# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068045:0001 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068045:0001?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 27 # Folio 1r, page id 00068045:0001 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068045&page=1 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068045/jpgs/default/00000001.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 102 lines, status machine # Lines: 102 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. An ullima pagina est nova quaedam Methodus iuvestigandi dineau in omnibus punctis salis facientem, ope infinitarum corvanum se intersecrnam prgmustum sit curva paaboa quaesive omnis taleujus Erauscendens reductus est, ad speciales quadhature Mhetraica Screda 1. Aug. 1b5 esudisic amuibus per fiet 2 2∞yrt ita habe lud a quaso i uno tantum puncto praestat. mo hunc mira omnium stranscendentirum cuji notum est eam esse proprietatem ut posilo Axe AB P, er ordinata BC it et perpendiculari PC, sit intervallum in axe BP semper recta constans. seu ut 1B iP, et 2B2 et 3B3P, etc. sint aequades. Quaeritur quomodo investigari possit talis curva, si eam parabolicam esse negliretur et quidem per calculum neum differentialem non difficulter in venitur. sed vellem invenre eam, per constructiones via magis Geometica Assumamus ordine si placet omnes distantias possibiles a puncto fixo A circulos qua secent omnes rectas BC si scclicet quas cunque attingere possunt Exempli causa circulus intervallo AE descr ptu secat oidinatas per 1B. 2B. 3B. 4B ductas in punctis IF. 2F3FC. Ex quibus punctis F (et interm ediis) unum incidit in ipsam parabolam, punram etgo rumbolo est vel 16vet 2F et vel 4F etc.. similiter circulus intervallo A2E descriptus secet in punctis 14. 2H. 3H. 4H. et intermedis. Ex quibus etiam unum debee esse verum Ducantur rectae FP. (nempe IFIB, 2FLP ete) et rectae H psnempe 1H.P. 2H2p.) Ponamus jam duo puncta esse vera ut it et 2H erit 1F2A tangens curvae quaesitae Ergo si iP, F vel 2P2H vel debes conteri est otiam vera perpendicularis ad cumam, debet alterutra poni ad cuqvam perpendiculam ad tangentem, vel potius ut ambae eodem modo tractentur Ponendum est angulum quem d tangens facit ad ista duas rectas esse eundem, ita enim vera perpendicula ris cadit inter utranue, ut LQ. posito 1Fip, A 2H2p Concuraerrin L. st angulos 1F. 2H. esse aequales et angulum q esse rectum. nagr etratryrat ha prpryrat + a l H era quat ita unam s Assumamus jam circulum aliquem sero arbitrio ut EFF et in eo quaeramus punctum verum assumamus in et quod libet punctum, ut 1F, tanquam verum et jungamus cF ip. (nam rossumto puncto 1F datur 1P) unde assumto recta quacunque pro arbitrio, ut it 2H et angulo quocunque . F2s ex puncto 2H ducatur perpendicilaris ad axem veH 2b asumitur 2B2p aequalis datae constanti habebiturqe punctum 2P. jungatur 2H2P. debet ergo punctum it esse tale et anguli .P, F2H, et 2 p2HIF, sint aequales. vel A.F vocetur e. et A1B vocitur X Romitaque calculo investigemus. A.E IFLH vocetur h itr vacetur seu 1B2B vocetur Y. Ang. LF ~ L1F2b aequ L HIF Y. 2h vocesur t AIF est e. et A1B est X. Ergo 1B1F est Sec- Xx ay datur autem angulus ipsius IF2H ad parallelaes .B1F, 2B2H, seu datur ratio IF ad Y2h. seu rad tmo poullatur dari ipsa r et t. potror 2Be H est aequ. 1D1DeC 1B1F + r2H, seu sec- xY + + siet jam ex 1D agatur perpendicularis in 1F2H occunens ei in M. ptet cujus ese haberi potest sed video ponendo rest triaggula PMLH, et 1F 2H esse simlia et ex ip educatur normalis occurre infinite falvas, cranescendib quae calliorum respectu ipsi 1F2H in N. 71B: y :: Y: t. ergo T1B aeg. Yr: F. porro 1Bep aeqo a. ergo T1D aequ. yrit +a et iPN: sIP: t: Y: ergo fiet lP N ergo y 4 at jam ob hiangula 1PMN et 2B et equ a Y anfinite parm sunt, habetu aequatio identica ex qua nihil haberi potest IF N: IB1P seuo seu a : h: r. Ergo IEN orgo ah: Y jam iP M N triman sim. triangulo iF x 2H. seu r: L: h: : 1 PM: MN : 1PN5a y+ at Ergo it M . aqu y + a+ _ Y: seu ip maego yr + at et MN aego y + at 2 t: h sed MN aego yF + at Auferatur N de 1F restabit 1 FM, nempe al= yt-at sed non habemus his opus sufficit nos habere iPM, aequ yt + at. habemus et ip 1F nemyre syy + aa aequ p. datur ergo et ratio ip ad 1p 1F. Ex puncto 2P etiam agatur perpendicularis in 1F2H nempe 2PS. pero 2pV aequ 3+C + at. jam trangula 2PSY et 1FR2A similiu ergo 2ps ad 2PV: 1FR: 1FLH. seu Est bis idertica, nam yrrat 2YS aequ 37 + tF + at. seu yratraat. Es pr si egule atilo IF 2Hago Vrr+ Hta pono 2 p2H est ludor aequ yytryt et aa. cum erquanguli 1BIFpH et 2p EH, cui aequates erunt 15 M . 1F X et 261. 2P EHse 2 Byrgat rytaabe yt +H palun. 1694 Logarichunicum simplicem luro habentur Nota Conmuissqus hic suit error sub fineur qui correctus in et in scheda het uli t