# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068086:0018
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068086:0018?run=73
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 15
# Folio 9v, page id 00068086:0018
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068086&page=18
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068086/jpgs/default/00000018.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 57 lines, status machine
# Lines: 57 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Qua ratione
aemamdum autem autor paulatim in h has
cogitationes devenerit, prolixius exponi fortasse
quibusdam non injucundum erit. ille in prime aetatis
flore studio historiarum et jurisprudentiae innato quodam gemo
meditationes profundiores adjunxerat, et  puer adhuc
numerorum propuetatibus delectabatur; et adhuc suer et adine sub magistiis
Logicam ipsam ad parem arithmeticae certitudinem transferret
conabatur. Observaverat aliquando ex prima figura deduci
posse secundam et tertiam, non adhibitis conversionibus,
seds(quae ipsae demonstratione indigere ei videbantur)
sed solo adhibito principio contradictionis. Conversiones autem
ipsas demonstrari posse ope figurae secundae et tertiae, adhibitis
propositionibus identicis; ac tum demum demonstrata jam
conversione ejus ope etiam demonstrari posse figuram quartam;
eumque adeo esse prioribus indirectiorem. Hanc autem vim
propo veritatum identicarum maxime mirabatur eae enimnam
vulgo videntur esse nugatoria etinutiles. Sed possa
animadvertit totam Arithmebicam et Geometriam veritatib
ex veritatibus identicis nasci. Ut autem quae diximus intelligantur
etiam meditationes illas Logicas paucis alt exponere
placet, etsi a proposito alienae videri possint.
A Nempe assumtis (instar postulati nunc quidem
vel Axiomatis si mavis) Syllogismis primae figurae  ope identicarum
hnc demonstrabat consequentias quasdam quae vulgo
habentur L60Nop1 50I seu a Syllogirmis independentes.
B es
Talis est hac Omne  es B. Ergo  quoddam  est B
quam ita demonstrabat tali syllogismo primaetigurae in modo darii:
figurae: Omne A est B. Quoddam et A est A. Ergo Q vadiam Aest B. Conversionem su con sequentiam Conversionis
Conversienem Omne A est B, ergo quoddam B est A, demonstrabat
talem
tali syllegismo tertiae figurae in modo darapti: Omne A est B.
am B est B, ergo Quoddam B est A.
et generaliter omnes veritates a ratione pendentes
indemonstrabiles, esse identicas; quae conbinatae cum
definitionibus producant veritates derivatas. th
_. Hujusque antthyseos elegans exemplum dabat in Demonstratione
heorematis, quod totum sit magis parte. quae tali fiebat
syllogismro Quicquid at ubi assumebat tantum hoc definitionem
majoris et minoris, ut scilicet minus sit quod alterius (majoris)
parti aeqlest aequale est, et axioma identicum unumjuoique sibi
ipsi aequale est. Unde syllogismus: Quicquid alterius parti aequale est
ipsi id illo minus est (ex def. ) pars alterius (totius) parti aequalis est
nempe sibi) Ergo pars toto (per axioaident.) Ergo pars
bto ninor est 2. E. d. Ex hoc autem axiomate,  quodlibet
intertam
sibi ipsi aequale est, seu A = A.  inferebat A = A = 0
per definitionem seu explicationem signi -. Nam si in
Aconsequentia sbulter natitis
V. K.s
t
S. N est 2
omneA est B
Omnem est B
e
9. A est B