# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068086:0011 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068086:0011?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 15 # Folio 6r, page id 00068086:0011 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068086&page=11 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068086/jpgs/default/00000011.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 100 lines, status machine # Lines: 100 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ut scilicet summatiix serres numerica reperi possit; prosecutus tamen hanc ipsam Analysin generaliter invenit per posse inveniri seriem summatricem, vel rem reduri ad series quales sum summandum numerum vest 1 vel 1 vel L terminorum fractorum simplicium non nisisppostis quadraturis X qui nondum (nisi suppositis quadraturis) habentur; etsi hobbeantur summationes terminorum minus (in speciems simplicium, erul x x + aut X31p XI nuns osis itaque possunt, sed nondum compendiose satis; in termins vates infinito agatur, omnino et sumnar non possunt x, quia tota series infinta infiniti talis terminorum dumeri est quantibus hofinita at si de numero termins quall sed L ete non summari possunt, eu sed termini numero infiniti quales vel 3, etsi farient quantit conficiant quanlilatem finitam, tamen hactenus summari non possunt, nisi X suppositis quadraturis. Invenie eteame lua cileu Exbet itaque invent si sit sertet exponantur numeri itaque jam A. d. 1682 observavit, mense secundo Actorum Lipsiensium oservavit, si exponantur numeri 13, 3. 5, 3.7, 7.9, 9. U etc seu 3, 15, 35, 63, 49 eta, atqe inde fiat series fractiorum etc. in infixit. non nisi L, sed si inde numeri excerpantur 3 + 5 + 55 + E descendentem componere 2 expremere magnitudinem per saltum. ) = + L + L + etc. Eqonr scmidento c semicirculi cujus diametri quadratum est 1. Nempe sit X = 1vol 2 vel 3 etc Terminus seriei + + L etc est ap+ x +3 queeitur trminus seriei summaticis. Tentetur simplicissima ratione, an possit habere hanc formam erit L = bxac bx+b +C IbXX +bbx +bC + 2bCX +CC quas duas formntas idest tificando fit bb = se b = 2 eb = 1 ergo e = bb + 2bc =8 seu 4 + 4c = 8 vet c = 1 Et tandem bC +CC = 3 sen Z quod puccedit. Ergo terminus seriei summateriae est et 1.2 vel 4X +2 2X+ 1 sunt autem 4X +2 imparium dupli H Abqe hic erat calculus differentialis nmereus numetici sperimenfus etiam obstrutiora Atue haec di satculi diferentialis numerici facalia aporuere idem tor 4XX+ 8X+3 specimta oculos autori i apuere, ut eadem generaliter animadvertorit, omnem seriem s vel senem vel figuram, cujus proprietas pendet a duobus teminis seriei, vel a duobus punctis nerale vel punctis lineae posse redii ad equationem intervenientibus differenties ra ut eam serien vel fi diferentia primi gradus,et cujus proprietas pendet a tut trebus terminis Tucile autem animadvertit nostet calculum mirum, disferentialem in sins figuris esse inc in modum facilem prae eo facitiorem quam in numeris, quia ibi eva differenti exercetur, quia in calculo figuris differentiae sunt differentil etis diftrentibus comparari non possunt, quatres autem 2 e Fatus etiam eaActis rnditorum Lipsiensibus ostendit, semper que nunc tractare muib affinet Calculum o a leti aliquem etiau uidit modum i humericaes trada quando Varians cadit in ipsum exponentem. ut in progressione geometrica, ubi posita radice terminus est X b positi istentibqe esse numeris naturalibuus Cojs Ergo terminus seriei differtutialis erit +1 b = B (b - 1) unde manifestum ipsam seriem differentialem datre glometricae esse etiam deometriam datae proportionaem. Unde summa progres sionit Geometricae habetur