# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068086:0025 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068086:0025?run=73 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 15 # Folio 13r, page id 00068086:0025 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068086&page=25 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068086/jpgs/default/00000025.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73, 2026-08-27T15:28:38Z — 53 lines, status machine # Lines: 53 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. series seriet inveniri posset differentialis. Esto seniei terminas quivis Y. ponoba X esse numeros progri ordinates seu progressionis Arithmeticae, quos nunc considerabinus anquam bases. Et et differentiam constantem, vecabat dx Hinc Si y sit x erit ious Tegminum Seriei datae una generali nota apprllabat y, et terminum, respondentem seriei differentialis a ppellabat dus Terminum ordinalem seu progressionis Arithmeticae, ex quo explicandus est valor ipsius y vocabat X; et differentia progressionis huias Arithmetica futa futura erat constans d dx. il a C porro quantilates constantes aliae intervenire possunt ut a, b, etc. Itaque si poneretur y = ax, utique foret du = adx, constans sed si y = XX erit p proximus terminus seu (es) fiturms erat y+dy = qu (x+dx) = xx + 2Xdx + dxdx et promte Y + dy - y =. XX + 2Xdx + dxdx - xx = 2 Xdx + dudx = dy Hinc patet si quada sumatur series qu quadratorum a naturalibus, quorum differentia est, fieri dx = 1, et fore dy = 2X + 1. sed _si X sint naturales ordine sumti e inde a nihilo, patet 2X +1 esse numeros imperas usque ab unitate, nam si sitx sit 0 vel 1, vel 2 vel 3 et 2X + I erit 1 vel 3 vel 5 vel 7 etc Habemus Ergo quadratorum naturalium seriem differentialem. seriei Eodem modo cuiuslibet alterius potentiae vel etiam formulae difesotialis calcula acili investigar potest, uibi variass fundamentalis X, non cadit bl in fractionem denominatorem vel in exponentem facile differentialis investigari potest. nec opus est ut pluraaddam. Quod si sedesi varians ingrediatur in ndeno minatorem, non eo minus differentialem assequitra licet Exempli causa sit y = = + fiet dy = L - = - XF dx -x = dx X Xtdx XX+ Xdx XX px Hinc si dx = 1 firt dy = 1 x jam constat numerum triangularem esse XXtx. Itaque disfeentialis harmonicorum differentiae harmonicorum reciprocorum naturalibus, sunt numeri numerorum trangularibus reciprocorum dupli. Quin isab tunc etiam cum varians ascendit in exponentem, haec differentiandi methodus suo quodam modo succedit Exempli gratia sit y = bx ita y est terminus seriei progressionis harmonicae, ubi b est radix, et X exponens, ita pront X est 0, vel 1 vel 2, vel 3, etc y seu b erit 1, b uut b vel b3, etc.. porro quia y = b erit (y) seu y+ du = bxtax et y+ dy - y = du erit = bx tdx - bY = Bx B - 1 sel sed quia dx est constans, utique etiam x erit constans, atque adeo Bx =1 erit etiam constans Ergo fiet dy ad b seu ad y, ut bF = 1 ad unitatem seu differenti sunt ad terminos progressionis Geometricae h ratiore constratae. H eade sopitas, cm differentia =seu sint y progressionis harmonicae e