# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068036:0002 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068036:0002?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 18 # Folio 1v, page id 00068036:0002 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068036&page=2 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068036/jpgs/default/00000002.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 73 lines, status machine # Lines: 73 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. dubito an s hoc solo modo succedat, et pute ve ad equationem tCZ+a + at mutandam in infinitam pro a subjlituendo valorem resoluta ipsa im unitates Hin jam diffestentia inter duas diversas _ aequationes ex divers sZ ponatur a et hoc ddo reperiatur ZX possebilo apparebis , et qualis deb ete fa repenti potest per Geometriam communem, labebitus contactum modu inveniendi taxgaem p Circuli et loga rdimicae vel parabolae ot logaathinicae. Unde et habiretur quadratura similiterque et in qua dratura sirculi procedi potest. utique possibilus est ille contactus recta enim vel parabola aliu l sic collocari pofest; ut logarithmicam langa si ab ruo Aequatio deberet est C Talis: a Z + bZ + caequ.0 3b 231 quaeritur quae sit ista curva 7 aequ. y. erit: 1. 4. 27 256. 3125 X + 2bX + X aequ + X + b 4 eX Ebe st 2 quaeritur an tatis aequatio duas habeao radices aequales quaris habet sane sed unam veram salteram facsem nec locum haber 0)citor conta cus curvarum. Sed tantum ordinatae sa divers partibus sumta sunt aequales itaque, si ut coru aequalio b logmilhniae a a- e erti 4a aequationem log acithinicae esse a - y aqu. 0. et e logarithmicam ita secabit. Si sit aequatio aliqua + bZ aequ. 0. ita ut a +bZ+ sit omnium 2- m possibilium maximum quam et ex hac hypot sive aequale a ut 1 solvenda sit intersecttione culi et parabolae, positi im maximo vel etiam minimo. Quod si id maximum in numeris aliquando inveniri possit. Habebitur loganthmice rageus ordinando fiet: bZ + 5Z +_ aequ. 0. fet 2b7 + C aequ. 0. seu xaqu. =c =m sit baequ - 1. et Caequ. 6. fiet: Z aequ. 3. Ergo in equitione 67 + a, si quanab Fom omnium possibilium maxe formula exit minima, erit Z. aequ. 3. Hinc calligs posse videtrretiam generaliter s sit 7i 69 + a. c posito quod sit omniam minimum fer Z aequ. 3. Nam Z2 6Z est omnium mirimam posito 7aequ. 3. et a minus est eit quidem a minor posito Zequ. 3. quamu 7 major sed si sit Z mider quam 31 2 67 magis fat msst sumenda tamet a talis, ut prosito Z mmajore dam 3. quam a mehior X aequ esse X aequ ad