# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068046:0013 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068046:0013?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 28 # Folio 7r, page id 00068046:0013 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068046&page=13 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068046/jpgs/default/00000013.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 127 lines, status machine # Lines: 127 recognised, mean confidence 0.83 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 1. spr rs Iaspiciatur p. 236 anni _ Actorum 1684 udi aequationem 4g7 = 8sZ conferendo et c. conferendo cum aequatione Iuus + caz ec. non debelam numeratores fractiones ut illic jacent statim inter sic conferre. Sed prius etiam in posteriore aequatione _ omnes terminos in quibus ab est Z una fractione complecti. quo facto ita stabunt. Quo facto ita stabunt: 42Z- 8hZ + ∞ et quod su quae (ut fiant commodius et companatio melius instituatur consideretur qXZ obessem psteriore, et proinde d in posteriore fieri = 0. Item b posse semper fieri= denique aequationis posterioris fractione simp tam numerator quam nominator dividantur per a. Et aequatio prionta ub mnre (per 4G divi s ita statit a ita stabit: AAhliChX ( divisper si ata t = ( - XZ + 2bZ) posterior ita dabit: Z2, sae + 8X x EZ1 el ad C+ 12x 1245 aX + 16gX avi x. s g ats tuffex cax cena + 9FFaAKX M +4 laa +4max + 4X) =cn aa a ob terminum N utrobi comparatum fore D16 Et considerando (in numeratore aequatioris prioris duos infinus terminos abesse in aequatione posteriori siet Acl- cen = 0, seu ec= e et ob penultimum fiet 61 enf -0 seu 6ef = cc f est autem g = 16 compucatione instituta ob terminum X erit g-ib et ob terminum X erit f - Comparatione sum et ob X in numeratore erit g= +. et ob terminum X3 erit f = = = et ob ex in nominitore erit m seu B, CCEXL am seu 6+ fa = -8h seu f= = . quae prima est absurdites et ita fiet hL a cum tamen h sit quantitas data, quae proan cujusualor est datus utcunq indefinite, quae prima est comparationis absurditas sed aliae habentur plures, nam ob terminum ultimum nominatiris fit 4l Cn = 4hh. quo t vat illius valore substituto in termino ultimo et genultimo numeritoris aequationis posterioris qui deb siet in atimo 4tss a0 (qui ponendus est aequalis nihilo, quia terminus altimus numeraloris aequasionis prioris, abest, )fiet thhea =0 seu fiet e=0. Et quoniam terminus penultimus numeraloris etiam est aequalis nihilo, fiet 12 ef - 2cCf =0 adeoque fiet S2cet = O. unde e siecesse est vel vel f esse =0 cum tamen alium eorum valorem supra reperimus. itaque letragonisimus generalis in definitus figurae quodeatum sigurae in actis masi egra me propositae hoc modo inveniri non posest, cum tamen omnino desur specialis bet ragonismus totius figursi specialis. Quemadmodum ostendere possum De cartero velim dn. craigium considerare, non statim ad series inffinitas confugiendum esse ocum ea methodus qua ipse pui quadrando utitur in figuris quadra tricibus per summam intervallorum in veniendis, ps ulitur quae revera nimis limitata est) non procedit. Saepe enim dari potest exctus te trugomsmqus per geometriam communem licet ordinata in vinculum _ ingrediatur. Et si vium per series infinitas ad deniqu ad eas quae du D. T. mense Martio sroblemata elegantia quae du D. T. sinpopartio huduanii Act p. 176 proposuit, haec annoto lineam ACF desse quandam ex lineis sinnum semperque rectangulum AH in Gd esse aequale spatre ABacct in fig. 9 si quadralum BC in hu BD _t temper aequale seuxx-arat Xx axix a3 debeat este dato culos este rumbolopdam aequalio est reyy - de nsX 1pray Lix multiplicando et e voctur , et vocetur m et U (+ 2h C = Xdp. du Dbobe XH. Z2 -AB Xd a similiter rem determu Si AD. DB. BC = cubo dato quae desideratur quadralx La- X X quaedul res redit quadraturum seu dy = X: sax brae cujus ordinatae vala est aX livis. per Sax a +X Sahatc c sroma ex A ob uttimum terminum meo calculo differentiali sunt manifesta similiter rem determinare eflanfacite rces est pro uliis posentiis. In genere autem ilata repatione quacunque inter rectas AB, BC, Cd, Ad, DB in fig. g. in dicta fig. 9. invenire lineam, problema est quod coincidit cum inventione quadra turarum. Sed si quis assumet punctum fixum in recti AGa n noti a. t si sit L. quaemitus et propositum data relatione inter LC e CD in venin lineam, hoc atterius naturae problerm est, us solarionem habeo problematis solu- ob terminum fenb C tid itidem habeo BX Bp-91g: dx n fPC = yy + yy allydys dx V= X + ydy: dx Tdy:dx = LHH - gy v = X + Lnn -ry seu X =A. v -(AN -yy AB: PV: Ayibe 3:211 3.2 Sx i = X 3 a PPX=