# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068046:0002 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068046:0002?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 28 # Folio 1v, page id 00068046:0002 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068046&page=2 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068046/jpgs/default/00000002.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 82 lines, status machine # Lines: 82 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. specialem recipit (quod possum demonstrare) non vero per Du D. T. theoremata generalem, ut exipsius teccundum on. D. T. Theorematis ibi ostendere susceperam; quananam in mdo festinans et rei certus in modo calculandi nonnihil aberrao probandi per calculum nonnihil aberraverim, quod postea explicabo et corrigam Ated Ad haec Du. D. T. privatim mihi respondit, se Methodum istam non ex meis hansisse, sed in eam proprio marte devenisse: et quod objectionem attineret, se consequentiam illam a Tetragonismis indefinitis ad definitos posse demonstrare instantiam vero meam ex pravo calculo ortum esse. Ad quae quorum nonnulla in Act Decemb. Ego vero fassis sum lubens, Fassus sum (in Act. Decemb. 34. p. 587) si eam consequentiam demonstrare possit, praestiturum quod hactenus nemo, semper tamen subdubitavi, et correcto calculo postea instantiam meam roboravi, de quo posteu Et de p Quo Tantum autem ingenio et caudori du. D F tribuo, ut cum ipsu asserat Quanquam autem ego de ego hanc methodum jam habuerim anta decennium et amplius cum ille per alias plari plani vias incederet, etium not cum cuncuna essemus parisiis, et de tatibus rebus Geometricis creberrime loqueremur, quo tempore ipse per alias plane vias incedebat, mihi vero jam tum familiarissimum esset erat aequationes adhibere indefinitas generales, pro exprimenda natura lineae generatis quaesitae, progressu calculi determinandas, in quo tatus methodi nerui accedente methodi nervus consistit, quod quale quid alibi nuspiam animadverteram ;i attamen candori ejus pariter et ingenio tantum tribuo, ut facile credam vel ipsum per se in haec incidisse, vel saltem non amplius meminisse qua olim occasione talium meditationum semina fuerint jacta; praesertim cum sciam etiam difficiliora ab ipso posse praestam ipsum per se praestitisse et multa praeclara maximique momenti ab ingenio ejus debens posse expectari. orbem eruditum sxpectare in instantiae supradicta Quomam vero cnstanti calculo erratum a me, ut dixi admissum est, quod Dn. Craigius (quis Duo. D. 7 tribuenat (cui ipsum tribuerat) tanquam argumentum, opinor, ad hominem, objecit, ut ipsam Methodum asculum indefinitam refutaret, ideo corrigere ipsum debeo Iuspiciatur Actorum Nun 1684 pag. 236, ubi aequationem gqZ- 8hZ etc. conferendo cum aequatione 447+ baZue bZZ + caZ. e c debent in aequatione posteriori, termini ubi abest Z, extra fructionem positi multiplicari per fractionis ner nominatorem, ut in Utraque aequatione omnes termun carentes litera Z una fractione comprehendantur ponatur et _ b = 1 quod semper fieri potust, et et quia in aequatione prium priore terminus XZ plane abest fiat in posteriore d=0 Dividatur et aequatio prior per 4, et in posteriois seu supposititiae equationis Ractione tam numerator quam nominator perg ita tam ZZ utrobique quam aex in nominare utrobius reperientur; ja tam terminus Z2 utrobique, quam terminus 4XX in numeralo nominatore fractionis utrobique consentient. caetera iu caetera comparando ob terminum q fiet c = 2h: a vb X fiet g = 1: 16 seu 16 ob XF = - 1: ba ob X in nominatore fiet f- -h: ga quod ergo lca qui duo valores non possunt poni consentiantes, quia a et s sunqu datae quantita Ergo h = 8: 6, quod seu 4 quod absarditates n quantitas data oriuntur et aliae ex comparatione continuata ato enim absurditates, num quas persequi non vacat namteraria absurdum ito cuet fit vet Cvel f=0 haec per sequi nece aequ in aequatione posteriore fit= Ahsi intimus nominltoris = Ahh. quo ejus vatore substituto in termino ultiaro numeratoris qui est =0 (quoniam in priore aequatione abest) sit e0 quo et proinde in termino penultimo numeratoris aequationis posterioris qui etiam est =∞ (quia in priore abest) fiet denique CF =0 erro vel c vet f erit =0 quod est contra parto conclusa paulo ante inque eo potissimum Methodum tuam eminere + antequam comparntio instituatur 645 seu sd. a h.8a contra jum conclusa non est