# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068047:0013 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068047:0013?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 6, 2 # Folio 7r, page id 00068047:0013 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068047&page=13 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068047/jpgs/default/00000013.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 86 lines, status machine # Lines: 86 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. fieri potest, ut sublato X horum duorum relatio inter se invicem fiat altior seu differentiatis irrationatis sicet ipsa cuyque ad X relatio sit differentialis rationalis Et ita mo datur differentiales irrationales vicissim revocandi ad ravales. Si deur eqe cirva Ex lopposita log. ipsius X et ipsius sirab si sit _ h = sdx: Xta et e L s, ax: XFB fiet 6 dc XFa dh = ax = xab de adeoque X+ a I = x+bde. et fit XL bde - a dh, :, dh - de. Quo et fit da = b et per 3, et 6 firt dx = bde = adh + a dh) - a de dh: dh - de seu dx = b- a de. dh: dh- de demae calculus proveniiet si sunxissemus 4 et n unde non mirum, si utriusque calculi resultatum jungendo incidimus in identicam. Unde si plane velimus tollere omnem ipsius x menitionemseu affectione opus erib ex aeq. 7. quaerere adx. Si landa consideremus esse a itaque non poter+ nec absolvi per aquationem inter ordinariam per Xgy, C2. posito h esse datam b per coturum Hypo quia oes ex ordinaris hoc modo datae, non possunt ne intervenicnlibu,s quidem xety bari M bi jam constiterit aequationem nos posse diai ad quadcatur ain rationalem primi dis cuvis quidus, siu ac non esse a sine trans vive seu u asse equotio dfrentule propositam ordinaree inter se ex atam nero quae per qua algeas rationales. sed descendendum esse ad differentias differentiarum idendum nihil ne prosit, si diversas instituamus reductiones ejusdem sit jam dividatur aequ. 1 per y aequationis differentialis ad tentationem sumrationem per partem, Xdy + a ydx + ydy 210, unde xy + a - 1 syax + 2yy = 0 fiet Xdy. Y + adx +, dus = 0 seu ax + y + x 5 ay X. 9= 0 vel dindendo 1perx, per Et interdum componendo dividatur aqu. 1. per Xy, fiet dy dy. y + adx: x + dy: X 0 seu sag:y + a Sax: X + fdy: X 0 fet B) + X a fax y. X + Sagy. x ubi quod si jam contingul, ut per doos modos sel couertendi differentiatem in summatricem desiderentur duo utrobique fuumationes duorum terminorum, qui mutuo simul additi summari possunt; res erit in vadus viam hobebitur solutio, jam una ex multipli parationibus multi Elicata per constantem aubtrarium; fiet ut coefficientes quoque constantesse duo temmni, a eodem quorum unus formatur eu xecu,, ut alter ex y et sun coadditione summabiles ut dy y; axy: X + dyx: y Nam sit dx g. X = d, 5. fiet muc Nam sit b(Xy: X + bsy X: y = d, fiet = max X y + mdu X et fiet b = m, et m = 1 et m - 1 = -1 quod est absundum. Ergo non semper sucudrt negotium quia in aequ. 2. Superest tautum yax, si vellemus ad hibere transformaonem posse muss opinor explicare tam X quam is per Z et v, ut si faciumus XL _ (rt1. 1) ZV et y = (xti. 2) Z v. fiet A ex 7 ax x dert1. 1) ZV + dus (rti 1) QV et yl- Verum hinc video hoc non iscrone mullum quia non possumus explicaves instituere pro successu ita ium determinarem relavem inter a constaba y etro. d Xy X = Exdx yX + abe hydy X +dxxy = 3X Y dx + 2yX dy cu plSi nolimus uti brans formationibus, et nejidum appareat ratio reducendi ad quadraturas descendamus ad quadraturas secundi gradus seu ad ddx; ddy. ot Ubi quidem illud mirem est posse semper tolli tam dy, qua ddus, ut solum restent _ y, illud cuirum est ex trbus indeterminatis X, y ax dy, dax, ddy, semper tolli posse duas. Habemus enim tres aequationes: datam inter X et y et Exidy; novam et dbedu C volumus) X, 3, dx dus lix llg novam diff ex illa factam differentio differenlialem, in qua occurrent X, , albitari et novam fictitiam sem pro mrbituo semiarbitrariam relationem, ex primentem inter sunt ego aequationes data educta) seminititioria si ex educta sollas y per datum, et. si ex 2 lollas y per 1. fiers+). si ex 3 lollas y per 1 fit5) Et quidem hoc mmodo absoluta Guemplo andei Z, d, dez, posilo Zdasri pro arbitiar ex X, y jam ex 4 et 5 tollo ddy fiet 16) in qua solum erunt du _ X, dx, ddx Xay + agax + yag 20 seu y= - ∞ dyqiadx ys Et fiet, ly- aexdus xaaus t qex allx. 2 ada- d quaedam obtinetur aequallio, seu X est totum ab una parte, et y solum ab alia ita statum prima vice obtinemus eductam carentem _y. Jam ponamus ddus =0 quae est semi arbitrariarum simplicissuma fiet et ex aeq. 3 fiet a axdus - 2a dxdy + sy -ad dy + adx + ax dy dax, quam equa– utamur: tionem dividamus per du, fiet = 2a xdy + ds ) C4 -a ra F ax dx, et datur du absolute posito SN+ x tax ddx ddue = 0 seu fit dy L C + axddx + 2a+ x. seu y - 2a+1 in progressione Arithmetica punde est si ) sint porgressionis Arthmelicae id est in curva quaesitque si y assumantur oritur aeq. 4) prodititur issius y valor absolutus seu purus. si corleremu X pqex aeqere ope ut sit quae at x -y + aytxids fieret paridx dyrdus a da - aytax + aay lax. du et ddx vocando Lo, siet a +t odu + sit dx: dy = v: a, seu et ddx 2) dyaV: a (quia per ady = 0) fiet ex aeq. 10 per 12 et 13 fiet: =a si dis v. a dud du2 dyv:a Cydyave ba ita quod memorabile est novar cotineinus, seuperque adeo obtrnere possimus aequadem defferenti ifferentiate aequationis n gradus ex differentio differentialibus fabricatum nempe B ari duvia dy + du 2. ads v. a- aydys duv: araaye p B et dren seu fiet C4o - d fv + ds v: a + dis dv - ydydo + vy (Ag v. sin fit dy. y = ax, 1 +V: D- vF v.a +1 Vit feliciter hoc casu evenit, ut tali methodo habeatur exitus. Nam aequ. i pendet a quadraturis pa veio soluta ag. 15 seu reperta relatione inter v et y per quadraturaqe dabtur relatio inter x et y peraequ. 12 etiam riplibelis espmams ep videndi sed hic sucressus non semper habebitur