# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068052:0030 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068052:0030?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 6, 7 # Folio 15v, page id 00068052:0030 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 16r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068052&page=30 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068052/jpgs/default/00000030.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 73 lines, status machine # Lines: 73 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Jam porro si duae sint quantitotes variantes, seu crescentes una L. altera M, q illa continue crescens haec continue decrescens, illa incipiens a nihilo, haec ab infinito sit q( aL: L: -dor. a) eaedem sintque crementorum ad quantitites na ea adeo utrobius rationes eadem eront quantitates sibi mutio recisroce proportionales Sit enim L = AA: M fiet at = -AAd M: M. sed AA = M L. L = AA: M dL = - 4A dM: MA erunt quantitates sibi mutio reciproce proportionales Nam sit L AA: M (posito A constante) fit aL = = AA am: MM et MM = MAA: L. Ergo dL = et AA = MC. Ergo aL = M L am: mon se L: L = dM: M. Si ergo arcus sint L, rationes vecd incrementorum seu ordinatae ad subtangentem, sint M, sient ipse L ipsis M reciproce prportionales, adeoque dabitur quaedam copctum reciproce propribionales ipsis B: B7. seu dabitur quaedam constans a quo sit ad arcum AC, ut ei TB ad BC seu arcus erunt propor tionales ipsis TB: BC, seu dabitur quaedam constans a, ita sulut sit AC ad a, ut YB ad BC ita et prodit aequalio Saxttu: a = dx: dy et assumendo du constantes, fit (13 Idx + di: a = ddx. dy 5 seu ax +du: aa = ddx: dus seu (20 12 +(2) ex dy + dus = aa dax. et dy + dx dy + + dX = aa dax +. de nondum Seu dy + +x = vaa adx + dx quae res tamen, id exitum ducit (24 Res tamen procedit,, jungendo aequationes 19 et 2, nam An sic. ex aq. 2. per 19 fit: y - Xa: (sax raj = Sy tdx + dys: Soaa rdus (26 seu D y (Sax + dut = xa = sy san+de. adeoque fit yotr + dy) + sax + dgt dy = adx = (y fdx+dx). Et ita redit nobis aequatio ig notando quidem veritatis indicio sed nullo fructi. Conferendo Ex aeg. 19 manifestum est esse Sstx dy: dx quantitaler 20 constantem seu = a. Ergo eb jam ex aeg. Q est: y 29) d. dy: dx: dyida = dx + dy: sid x r aus ds: dx Ergo ex 29 per 24 fit -dy. dx: duax = Sda dy: a a Unde redit dy. d = s x rly: a iaque nihil hinc novi Redeamus ergo ad aeq. 20 per cumpendium Soax + = p et set C an. et fel nddn = dx ddx + ay dag. Et ponendo dais seu dus esse seu matum per y erse sequabilem, fit: du ddm dx dax. sele quam Edx+ ss iurgendo cum aeq. 20. fit (an) dan = ex (Andy: a adeoque sadn sax dy: a, ubi videndum constantes et du = dy. itaque in non incipese a minimo siu sed à dy constante ex eq. 1b, dy +. du = Xdy: a seu dyt Saxa dy Xdy: a seu de +ds= dus ar: aa seu fiet mnor ipsa d dx = Xx du () X R: na vit dx: di = - a : aa = 1 =) XX = 1aX + aa = ac: aa Ergo dy = adx: YXX-2aX Sed hoc absurdum est. Aos cum quantilas SXX- rax sit impossibilis. iis casibus, ubi X minor quam 2a, id est ab initio adeoque non posset incipere. Aa edic caltum atum itaque an invertendum erit potius? ut scribamus dn-dy= kdy:a Et ita faciendum esse 19 = dy = 0, quid consentit cum ex aeq. 27. quod verum esse scimus, quia intro est sapta du = dn = sat ad vera est igitur sequ. 27. Hinc ex 27. et 21 fit dx + dy = 8 (.5y +a: aa A dx = X + raxtaa - aa dus: aa 231a. 1a2t2a ) adeoque dy = adx: Prax + X quodsi faciamus _a +X = Z seu X - Z a fiet dy = adz. +Zquaa Cujus aequationis 29 vel 31 ope solutum est problema. Et res redit ad quadraturam, curvae cuis aequatio est: coedZZ a + aa coco seu C 2aXcoco + XNC0 a an dn et X simul incipiant a Et quidem cum x est infinite parva etiu dx est infinities = an n: Laatum fietque video, cum enim initio sit X = dx; et rursus initio dx sit ipsis dy et da, incomparabilis fie f von da