# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068085:0008 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068085:0008?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 14 # Folio 4v, page id 00068085:0008 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068085&page=8 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068085/jpgs/default/00000008.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 107 lines, status machine # Lines: 107 recognised, mean confidence 0.86 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. EA et alia Metnodus, quae tamen in effectu, non videtur multum differre; etsi calculus in fallor sit copendiosi; imo dpreliendo esse ad irgendos (inones multo aptiorem i a prione e quidem valore sunum undo consentit cu sit 1d 9G + n9+m escentiant Liyy 1 d,1. 7 + dio =o sit data Y0 e L 10 calculo priore sit 10+ 1y + 12yy =0 aequatio ad curvam quadralinem, cujus ordinatays; sit dy. d- C Eiudiferentialis + dio + d1. y + d12. yy =0 sit data 20 + 21 e + 22 ee =0 aequatio ad curum quadrandam cujus ordinata e abscissa X. ope aequationum 3 et 4 tollatur C. Ex aeq. 3 est C= d td10 + duy +di2. yy, : i1 + 2.12y oblegem homogeneotum 11202, et, meliuseri quem valorem substitendo in aeq. 4 fiet: 111. 1H20 + (2)1.11. 12. 20y + 2. 122120y prolege homogcacou o usu urcusuo si (- d10. 1. 11. 21 = d11. 1. 11. 21 = c12. 1. 11. 21. = 410. 2.12. 21 = dII. 2.12. 24. d12. 2.12. 91y a et 0+ du. 9. + dir. yy et ciphrae dentrae. eiam niftam + dio dio. 22 H(2) d10. d11. 22 +() d10. d12. 22 L du. di. 22 +icl 11. c 12. 2 a1L d 2X2y dio. 2121 + d1 2. Nyyrop 2M y deos. 11 + du. 1. 11 a + d12. 1. 120 Haec aeg. 5 coincidlit cam aeg. 1, itat Et si aeg. 5 sit altior quam aeq. 1. debet ila haec multiplicari per generalem, et tunc institui comparabio. Sed si _ 12 sit constans seo si d12 =0. res fit facilior, et ex5 fiet et in aeq. 5 connescunt termini y, er y, et terminus V erit 42, 12. 212. 20 Y et fit 182. 12. 2. 12. 20 - 411. 2. 12. 21 F d11. d11. 22 = 12 quia ergo 12 est constans ideo datur di et valo ejus debet esse rationalis, quod an praestari possunt 20, 21, 22 palebit. Et hoc est generale pro omnibus squa– tionibus ubi e non assugit ultra et; abi et X est extra irrationales: licet x non sit extra fractones. adeoque li unde potest 12 assiumi ratio nalis silva generalitate , et 22 etiam erib constans. Et canonem habebimus tarem sit aequatio rorret ee = 0, ubi e sit ordinata, at 20, et 21, continant abscissam X, ut cunque, modo rationaliter. dico, ut linea sit qua rabilis tebere L2i - 4. 20H esse rationalem. Nam quadratriX erit hujus forma 10 + 1y + gy = 0 posito 10, et 11 esse rationales continentes X. Nam etsi yy haberet coefficientem, tolli aamen inde pt divisione et faciet tantum ut 10 et 11 sint fractae, quod hic non obstat. jam d fit si 1 rationalis, etiam diI est rationalis. Reperitur vero d it = Y2c- 4. 2048+ 21 ergo S21 - 9. 20n debet esse rationalis qui est canon egreginsus innumera atique lineas abscindens. porro valorem ipsius dic esse qualem diximus, sic patet posito 12 = 1 et 22 - 1. ut quod semper salva generalitate fieri posse dixium modo non integros, sed tantum rationale, quoramus) tunc ex aeq. 6. fit. di - 2 2 d11 + 4. 20 = 1 Ergo du = 21 + N21- 4. 20 +i F superess valor ipsius 10, et quidem comparando terminum habentem y in aegg. 1 et 5. positoque n eerresse 1. fit Ht = 4. A1. 20 - 11 dot. 21 - 2 dio. 21 + 2dod sed relactis tacmen ob legem homogeneorim 4. 11. 12. 20 = 11 d11 21 = vel 2d10. 12. 21 + 2d0 d122 = 111222 unde havetur dio nempe d1o =4. 11. 12. 20 + (11d11 21 +hor : a dec. 22 2n sd ex conparatione terminorum absolutorum fit do = 1 12. 22 uvre, nona aequatio tadigens extractione e nempe 410 = 11. 2 de 4 Hinc sequitur hunc valotem ipsius dio esse quantitatem summabilem adq quod si non succedit, res est impossibilis. Unde hoc modo inferior gram, supponit superiorem aradus superior e, supponit inferiorem e am valor ipsius dio inveritus inseratuer in aeq. quo restat ex com paratione absolutorum, sclict CH 10. 12. 22 = 112. 20 - 110. 11. 21 + d10. 22 et filt: +10. n. 12 p act 2 - 1012. 21 4. duvr2 12. 21 + 1 o. 116. 11. 1,- 26 214u 31M2 4uaero tr.ndu a 2u dua 42y t UviEp 12 + 15 di. 21. 22 +2. 11 1L. 12 21. 22 +11. 12.22. diferentieum Unde habetur valor ipsiu 10. +3 11.12. 21. 21 ssibit ier ie Nam ex cag. 12 moulicet ducere differentia dd10) quod non servit s est tregulaniter) contam an casu, ubi 10 est inteque nam sint ad legem 1= _ du - 2 21 d 1 14 20) posita 12 = 1 et 22 =1 = t2i - 4. 20 +21 =quod si ressuccedat, non satis est, sed val ste ad huc praeterea debet esse summabilu habemus seterminationis duas pro 11 scripsi 11. 12. 22. ad implendam utiam formatem et virtualem es um antinler Quids hanc atlet hodiaqe applicui Interim habemus sic determinatia oo 3 10y+1 Pay + Limomo 7 26+ 3t i ex 201 3 Applicemus hanc Metfrodum curipsitatis grati d10. 30Y + di1. 30=0. ubi ser ubi si sit, 10 constans sieret 11 = 10 f20. 30, et ita nihil lucramur; sed redimus in orbeni coruyo ndn sed si ponamus et siol 38 = 10: 410. seu opo 4: 10 = 1: 30; et 11 2 d 11. 30 - 10 en e ret 5tit ta eres transiendens si omnes sunt intigri si 1 esset constans foret 1 = =10. 20 ergo 10 = C: 20 et i = - C. Et oporteret esse cd L. d1: 20. 30 = 1. 20: tu tem Epq. 5 fit 410. 30= 10 (pro5). si 30 esset constans foret dio pro portionalis ipsi 10. unde 10 foret inventa e datur autem 20: 30 = v et ra seu 30 = 20: v et het Y d1: 20. 20 V seu prs, 20 ponendo 1: H. fie tedh: nt = X s ut 30 pet 1 esser non subesse deberet Mor calculi. Iaterim hoc consideratu diguum, quia I costans salva generalitate constantas, quod itidem fagere licet, fieret dio prop. ipsi 10, seu e 10 ut a et 11 = - 10. 20. Ergo r 10 = C: 24 sen 11 = - c) ergo C: 20 ut a seu manet generalitas quod ommes sint intessri. fict: 10= do. 3o et A6L duod30 + ddo. 30 se odaaots dde droda 0 radio d30 +d Et ita conti nuttur calculus doncc cefsent diss ponatur diferentia ipsiu 0 evanescer, tum per regressum omnes tollentur differentalis a c0. calculo simplicas subst e e fierent propestionis Geometricae seu tutionis, nulla adhibita implicata quod egregium. si it fit 10 odro =logoddzor iodho-odzoe + d10 36 +03o 8113010-jodyo et d310.307 = 10 - 3. 10d30 + 2. 10 d30 - 10. 30 dd 30. Iba ie que i aiait sicetia pogressiv. Et ita apparebit re i i uni sitlist