# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068040:0003 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068040:0003?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 22 # Folio 2r, page id 00068040:0003 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068040&page=3 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068040/jpgs/default/00000003.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 193 lines, status machine # Lines: 193 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 28 puil. 168) _AVVV silineae numero indefinitae AG, (2)(5), RD (GD ita descriptae intelligantur, ut duarum quarumvis proximarum discrimen sit indefinite parvum, iacet d v gratia agereure inter G et (A) (5), item inter AD G, earum interse tunc ex duarum proximarum intersectionibus intelligetur fieri nova curva ita AG et ((G) se secant in C, et (A) (G) atque (AD(GD se secant in (C) def et ita porro curvam autem intersectionibus genitam tangeat curvae generantes in punctis quibus eano curva nova intersectionibus genita C (C) (C) generant, i cum enim curva (A) (C) duobus punctis curvae, rempe C et (C) occurrat, quo indefinite parvo distant intervallo, eam aga necessario tangit. Similiter cn ra ADCB) duobuspunctis (C) et BCD. Itaquline unde oritur Sc videamus, quomodo ex data natura curvarum generantium de puncta concursus seu intersectionis duarum indefinite vicinarum, adeoque punctum curvae generatae, ac proinde et natura hujus curvae. sit Axis communis curvas generantes secans in punctis AA in quo sumatur punctum fixum E. ex puncto intersectionis duarum proximarum generantium, c, (quod idem est punctum curvae generatae) demittatur per pendicularis ordinata CF in axem AF EA. quaeritur gelatio inter EF et FC expressuranaturam curvae generatae CC. Hoc duplici ratione consequilicebit tacue ambae debent eodem, ducere. thaberi potest punctum C ex eo quod curvae AG et (A) (5) se in eo secant , ex eo quod curvae A (C) et C(C) se tangunt partes am ream Et haberi possit deinde videbimus. Res optime intelligetur exemplo Ponamus curvas AG esse parabolas quadraticas seu communes, quae sint ad easdem cquae, verti axemque habeant communem per vertices illos transeuntem. Necesse est autem a cre perticem parabolare habebit latus rectum majus q ab scissr aequali quae verticem suum habet intra alteranus il AC habere latus rectum duar latus rectum parabolae AG sit n et habere latus rectum majus. stes easdem partes cavarum et axem commun hinc x ex natura parabolae AG erit yy aequ h cu rectum parabo tam ut obiter hoc demonstrem cum () sit co fiet: X aequ CC: h- c et yaequhcco: h-c qui valor ipsius y est impossibilis si h minus quam C, et si ponatur haequ. c tunc necessario fieret co quan FC sit y. ra cavitatem AF sit X. at ex natura parabolae (4) (G) erit gy aequ. CX + cco. et coinciderent c aequalia) sed axe coiiciden esse h latus ret majus quam C, ac proinde pro cuma intersectionibus parabolae () (5) sit tpe estet c ex haleuto titas nihilo aequalis seu lateribus rectis existentibus aequalibus, vercicibusque X corpae Cx CX+ECo, hoc est (h X - βX + hco - Bc0 aeq. X si jam ponamus infinite parvum esse discrimen inter duas parabolas, se et proinde β et co esse quantitates infiu ferent non βX aequ. hc0. A et (A) adeoque parabolae AG et (A) (G debet ereo l : β. adeoque y erit h sco: B. Hinc ier si sit co aequ ( aut in qua phurbolarum quantitas Beo infinities infinite parva, et fiet denique et coincidentes contra Hypothes in in casu concursus scribemus h- B, fieta seu si in serie parabolarum vertices A, (2), AD etc. i eodem fferentiis latetiu designabitur inter AG, (A) (G), (VC etc. sint differentiis laterum rectorum parabolarum AG, (A) (G), et itersectione gen intervalla verticum, sint nite pardas evanescet etiam seu in casu concursus erit X aeque abitur hoc modo; describantur parabolae quotcun et (nullo jam amplius concurguum fiet X aq. y aeg. h. in casu concursus, C, et curva quaesita, latera recta diminuuntur, sed harum parabolaum respectu habito, neque enim amplius infinite parvo a se absunt, discrimine) desiguentur ubi ordinata abscissae est aequalis, et curva hoc ita porro, aequalia continua generanda, det modo genita omnes illas parabolas illiinume indefiit quotcunque demum valla, verticum A(A), A) CL parabolarum (A) (G), CADCG) g et est vamlibet in duo tanget quam diximus descript intelligantur in eos ipsii punctis, ni siam intervalla verticum parabolarum, id punctum differentiis, sed eandem semper ad ea rationem vales, sed ejusdem semper rationis assumantur collocatis assumenda erunt in subduplicata ratione ilii). ne constans punctaque autem in parabolis hoc modo in unaquaque harum inter assumtas parabolas non aequalia laterum rectorum cd et β non ae ut ordinata ab illo puncto ad axem pambolae sit ad ubscissam ad intervallum verticum servantia erunt assumenda differentiae inter latera recta quidem ratio ino et β sed contimu assumatur duarum pambolatum metrorum idinatae ritsinatu lineae) ad ordinatam, s ex differentiae para siemat loterit utrum curvac linea CC enim ves verticum distantios semp ps sed ut clmot qubesita brairatu calculoe punctum fixtum, quod nobis offertur et diatis. Cud prescentibus decisant c. enit ecrementis laterum rectorum conea et asyumptotos ab aliquo assumtae alicujus parabolae vertice escet curva interse. axi occurrat, an vero continebitur qui cum sit in axe, et ergo s. sumatur At tandem tata intervalli verticum en fiet infinite parvum ambolarum communi Terit autem eadem opera in hoc casu etiam (A tionum parabolae iti occurrens occurret et axi unctum seu tota intra suum latus rectum cura linea CC continuat BSB(A)C5D prtionalia, sum parabolae AG, in qua sunt intervalla verticum ad parabolae (A) (G), et (A) H latue rectum parabolae (L lateri recto parabolae AG deer incrementa decrementis non eut aequalia sed saltem quaedam relatio potest tamen semper occurrat. Restat ut aequatione exprimamus natiram curvae, cc debet H, ita ut AH sit in ea ratione ad latus rectum H occurret axi ratio sed certa et HF abscissam vocemus n punctum aliquod fixum it H, vel aliud quodcmad psis parlolae AG erit naeque ht x ifferentias laterum tum et ubi curva s suam lyseos peritus facile io eritratio andum ospedu a ejus punsti pam quod in parabola, qm per ipsum curva quaesita ducatur ecta evanescent itque rectum ec evanescet aterar recta absertepe sprituaus, quaecantus aliquod in axe faratoleruu ceurare verticum ejusque ducendous tne sed continue varians estaespter langentem incrementa bscissae sint differentiae laterum intervallaa lineam cujus Est autem y aequ X. Ergo fiet xe A eo casu quo etA aeq H lateri recto n ego 29. seu abscissa semper dupla ordinatae, ergo linea quaesita erit recta, quod video esse verissimum eo autem casu est X aeq. h (quia co aq. B) ergo fiet n aeq. 2X. rectamque CH CLDH C H omnes parabolas praescripto modo collocatas tangere, quia enim semper AFaq. A dem in sinem assumamus in HA + AF, se sen latus rectum, (in casu occursu per CH d HF dupla AF, ergo HC tangens parbolae AC. Assumamus alium casum erit recta qu al eq est autem n aequ lateri seri casu occurse lineae CC) quia ambo latu AF aeq. AH seu latus rectum, tat ceq. FC et haequhfo od a qune lits llus e ti cs i n i linea tangens couum alri quae hac pagina et saequanti recte se habent cont linearum continuis genita est eadem cum linea quae omne serioi lineas ad easdem habentes s à se diffe ta Tollocata ut ea cujus ver tex cadit intra rectum majus