad Fe ut AFL ad A (F) adqu entenest ad A) E AF, X ad XF5, _CX ve X 4 ad 4 1Xf + si ad X3 + 3Xf + 3Xf + f3 ad Je prout scilicet (. numergs Z ad _ est XI ad X4 + 4XG +6X f +4xβ + etc etc et id est nam vicipio jam o ex hyposkesi ob triongula similia EFC C D(C) erit CD seuf ad B(C) s.d seu ut DF ad FC, seu _ erit fad D ut X ad V ergo diendo x et dividendo ad ad y, ut =f( vel +2Xf + f velt 3 Xf +3X f+ f et 1a ad X vel X vel X Ergo erit + ad X velad X id est naratione constructionem +2Xf quod est absurdum et contra hypothesin debet enim ei esse aqualis quod sic ad X vec ad X: velt 3X25 ad 23 vel+3f ad X ostendo. ob Trianguen similia EFC, CD(C) erit C) ad FC ut CD ad EF, id est antem AE ad EF ad AE, ut Z- D ad Z ex constructione, id est, quia Z. D aequal 1. ut 1 ad Z. adeoque ratio composita ex cD ad EF, et EF ad AE, seu ratio CD ad AE aequalis compositae ex DC) ad FC et 1 ad Z causas exampli in fia. curva aliqui recipoa C(C). divectrice GF, puncto fixo G. abscissa GFaeq X. ordinata FC q. y. to vaeq. 2. et Zaeq. 1. adeoque posito P X2 aeq. y idem esse pod phaeq yx. adinatarm Signitates scilice tal t ad diguitates v obpuntum exponcatem 2 les positis ajo recta mE C (C) quae curvam in duobus punctis Saet C. (C). secet duci non posse, si sit demissa tarum ad punctum ipsi A mlinius num ade seu inter A ex (F) nam eligere possumus, erit A(F) aequat 290