# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068040:0001 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068040:0001?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 22 # Folio 1r, page id 00068040:0001 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068040&page=1 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068040/jpgs/default/00000001.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 76 lines, status machine # Lines: 76 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 1. August 84 in folio so altero, quod est 18 Aput. 1685 Sit curva CC, generata intersectionibus curvarum 1E1F, 2E2F, 3E3F etc. quaerum quaevis a proxima infinite parva ratione differat si curvae 1E.F f 2E2F se secent in 1C, et curvae 2E2F et 3E3F in 2C puncta 1C, et 2F infinite parvo distent intervallo. Manifestum est curvam generatam CC a generante in puncto generationis seu occursus tangi ita curva 2 E2F curvam CC in 1E2C (quae coincidentia intelliguntur) tangit, nam 2E2F secat 1E1F in 1C, et secat 3E3F in 2C, ergo jungit puncta 1C,2C, in curvae generatae quae infinite parvo differunt intervallo, ergo curvam CC tangis Utautem data natura et variatione curvarum generintium habeatur natura curvae generatae itae cdebe ures inprimis x procedit, si curvae illae generantes omnes possint exprimi communi aliqua aequatione ut varient tantum quibusdam literis continue variatis. Exempli causa si EF sint parabolae vocemus A1E, C, et AEE vocemus e + de. F sed A1B vocemus X et 1B1C docemus V. Quaeritur punctum intersectione EC. Aequatio ad parabolam sit gu aequ latus rectum parabolae poatu EIF ponatur esse ec:a, et p eodem modo parabolas 2E2F latus rectum erit ee + rede + dede: a erit ergo pyca si ergo EEBB est axis communis parabolarum et vertices sunt 1E, 2E, ete utique abscissa 1E1B hoc est X - e ducta in latus rectum ee: a aequabitur quadrata 1BiC seu yy 2E eodem modo abscissa seu x - e- de ducta in suae parabolae catue rectum ee 4red C + dede: a dabit quadratum ejusdem ordinatae communis, yy. 2 Unde habemus aequationes uas: ayy aequ xec= e et rursus fes ayy aequ X ee + 2X ede + X dos - e- 2e de-edede-cede redé de quos duos valores aequando fiet: oaey. 2xede xdef-3ede- 3ede- de sen1 et quoniam de est infinite parva, abjectis quadratis et cubis ipsius de reliquisque divisis per ede, fit 2X4-3C aequ.0. seu eaego ZX. quem valorem substituendo in aequ. ayy aego xec -e3 exF. quae est aequatio ad a yy aequ = X - 7X. seu ayy qu 4, X3. itaque curvane c infinitarum illarum parabodarum intersectione genitam est: quae proinde erit parabolocides c quadrato cubica Calculus iste more meo institutus, per e algorithmum differentialum est brenior, nam resumta aequatione communi curvarum generam tium quae est ayu aeqo xec = e, et considerando u X et is ut invariatas, se ut solam variantem, fiet differentialiter s 0 aequ 2Xe = 3ee id est e aego ZX ut supra. si plures essent variantes praeter e deberent tamen ab e pendere aliogit seu cognisci modus variandi reliquaru ex cognitata variatione ipsius e, seu relatio earum ad e alioqui non potert reperiri curva intersectionibus genita vatet etiam quia curva generans generataque se tangunt ducendo tangentem ad illam in puncto communi seu puncto generationis, fore etiam ducere tangentem ad hanc. Quod summo usim erit ad tangentes transcendentium, qui aliter reperiri vix possunt ponamus curvam aliquam generami intersectione infini- tarum parabolocidum, quarum aequatio generalis sit y aqtexte posito h pendere ab e, quae in una quaque paraboloeide est constar Hino tangentem parabolucidis adeaque curvae quaesitae habere facite est sit enim A. y du aego edx. sed difficile est habere intesectionem it amplius y et X e sed h et e sumendae pro variantibus enim ubi nonc Nam do d y, aeququa do: dh:: v: a seu dvaeg. dhv. seu d. y cu ydE ex a dh aequXe de a ergo fiet ah ugoxe xdellieta se ex uet hie simuo sia a. a:: de e seu s aequ 10g. e. uti commnde in hoc casu eomesit De Curvis sunscendentibus vel aliis j tangentiam alia cum linearum concursus immandis ficiem metr =posita EE, de pro pumbdareat HHoc erroneum pid