# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068086:0006 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068086:0006?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 15 # Folio 3v, page id 00068086:0006 # Scan: The same scan is also registered as fol. 4r; its text is given once, here. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068086&page=6 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068086/jpgs/default/00000006.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 199 lines, status machine # Lines: 199 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Sed reversus in Galliam sum Geometri extrecto interm functo Gminentissimo Electore Moguntino, cujus gratia Moguntiaru affobhaeserat, jam libemior hortante Hugenio coepit tractare Analysin Cartesii (antea vix eminus salutatam) et P in Geometriam quadraturarum nonul no nihil introduceretur Gregonium a S. Vincentio, et detonvillai (id est pascalii) libellum conculuit. porro ex uno quodam enxemplo dettonvillaei lux ei subito oborta est, quam ipse pascalius (quod mireris) inde non hauserat. Nam dum ille demonstrat Theorema Archimedeum de. dimensione superficiet sphaerae aut ejus partium mensuranda, utitur methodo, ex qua omnis figura pigurae solidi solidi rolatione circa axem aliquem descripti superficies ad proportionalem quadraturam figuraer plana, revocari potest. NTal enim sibi paravit theorema generale inter od curvans interceptae inter axem et curvan,, ordinatim et normaliter. ad axem orcinatin normaliter ondinatim applicatae ad axem, dant figuram momentis curvae ex axe proportionalem Id cum monstrassetu Hugenio, valde sobavit, fassusque est, hujus ipsius theorematis se ope superficiem. Convidis parabolici, aliurumque figuaarum, hujusmodi superficierum in opere deHforlogio seoscellatorio sine demonstratione positarum, reperisse. His noster excitatus, animadversa foecunditate harum meditationum, cum antea infinite parvu tantum ut intervalla ordinatarum favalleriano more considerasset, si opus productae semper posse Triungula assigna bilia. Itaque magnam His ita in chartam necep repertis magnam vim tunc vili fheorematum (ex quibus multa erant non inebyantia) in chartam conjecil, dugrum classium. Sam enim pendebatb issignabilibus x quantitatibus assignabilivus, ad nodum Gregorii a SVi Geometriam provehebat, sed haec postea prosequi neglexit, postquam ducere ex vertice ducere perpendiculares ducere in tangentes punctorum, solebant Germetrae fguras resolvere per parat in rectangula per parallelas ordinatim ductas. ipse oblata forte occasione cogitavit resolvet hos tangens ipsius cumae in Y, secet in T et B. et in eam ex A agatur normalis AN, manifestum est snto triangulum Elementare A1Y2Y, aequari dimidio rectangulo sub elemento curoa 1Y2Y, et sub ipsa AN. ducatur. jam triangulum characterissicum supra dictum 1YD2Y cujus hypotenusa sit portio fungentis vel elementum arcus, latera sint parallela axi et coaxi patet ob triangula similia ANB et iYD 2Y fore Y2Y: 1Yd = AB: A N s seu AF AB. 1YD vel AB. 1XEX = AN. 1Y LY = (per supradicta) duplo triangulo A1YAY. Itaque si AB tra quaevis AB transtata intelligatur XY, ussi opus productam, ita ut in hac sumatur AZ, fiet inde Triloreum AX Z A, aequale duplo segmenti ArtiFA. AYVA, comprehensi recta AY, et arco AVY. Atque ita habentur quas vocaverat, figuras segmentorum, se segmentis proportionales. idem similis methodus procedit, cum punctum A sumitur extra curram, et tunc hac methodo, habetur Milineum sectoribus propsitionalia ex puncto illo concursus abscissis. Quin etsi rectae concurrant, non eo minus hac ratione utilia Theoremata formabuntur Figuram segmentorum et in circulo quidem. Quae quidem circulum secat indecprditlinea quaecG ubi si punctam A ponatur in initio quadrantis AYq curva AZZZ 1 4 ph. F1fZh Curva sucabit circulum in Z in extrema fine quadrantis Z, atque inde descendens fiet basi is alterum extrem tiameter torma diametra basi BP (normali ad diametrum In Triangula per rectas in unum punctum concurrentes, dispexitque quomodo aliquid novi pmicntum, seu at hodre et curvan Asymptodam Aq AZ QZ et c. comprehensa aequabitur circulo circadiametrum AB. Sed ut ad rem veniamus longitudinis, nter anem AB basin BD et asymptotam lineam et YX, YZ, tangens TBY perpendicularis PYA Exponiere tamen hoc loco, non inutile t, ut appareat, quibus gradibus cui litulum fecerat. Haec nova nobis in quo quadraturam Circuli, sectionem de prehendit, sed observavit autorem expuncto quodam in Axe dato aliquid inde commode duci posset. Sit fig. 2. Licea AY idem eticm aisselulus est Mettrodo transcmtationum quum atris m nisi qram tuus tua disaburgio transarisibum rigentes normales, coabscisae AX, AG: coorduatae animadvertit eandem Methodum non tantum ab Hugenio Wallisio rorenno javenes qui vellent afsurgere qui adhuc tirones in recondita Geometria, Parisis egit Seibnitius. Sed _Anno 1674 incidit in Arithmeticum Ilum celebrem detragonismum. quod qua ratione factum sit expmere operae pretium erit. Erat quidam semigeometra parisiis, qui libellum ediderat Aeguli, aliaque hujusmodi reperisse sibi videbatur, judiciumque nostri postulabat. Examinans ille Cibellum facile quidem paratdgismum non in lineam sed in curvam ntquam ordinatim tangunt) = ponantur sunto enim AX AZ pondi– Filis _ triangula simulia 1Y D2Y, et Heuratio sed etiam a jacobo Gregorio, et Barrovio usur pata fuesse ad majora sit perventum, es ut e etiam velut manu ducantur, Ectum setue haec Anno domini 1673 et parte, Anni oalntes AY quot lobit, ducatus et Axis quicuue AC, ejque nomalysA AB in altero ext.emo B) asymptota et tamen tota figura infinita latitudia duratur, AX1 AX parallula EF, eui tangens subtangentia les XT, ZC er Htonorat fabrii more non cavallerii tantum sed et Gregorii a s. Vincentio, et dettonvilla Guldini et dettonvillaei, fraactatis, pars vero pendebat ab inassignabilibus, multoque longius altius assurgere optant sed persequi hujus loci non est. Sufficit nostro sscopo considerare 1Y D .Y, cujus latera D. Y, D2Y aequalia phi s 1XIX, 1Z Z cujus tatera essent portiones coordinatarum,, et portio tangentis eaque tertium latus Y 2Y esset portio tangentis commentus est driangulum, quod volavit chargeterissisum e imassignabili (seu infinite parvo) exhibari posse quantum re subnornales XP Ariti id agiturut eiu t fiat e FAB, YZB YXP, NZY FAP; FHS Hinc verbigratia ob Triangula similia 1YD2Y, 1Y 2XB ft RY. (Yd = 2Y2X2Y.V id est perperdicularis P2Y applintaum lum trilines AXZY omnes li- Xp) = con sumtuentur diniu ducatur EF praleta normalis 51 H. aliaque hujus modiptura si lubet: tauid est complemea quod duple segmenso hausam inde 1- Xx = 1 X (rZ uode rursus CK gt YZ. Api Ax equ Tangens C XY YZD TAB; YDseu 1X2X elementum axis, aequoituor ipsi oihatae 2Y. V app ordi ductae in 1Y2Y est momento elemem estendimus aequale fiet Y2Y: 2Yd = TSI: SIH, seu 5IH. Y2Y = T5I. 2Y D. id est constans s dacta in Elementum lurae 1Y2Y aequatur ipsi 75I ductae plana orta ex ipsis F5) ordinatim applicatis ad AZ in Z, aequatur unde fit X = 2Z:, 1+ 23 t y L23:9 ZZ+ Ha taenum opus est san ita rursius d tantum opus est ummari rationales. Nova haec i posito radio _ et AX et A vel BZ, X. nt AB el XE fiet 27Z X = 2YZ4:, 1r + ZZ X = 272. 1+ 23 rectangulo sub curva in rectam extenta et constante HSI. Sic etiam ob triangula similia 1Yd 2Y et LY2X P, sit IYDNY NB. DY = 2Y2X: 2XP atque adeo 2X P. 1YD = 2YX. D2Y, seu subperpendiculares 27 P, ordinatin applicatae ad axem seu ad 1Yd vel 1X2X, aequantur ordinatis 2X X 272X ld suas dis insuas ti in sua Elementa deV ordinatim ductis, sed summa Rectar e inde a nihilo crescentem in sua Elementa ducta es conficiunt rectangulum, ut si ponaturEG trinnea triangulum esto enim semper AZ = ZL, fiet rellangulum AZL. et quod est dimidium quadrati AZ itaque summa ipsarum supperpendicularium axi p ita, figura orta ex per subperpendicularibus ordinatim, et perpendiculariter axi applicalis semper aequatur dimidio quadrato ordinatae. Et proinde, data figura quadranda meditatione habemus, reductionem ad quadraturas planas superficierum rotatione genilarum, et extens rectificationer curvarum; seds et simul ipsas spuo guatro vies erea porertat utins statius apparuit qua methodo s Nicolans Mercator dederat Aritm Arithmeticum Hyperbolae setragonismum, per seuem infinitam, etiam circuli dari dividendo per 11ZZ, _ ille divisit per 1 + Z sollata asguimetria et dividendo per 1+ZZ, ut ille diviserat per 1+G. Ita sugrestio illa puta qua Et mox invenitetheorem generale pro dimensione figurae conicae centrum habentis. Nempe sector comprehensus arcu sectionis conicae a vertice incipiente, et rectis excentio ad estis extrema ductis, aequatur rectangulo sub recta sub semilatere transverso, et recta + FL F+ : C + L, (7+ etc posito t esse portionem tangentis in vertice, interceptam domert et uniatem esse quadratum a semiaxe conjugato esse untatem (seu quaeritur figura cujus subperperdiculares aequentur ordinatis, figurae dalae, ea erit summetrix figuraess datae quadratiix. Atque ita exhas fucillima, summa autem ipsarum X + est triliacum ABZA verticent tangentem alterius extremi interceptam, et rectangulum Pceterum patis hinc etiam pesiabesne orote proinde planum figura fiat y = +1 + XZ Herotone restangulum sub dimidiis lateribus recto et transverso pisse itat, et + significare + in Hyperbola, sed circulo et Ellipsi. Unde etiam posito quadrato diametri fielat Circulus ( 1 - + = - L + 1 = 1 4 etc. Hoc indentum cum noster Hugenio monstrasset et demonstra sum demonstrativne ostendisset maifice ille applansit atquee et literis et cum remitteret dissertationem, literes adjunctus dixit, id inventum semper memorabile apud Geometras futurum, et spem inde nasci, posse aliquando ad solutionem generalem perveniri; nempe aut exhibendo verum vatorem aut e demonstrando impossibilitatem in quantitatibus receptis Nempe et e et omnes tins neque ipse, nec invenlor neque alius quisquam parisus, quod constet aliquud deiebus ta magnitudinem Circuli exhibente, (quas Nerotono et Gregorio quipotennt Y cogitatas possea constililip qui quam fando autterat. Certe, epatessiat. Itaque hac puna vice Circulum serei, quantitatum non Augenius ejus Epistola... rationalium exacte aequalem demonstratum credidit. Idem (vel ipsius Hugenii harum rerum peritissimi festimani fretus) credidis inventor atque ideo Epistoram illam ad oldenturgum senit, quasu adtersunt ipsi coidere, aqu r paerus ponentum hisurae laceide Hnorati Fabri synopsin Geometricam = +1 472 4225 1I2 Tante multos antos l.Nax in 27G seu 1Z 2Z elementum con coubscissa pendie e HS TADN TA IX =YD (ex natura circulis est Ex natura circuli etAB = YB, et AN= YA AX. Ea sines similia sunt triangula =AANB et YXB, et fiet AD: AN Z YC: YX seu AD fiet AD pX: sElX - XX) qu AB 7 9 H, 2a -X = Z aax = 297Z- x louitiru a can t